IV KO 89/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, ponieważ wniosek dotyczył przekazania sprawy do sądu niższej instancji.
Sąd Okręgowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżonego A.L. do Sądu Rejonowego w Ł., powołując się na stan zdrowia oskarżonego. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu (art. 37 k.p.k.) wymaga, aby sąd docelowy był tej samej instancji co sąd inicjujący, co nie miało miejsca w tym przypadku.
Sąd Okręgowy w R. wystąpił z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej sygn. akt II K (...) dotyczącej oskarżonego A.L., oskarżonego o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 197 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., do Sądu Rejonowego w Ł. jako sądu równorzędnego. Głównym argumentem Sądu Okręgowego był zły stan zdrowia oskarżonego, który uniemożliwiał prowadzenie rozprawy w R. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, przypomniał, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. jest środkiem wyjątkowym, stosowanym dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Choć uznał, że stan zdrowia oskarżonego mógłby uzasadniać takie przekazanie, to jednak wniosek był wadliwy formalnie. Sąd Okręgowy wniósł o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Ł., który nie jest sądem równorzędnym do Sądu Okręgowego w R. Zgodnie z art. 37 k.p.k., przekazanie może nastąpić wyłącznie do sądu tej samej instancji. Z tego powodu Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując jednocześnie na istnienie innych przewidzianych prawem możliwości procesowych, które mogłyby posłużyć realizacji celu Sądu Okręgowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie może zostać uwzględniony, ponieważ art. 37 k.p.k. dopuszcza przekazanie sprawy wyłącznie do sądu równorzędnego, a nie niższej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i wymaga, aby sąd docelowy był tej samej instancji co sąd inicjujący postępowanie. Wniosek o przekazanie sprawy z Sądu Okręgowego do Sądu Rejonowego narusza tę zasadę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja właściwości delegacyjnej może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd, w sytuacji gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. Przekazanie sprawy do rozpoznania może nastąpić wyłącznie do innego sądu równorzędnego.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucyjna zasada rozpoznania sprawy przez właściwy sąd.
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 197 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przekazanie sprawy dotyczy sądu niższej instancji, co jest sprzeczne z art. 37 k.p.k. dopuszczającym przekazanie jedynie do sądu równorzędnego.
Odrzucone argumenty
Stan zdrowia oskarżonego uzasadnia potrzebę przekazania sprawy do sądu bliżej jego miejsca zamieszkania dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Godne uwagi sformułowania
korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia przekazanie sprawy do rozpoznania może nastąpić wyłącznie do innego sądu równorzędnego
Skład orzekający
Andrzej Tomczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w zakresie zasady równorzędności sądów przy przekazywaniu spraw oraz stosowania tej instytucji dla dobra wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy do sądu niższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do sądu niższej instancji? Wyjaśniamy art. 37 k.p.k.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 89/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie A.L. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i art. 197 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2017 r., wniosku Sądu Okręgowego w R., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w R. postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. w sprawie A.L. oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 197 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., sygn. akt: II K (…), zwrócił się z inicjatywą do Sądu Najwyższego o jej przekazanie Sądowi Rejonowemu w Ł., jako równorzędnemu, motywując to stanem zdrowia oskarżonego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Okręgowego w R. nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Zdaniem Sądu Najwyższego, w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym wypadku wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w Sądzie Okręgowym w R. (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626). Wskazane w uzasadnieniu wniosku Sądu Okręgowego w R. okoliczności, a także fakt, że oskarżony mieszka w Ł., uzasadniałyby zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi w tym mieście. Taka decyzja pozwoliłaby oskarżonemu na udział w rozprawie, minimalizując czas i trudy związane z dotarciem do sądu. Rzecz jednak w tym, iż Sąd Okręgowy w R. wniósł o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł., bowiem w chwili obecnej oskarżony pozostaje jedynie pod zarzutem popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. i art. 197 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Takie żądanie stoi w opozycji do treści art. 37 k.p.k., z którego wprost wynika, że przekazanie sprawy do rozpoznania może nastąpić wyłącznie do innego sądu równorzędnego. Sąd Rejonowy w Ł. bezsprzecznie nie jest sądem równorzędnym w stosunku do Sądu Okręgowego w R.. Na marginesie należy podkreślić, że w celu realizacji zamiaru Sądu występującego istnieją przewidziane prawem, inne niż art. 37 k.p.k., możliwości procesowe. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. as
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI