IV KO 82/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego z powodu jego oczywistej bezzasadności, uznając, że zarzuty skazanego dotyczące recydywy były błędne.
Skazany K.G. wniósł o wznowienie postępowania karnego, twierdząc, że błędnie przypisano mu recydywę z art. 64 § 1 k.k. w związku z przestępstwem z art. 280 § 2 k.k., powołując się na art. 64 § 3 k.k. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. Sąd uznał, że argumentacja skazanego była niezasadna, ponieważ kara wymierzona za czyn z art. 280 § 2 k.k. nie przekroczyła górnej granicy ustawowego zagrożenia, co wyklucza zastosowanie zakazu z art. 64 § 3 k.k.
Skazany K.G. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 września 2022 r. (sygn. II AKa 179/22), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 22 grudnia 2021 r. (sygn. III K 11/21). Skazany podnosił, że orzeczenia były rażąco niesprawiedliwe, ponieważ błędnie przypisano mu popełnienie przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. w ramach recydywy z art. 64 § 1 k.k. Twierdził, że przepis art. 64 § 3 k.k. wykluczał taką kwalifikację, gdyż art. 280 § 2 k.k. stanowi zbrodnię. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2025 r., na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił odmówić przyjęcia wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. Sąd wyjaśnił, że kontrola wniosku o wznowienie postępowania przez podmiot nieprofesjonalny ma charakter quasi-formalny i ma na celu wyeliminowanie wniosków oczywiście bezzasadnych, które nie wymagają szczegółowego badania. W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja skazanego była całkowicie niezasadna, ponieważ kara wymierzona za czyn z art. 280 § 2 k.k. (3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności) nie przekroczyła górnej granicy ustawowego zagrożenia (od 3 do 20 lat pozbawienia wolności), co oznacza, że nie doszło do podwyższenia górnego progu ustawowego zagrożenia, które jest objęte zakazem przewidzianym w art. 64 § 3 k.k. W związku z tym, zmaterializowały się podstawy do odmowy przyjęcia wniosku bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek jest oczywiście bezzasadny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kara wymierzona za czyn z art. 280 § 2 k.k. nie przekroczyła górnej granicy ustawowego zagrożenia, co wyklucza zastosowanie zakazu z art. 64 § 3 k.k. i czyni argumentację skazanego niezasadną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.G. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 545 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Nakłada na sąd obowiązek kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem oczywistej bezzasadności.
Pomocnicze
k.k. art. 280 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 3
Kodeks karny
Wyklucza możliwość przypisania recydywy z art. 64 § 1 k.k. w związku z przestępstwem z art. 280 § 2 k.k., jeśli nastąpiło podwyższenie górnej granicy ustawowego zagrożenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, ponieważ argumentacja skazanego dotycząca recydywy jest błędna. Kara wymierzona za czyn z art. 280 § 2 k.k. nie przekroczyła górnej granicy ustawowego zagrożenia, co wyklucza zastosowanie art. 64 § 3 k.k.
Odrzucone argumenty
Orzeczenia cechowały się rażącą niesprawiedliwością z powodu błędnego przypisania recydywy z art. 64 § 1 k.k. w związku z art. 280 § 2 k.k.
Godne uwagi sformułowania
Kontrola ta ma charakter quasi formalny Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia Postępowanie wznowieniowe nie stanowi powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”
Skład orzekający
Adam Roch
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek oczywistej bezzasadności wniosku o wznowienie postępowania karnego oraz stosowania przepisów o recydywie (art. 64 k.k.) w kontekście przestępstw z art. 280 § 2 k.k."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, ale stanowi ugruntowanie praktyki Sądu Najwyższego w zakresie kontroli wniosków o wznowienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesualistów ze względu na szczegółową analizę przesłanek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania i interpretację przepisów o recydywie.
“Kiedy wniosek o wznowienie postępowania karnego jest skazany na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN IV KO 82/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie K.G. skazanego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2025 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 września 2022 r., sygn. II AKa 179/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 22 grudnia 2021 r., sygn. III K 11/21 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku skazanego K.G. o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 kwietnia 2025 r. skazany K.G. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 września 2022 roku, sygn. akt II AKa 179/22, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 22 grudnia 2021 roku, sygn. akt III K 11/21 . W treści pisma wnioskujący stwierdził, iż zapadłe orzeczenia cechowały się rażącą niesprawiedliwością, albowiem błędnie przypisano mu popełnienie przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. w ramach recydywy z art. 64 § 1 k.k., co spowodowało negatywne skutki względem wymierzonej mu kary. Tymczasem – jak wskazał – przepis art. 64 § 3 k.k. wykluczał możliwość przypisania mu recydywy z art. 64 § 1 k.k. w związku z przestępstwem z art. 280 § 2 k.k., albowiem ten stanowi zbrodnię. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Art. 545 § 3 k.p.k. nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania, pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego, pod kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek, który jest bezzasadny w stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1/5; 6 października 2015 r., V KO 56/15, LEX nr 3530681). Taki właśnie charakter ma wniosek złożony przez K.G. W piśmie skazanego brak jest argumentacji choćby potencjalnie wpisującej się w podstawy wznowienia. Na tle prezentowanej tam argumentacji wypada zaznaczyć, że niezadowolenie z ustaleń faktycznych czy też z zastosowania określonego przepisu prawa materialnego nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Podkreślić bowiem trzeba, że p ostępowanie wznowieniowe nie stanowi powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji. Podniesiona przez skazanego argumentacja jest całkowicie niezasadna. Analiza opisywanego postępowania wskazuje, że za czyn z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. K.G. wymierzona została kara 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym czyn z art. 280 § 2 k.k. zagrożony jest karą od 3 do 20 lat pozbawienia wolności. Tym samym nie doszło do przewidzianego w art. 64 § 1 k.k. podwyższenia górnej granicy ustawowego zagrożenia za ten czyn, co w polu oczywistej bezzasadności stawiało podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania twierdzenia skazanego, gdyż tylko tego rodzaju podwyższenie górnego progu ustawowego zagrożenia objęte jest zakazem przewidzianym w art. 64 § 3 k.k. W oparciu o powyższe stwierdzić zatem trzeba, że zmaterializowały się przewidziane w art. 545 § 3 k.p.k. podstawy do odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie jako oczywiście bezzasadnego, bez wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia jego braków formalnych, takich jak niesporządzenie go przez adwokata i brak opłaty. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [WB] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI