IV KO 68/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oszustwa innemu sądowi, uznając, że instytucja przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości nie służy kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu w trybie art. 36 k.p.k.
Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy oskarżonego R. K. (zarzuty oszustwa) innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na potrzebę skorygowania błędnej praktyki. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek, analizując dotychczasowy przebieg postępowania obejmujący kilkukrotne przekazywanie sprawy między sądami. Ostatecznie Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że przepis art. 37 k.p.k. nie służy do kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy w trybie art. 36 k.p.k.
Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o rozważenie możliwości przekazania sprawy przeciwko R. K., oskarżonemu o przestępstwo oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.), innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Rejonowy uzasadniał swój wniosek potrzebą skorygowania błędnej praktyki, która doprowadziła do przewlekłości postępowania. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, prześledził historię postępowania, która rozpoczęła się aktem oskarżenia w dniu 12 grudnia 2011 r. Sprawa była wielokrotnie przekazywana między Sądami Rejonowymi w Ż. i K. oraz Sądem Okręgowym w B. Sąd Najwyższy podkreślił, że instytucja przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) ma zastosowanie w sytuacjach mogących wpływać na swobodę orzekania lub obiektywizm, a nie służy do kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy w trybie art. 36 k.p.k. W związku z tym Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, instytucja ta nie służy do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że art. 37 k.p.k. stanowi wyjątek i ma na celu zapewnienie swobody orzekania lub obiektywnych warunków rozpoznania sprawy, a nie kwestionowanie decyzji o właściwości podjętych w trybie art. 36 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Rejonowy w K. (wniosek odrzucony)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości ma na względzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Nie służy do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k.
Pomocnicze
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instytucja przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) nie służy do kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy w trybie art. 36 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
jest ostatnią próbą skorygowania błędnej praktyki do jakiej doprowadziły dotychczas zapadłe decyzje Instytucja ta nie ma zaś służyć, do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k., a tego w istocie domaga się wnioskujący Sąd.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Jacek Sobczak
członek
Eugeniusz Wildowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. w kontekście przekazywania spraw i kontroli decyzji o właściwości sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność proceduralną w polskim systemie prawnym i pokazuje, jak Sąd Najwyższy interpretuje przepisy dotyczące właściwości sądów, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Kiedy Sąd Najwyższy mówi 'nie' przekazaniu sprawy: interpretacja art. 37 k.p.k.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Sobczak SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R. K. oskarżonego z art. 286 § 1 kk po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 września 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości postanowił : nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy oskarżonego R. K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 4 września 2012 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego, o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy przeciwko R. K.oskarżonemu o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia ten Sąd zauważa, iż ma świadomość że podjęta decyzja „pogłębia” przewlekłość postępowania w tej sprawie, ale, cyt. „jest ostatnią próbą skorygowania błędnej praktyki do jakiej doprowadziły dotychczas zapadłe decyzje”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie wpłynął do Sądu Rejonowego w Ż. w dniu 12 grudnia 2011 r. (k. 138). Ten Sąd w dniu 18 stycznia 2012 r zwrócił się na podstawie art. 36 k.p.k. do Sądu Okręgowego w B. o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 166 - 166v). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 stycznia 2012 r., przekazał w trybie art. 36 k.p.k. sprawę oskarżonego do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. (k. 169 - 169v). Sąd Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę R. K. przekazał Sądowi Rejonowemu w Ż. jako właściwemu (k. 188 - 188v). Sąd Rejonowy w Ż. postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r., wszczął spór o właściwość do rozpoznania sprawy oskarżonego R. K. (k. 193 – 193v). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r., rozstrzygnął ten spór, w ten sposób, że stwierdził, iż właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w K. (k.197 – 197v). Wówczas Sąd Rejonowy w K. wydał wymienione na wstępie postanowienie z dnia 4 września 2012 r., w którego uzasadnieniu kwestionuje zasadność przekazania mu sprawy na mocy art. 36 k.p.k. Sąd Najwyższy rozstrzyga na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazaniu sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości i przepis ten jako wyjątek ma na względzie w zasadzie takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Instytucja ta nie ma zaś służyć, do dokonywania kontroli prawidłowości decyzji o przekazaniu sprawy sądowi w trybie art. 36 k.p.k., a tego w istocie domaga się wnioskujący Sąd. Kierując się powyższym rozstrzygnięto jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI