IV KO 71/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy dotyczącej funkcjonariuszy Straży Miejskiej innemu sądowi, uznając brak podstaw do obawy o dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Rejonowy w B. wnioskował o przekazanie sprawy dotyczącej zarzutów wobec funkcjonariuszy Straży Miejskiej innemu sądowi, powołując się na obawę o dobro wymiaru sprawiedliwości ze względu na rolę Straży Miejskiej jako oskarżyciela publicznego. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że sama rola Straży Miejskiej nie jest wystarczającym powodem do przekazania sprawy, zwłaszcza że dotyczy ona funkcjonariuszy Straży Miejskiej, a nie sędziów. Podkreślono, że sądy nie powinny ulegać presji opinii publicznej.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w B. o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w B. Sąd Rejonowy uzasadniał wniosek obawą o dobro wymiaru sprawiedliwości, wskazując na potencjalny konflikt interesów wynikający z faktu, że Straż Miejska bywa oskarżycielem publicznym przed tym sądem. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska. W uzasadnieniu wskazano, że przepis art. 37 k.p.k. o przekazaniu sprawy jest wyjątkiem i wymaga nadzwyczajnych względów. Podkreślono, że sama rola Straży Miejskiej jako oskarżyciela publicznego nie jest wystarczającym powodem do przekazania sprawy, zwłaszcza że dotyczy ona funkcjonariuszy Straży Miejskiej, a nie sędziów. Sąd Najwyższy odwołał się do wcześniejszej sprawy, w której przekazano sprawę dotyczącą sędziów, podkreślając różnicę. Zaznaczono, że zawsze istnieje możliwość wyłączenia sędziego, co w tej sprawie już miało miejsce. Sąd Najwyższy podkreślił, że powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji stron ani opinii publicznej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sama rola Straży Miejskiej jako oskarżyciela publicznego nie jest wystarczającym powodem do przekazania sprawy, zwłaszcza gdy dotyczy ona funkcjonariuszy Straży Miejskiej, a nie sędziów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i wymaga nadzwyczajnych względów. Sama rola Straży Miejskiej nie stwarza obiektywnej obawy o dobro wymiaru sprawiedliwości, a zawsze istnieje możliwość wyłączenia sędziego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (oddalił wniosek)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. A. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| prokurator Prokuratury Rejonowej w B. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Sąd Rejonowy w B. | organ_państwowy | wnioskujący o przekazanie sprawy |
| Komendant Straży Miejskiej w B. | organ_państwowy | podmiot postępowania |
| zastępca Komendanta Straży Miejskiej w B. | organ_państwowy | podmiot postępowania |
| funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. | organ_państwowy | podmiot postępowania |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis ma charakter wyjątku od zasady właściwości miejscowej sądu i może być stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy ziszczą się nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości, takie jak ujemny wpływ na swobodę orzekania lub brak warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis art. 37 k.p.k. jest wyjątkiem i wymaga nadzwyczajnych względów. Rola Straży Miejskiej jako oskarżyciela publicznego nie jest wystarczającym powodem do przekazania sprawy. Sprawa dotyczy funkcjonariuszy Straży Miejskiej, a nie sędziów. Istnieje możliwość wyłączenia sędziego. Sądy nie powinny ulegać presji opinii publicznej.
Odrzucone argumenty
Obawa o dobro wymiaru sprawiedliwości z uwagi na rolę Straży Miejskiej jako oskarżyciela publicznego.
Godne uwagi sformułowania
przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady odstępstwo od tej reguły może nastąpić wyjątkowo i tylko warunkowo, gdy ziszczą się nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości powody związane z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny w społecznym odbiorze zachwieją przekonanie o bezstronnym, wolnym od wpływów, rozpoznaniu danej sprawy Straż Miejska pozostaje natomiast całkowicie poza strukturą organizacyjną sądownictwa powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji stron procesowych i opinii publicznej
Skład orzekający
Barbara Skoczkowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście przekazania sprawy z uwagi na potencjalny konflikt interesów z organami pomocniczymi sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej ze Strażą Miejską i jej rolą jako oskarżyciela publicznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę dotyczącą niezależności sądów i kryteriów przekazywania spraw, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Czy Straż Miejska może wpłynąć na niezawisłość sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 71/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 25 października 2016 r. w sprawie zażalenia P. A. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 31 marca 2016 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. PR Ds. (…) wniosku Sądu Rejonowego w B. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia: nie uwzględnić wniosku . UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 14 września 2016 r., sygn. IX Kp (…), wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia P. A. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez Komendanta Straży Miejskiej w B., jego zastępcę oraz funkcjonariusza tej Straży. We wniosku Sądu wskazano, że z racji tego, iż przedmiotowa sprawa dotyczy zarzutów wobec obecnych i byłych funkcjonariuszy Straży Miejskiej w B. , a Straż Miejska jest oskarżycielem publicznym w wielu sprawach rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy i w świadomości społecznej straże gminne postrzegane są jako ściśle współpracujące z organami wymiaru sprawiedliwości, to zachodzi uprawdopodobniona obawa o dobro wymiaru sprawiedliwości rozumiane przez pryzmat art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego w B. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż przepis art. 37 k.p.k. , na który powołano się we wniosku, ma charakter wyjątku od zasady, że sprawę rozpoznaje właściwy miejscowo sąd. Oznacza to, że odstępstwo od tej reguły może nastąpić wyjątkowo i tylko warunkowo, gdy ziszczą się nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Przyjmuje się, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody związane z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Powodem skorzystania z instytucji art. 37 k.p.k., mogą stać się także takie okoliczności, które w społecznym odbiorze zachwieją przekonanie o bezstronnym, wolnym od wpływów, rozpoznaniu danej sprawy. Analiza przedstawionych przez Sąd Rejonowy akt, nie przekonuje, iż w przedmiotowej sprawie ziściły się warunki z art. 37 k.p.k., nakazujące przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. To, że sprawa dotyczy obecnych i byłych funkcjonariuszy Straży Miejskiej w B., a straże gminne bywają oskarżycielami publicznymi przed sądem rejonowym nie jest argumentem w omawianej sprawie wystarczającym. Odwoływanie się w tym zakresie przez Sąd Rejonowy do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. IV KO 36/13 jest całkowicie niezasadne. W sprawie tej faktycznie Sąd Najwyższy, na wniosek Sądu Rejonowego w B., przekazał w trybie art. 37 k.p.k. sprawę do rozpoznania innemu Sadowi Rejonowemu, jednakże co należy podkreślić, przedmiotem rozpoznania było zażalenie na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez sędziów tegoż Sądu Rejonowego w B.. Straż Miejska pozostaje natomiast całkowicie poza strukturą organizacyjną sądownictwa. W razie konieczności zawsze możliwe jest uruchomienie instytucji wyłączenia sędziego, co zresztą w tej sprawie miało już miejsce z uwagi na zgłoszony wniosek przez jednego z sędziów. P owaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji stron procesowych i opinii publicznej, ani nie popadały w zwątpienie, co do własnych kompetencji w zakresie przeprowadzenia rzetelnego postępowania (zob. m. in. postanowienie SN z dnia 28 października 2011 r., III KO 72/11, Lex nr 1044040 ). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI