IV KO 82/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną dotyczącą wypadku drogowego, w którym zginął sędzia, do rozpoznania innemu sądowi okręgowemu w celu zapewnienia obiektywizmu.
Sąd Okręgowy w G. wystąpił o przekazanie sprawy karnej przeciwko D. D. innemu sądowi, ponieważ ofiarą wypadku drogowego, będącego przedmiotem postępowania, był sędzia tego sądu. Sąd Najwyższy uznał, że taka sytuacja może budzić wątpliwości co do bezstronności orzekania i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w K. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w G. o przekazanie sprawy karnej przeciwko D. D., oskarżonemu z art. 177 § 2 k.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Powodem wniosku był fakt, że ofiarą wypadku drogowego, będącego przedmiotem postępowania, był sędzia Sądu Okręgowego w G. Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i może być stosowany tylko wtedy, gdy pozostawienie sprawy sądowi właściwemu byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Wskazał, że sytuacja, w której ofiarą wypadku jest sędzia tego samego sądu, który ma rozpoznać apelację, może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego orzekania, nawet jeśli jest ono mylne. Aby uniknąć takich wrażeń i zapewnić pełną bezstronność, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, taka okoliczność może uzasadniać przekazanie sprawy innemu sądowi, jeśli może wywoływać wątpliwości co do bezstronności orzekania i jest sprzeczna z dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że fakt śmierci sędziego tego samego sądu, który ma rozpoznać apelację, może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego orzekania, nawet jeśli jest ono mylne. W celu uniknięcia takich wrażeń i zapewnienia bezstronności, przekazanie sprawy jest uzasadnione dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ma charakter wyjątkowy i może być stosowany tylko wtedy, gdy zaistniałe okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że pozostawienie sprawy do rozpoznania sądowi miejscowo właściwemu byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości, np. gdy mogą wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Pomocnicze
k.k. art. 177 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczność śmierci sędziego tego samego sądu, który ma rozpoznać apelację, może budzić wątpliwości co do bezstronności orzekania. Przekazanie sprawy jest konieczne dla dobra wymiaru sprawiedliwości i uniknięcia wrażenia braku obiektywizmu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości swoboda orzekania przekonanie o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni obiektywny bezstronność orzekających sędziów
Skład orzekający
Barbara Skoczkowska
przewodniczący
Kazimierz Klugiewicz
członek
Michał Laskowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na śmierć sędziego tego sądu jako pokrzywdzonego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy ofiarą jest sędzia orzekający w tym samym sądzie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy nietypowej sytuacji, w której wypadek drogowy z ofiarą będącą sędzią tego samego sądu prowadzi do przekazania sprawy, co podkreśla znaczenie postrzegania bezstronności w wymiarze sprawiedliwości.
“Czy wypadek sędziego może wpłynąć na sprawiedliwy wyrok? Sąd Najwyższy rozstrzyga.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 82/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) w sprawie D. D. oskarżonego z art. 177 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., wniosku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 września 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. Sąd Okręgowy w G. wystąpił o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy D. D. innemu równorzędnemu sądowi . W uzasadnieniu postanowienia sądu występującego o przekazanie sprawy podkreślono, że w wypadku drogowym, który stanowi przedmiot postępowania zginął sędzia Sądu Okręgowego w G. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Bezsporne jest, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Przewiduje bowiem odstępstwo od ustawowych reguł określenia właściwości miejscowej sądu. Stąd też jego zastosowanie może nastąpić tylko wtedy, gdy zaistniałe w sprawie okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że jej pozostawienie do rozpoznania sądowi miejscowo właściwemu byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Takimi okolicznościami mogą zaś być między innymi tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (nawet w istocie mylne, jakkolwiek powzięte w oparciu o racjonalne przesłanki) o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9-10, poz. 68; z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3 poz. 7; z dnia 21 października 2008 r., IV KO 116/08, R-OSNKW 2008, poz. 2072; z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Przesłankę taką może stanowić fakt, że w sprawie, w toku której D. D. uznany został przez sąd pierwszej instancji za winnego przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. przedmiotem rozpoznania był wypadek drogowy, w wyniku którego poniósł śmierć sędzia sądu właściwego do rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonego. Bez względu na rodzaj orzeczenia wydanego przez sąd odwoławczy może powstać przekonanie o braku bezstronności orzekających w tej sprawie sędziów, którzy orzekają w tym samym sądzie, w którym orzekał sędzia, który zginął w czasie wypadku. Dobro wymiaru sprawiedliwości w tym wypadku polega na unikaniu sytuacji, w której nie tylko strony, ale także postronni obserwatorzy procesu odnieść by mogli wrażenie, że treść wyroku determinowana jest tym, że pokrzywdzony pracował w tym samym sądzie, który obecnie jest sądem właściwym do rozpoznania apelacji. Z powyższych względów rozpoznanie apelacji w sprawie D. D. przeniesiono do Sądu Okręgowego w K.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI