IV KO 95/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek Sądu Okręgowego w K. o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, uznając wniosek za złożony przez nieuprawniony podmiot.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w K. o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten został złożony przez nieuprawniony podmiot, ponieważ właściwym do zainicjowania takiego wniosku był Sąd Rejonowy w S., a nie Sąd Okręgowy w K. W związku z tym, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 listopada 2016 r. o przekazanie sprawy karnej, dotyczącej oskarżonych A. P. i in. o czyny z art. 286 § 1 k.k. i in., innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy wskazał, że wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania. Analiza prawna wykazała, że inicjatywa w przedmiocie przekazania sprawy powinna wyjść od właściwego sądu, którym w tym przypadku był Sąd Rejonowy w S., a nie Sąd Okręgowy w K. Sąd Rejonowy w S. pierwotnie wystąpił do Sądu Apelacyjnego o przekazanie sprawy do Sądu Okręgowego w K. z uwagi na jej skomplikowany charakter, jednak Sąd Apelacyjny nie uwzględnił tego wniosku. Następnie Prezes Sądu Rejonowego w S. skierował pismo do Sądu Okręgowego w K. z prośbą o rozważenie możliwości przekazania sprawy, wskazując, że sędziowie nie czują się na siłach rozpoznać jej ze względu na skomplikowany charakter. Sąd Okręgowy w K. stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy uznał jednak, że wniosek złożony przez Sąd Okręgowy w K. pochodził od podmiotu nieuprawnionego, co skutkowało jego pozostawieniem bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości powinien być złożony przez właściwy sąd, a w przypadku sprawy karnej, do której wpłynął akt oskarżenia, inicjatywa powinna wyjść od sądu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek o przekazanie sprawy powinien być złożony przez sąd właściwy do jej rozpoznania. W analizowanym przypadku, mimo że Sąd Okręgowy w K. przekazał sprawę do Sądu Najwyższego, inicjatywa powinna była wyjść od Sądu Rejonowego w S., który był sądem pierwszej instancji. Wniosek złożony przez Sąd Okręgowy w K. pochodził od podmiotu nieuprawnionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie wniosku bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. P. i in. | inne | oskarżeni |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Tryb występowania z inicjatywą w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.p.k. art. 25 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wystąpienie sądu do sądu wyższego rzędu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Stwierdzenie niewłaściwości sądu.
k.p.k. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi formalne wniosku o przekazanie sprawy.
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo oszustwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przekazanie sprawy złożony przez Sąd Okręgowy w K. pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, gdyż inicjatywa powinna wyjść od Sądu Rejonowego w S.
Godne uwagi sformułowania
„nie czują się na siłach rozpoznać przedmiotowej sprawy ze względu na jej skomplikowany charakter” „dobro wymiaru sprawiedliwości”
Skład orzekający
Dariusz Kala
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.k. dotyczących przekazywania spraw między sądami równorzędnymi oraz prawidłowego inicjowania takich wniosków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu i przekazywaniem spraw, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kto może zdecydować o przekazaniu sprawy karnej? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 95/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie A. P. i in. oskarżonych z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2017 r., wniosku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 listopada 2016 r. (II Ko (…)) o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł wniosek pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w S. wpłynął akt oskarżenia przeciwko A. P. i in. o czyny z art. 286 § 1 k.k. i in. Sąd Rejonowy w S. wystąpił w trybie art. 25 § 2 k.p.k. do Sądu Apelacyjnego w (…) o przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. z uwagi na jej skomplikowany charakter. Postanowieniem z dnia 21 września 2015 r. (sygn. akt II AKo (…)) Sąd Apelacyjny w (…) nie uwzględnił wniosku uznając, że sprawa nie ma charakteru skomplikowanego, a jedynie może być ewentualnie czasochłonna. W dniu 23 listopada 2016 r. do Sądu Okręgowego w K. wpłynęło pismo podpisane przez Prezesa Sądu Rejonowego w S. z wnioskiem o rozważenia możliwości przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi albowiem w opinii Prezesa wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W piśmie tym wskazano, że sędziowie, którzy nie zostali wyłączeni od rozpoznania sprawy (sędziowie cywiliści) „nie czują się na siłach rozpoznać przedmiotowej sprawy ze względu na jej skomplikowany charakter”. Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. „na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. oraz art. 37 k.p.k. stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Najwyższemu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Okręgowego w K. należało pozostawić bez rozpoznania. Postanowienie Sądu Okręgowego w K. , analizowane przez pryzmat art. 118 § 1 k.p.k., trzeba uznać – w części zawierającej wskazania co do konieczności rozstrzygnięcia sprawy w trybie art. 37 k.p.k. – za wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek ten – z przyczyn przywołanych poniżej - należało pozostawić bez rozpoznania. W art. 37 k.p.k. uregulowano tryb występowania z inicjatywą w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Z tego rodzaju inicjatywą powinien wystąpić właściwy sąd. W tym wypadku musiałby to być Sąd Rejonowy w S., do którego wpłynął akt oskarżenia, zaś wniosek powinien mieć formę postanowienia zawierającego uzasadnienie. Tymczasem Prezes Sądu Rejonowego w S. 23 listopada 2016 r. skierował pismo do Sądu Okręgowego w K. o „rozważenie możliwości przekazania przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi, albowiem w mojej opinii wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości”. Sąd Okręgowy wydał postanowienie w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości rzeczowej oraz sformułował w trybie art. 37 k.p.k. wniosek do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi. Wniosek ten został złożony przez podmiot nieuprawniony, skoro właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w S., nie zaś Sąd Okręgowy w K.. W konsekwencji wniosek pozostawiono bez rozpoznania.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI