IV KO 62/12

Sygn. akt IV KO 62/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Barbara Skoczkowska w sprawie W. S. skazanego z art. 148 § 1 d.k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2012 r. wniosku obrońcy skazanego W. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2003 r., zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2005 r., postanowił: 1. oddalić wniosek obrońcy skazanego o wznowienie postępowania w sprawie skazanego W. S., zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2003 r., częściowo zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2005 r.; 2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć skazanego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2005 r., zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2003 r., którym to wyrokiem skazano oskarżonego W. S. za czyn z art. 148 § 1 k.k. 2 Obrońca skazanego, złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania na jego korzyść w oparciu o przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. „(…) albowiem po wydaniu wskazanych powyżej orzeczeń ujawniły się nowe fakty i dowody nieznane przedtem Sądowi, a wskazujące na to, iż W. S. nie mógł popełnić czynów, za które został prawomocnie skazany wyrokami jak wyżej”. Wskazując na przytoczone okoliczności obrońca skazanego wniósł o „dopuszczenie dowodu z listu skierowanego do skazanego W. S. w dniu 10 lutego 2012 r. od W. C. / współoskarżonego w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym, sygn. akt …/, na okoliczność treści, a mianowicie na okoliczność, iż W. C. posiada dowody w postaci dokumentów, które dowiodą potwierdzanie nieprawdy przez K. Ł. w trakcie składania przez niego wyjaśnień/ obciążających skazanego /, a konsekwencji niewinności skazanego W. S. W dalszej kolejności wnoszę o przesłuchanie W. C. na okoliczność posiadanych przez niego dowodów , o których pisze w liście powyżej oznaczonym”. Prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o nieuwzględnienie wniosku obrońcy skazanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć trzeba, iż podstawa na którą powołuje się Autor wniosku, tj. art. 540 § 1 pkt. 2 k.p.k., oznacza, że postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nie znane przedtem sądowi, wskazujące na to że skazany nie popełnił czynu albo że czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze albo że skazano go za przestępstwo zagrożone karą surowszą albo nie uwzględniono okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary albo błędnie przyjęto okoliczności wpływające na nadzwyczajne obostrzenie kary lub też sąd umorzył albo warunkowo umorzył postępowanie karne błędnie przyjmując popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. Dla uzyskania wznowienia postępowania niewystarczające jest powoływanie się na jakikolwiek nowy dowód, pozwalający wysuwać dowolne hipotezy, ale muszą to być twierdzenia w sposób pewny podważające prawidłowość zaskarżanego orzeczenia. Do prawomocnego wyroku odnosi się domniemanie jego prawdziwości, które sprawia, iż jeśli nie uda się uprawdopodobnić w stopniu wysokim, występowania określonych błędów lub wad prawnych zaskarżonego wyroku, nie będzie on mógł 3 zostać uchylony. Prawny obowiązek wykazania istnienia podstaw wznowienia procesu oraz niekorzystny skutek wypływający z nie wykazania błędności kwestionowanego prawomocnego orzeczenia spoczywają na podmiocie, który składa nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci wniosku o wznowienie postępowania w danej sprawie (zob. w tym względzie np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r., II KO 7/07). W przedstawionej sytuacji uznać trzeba, że załączony jako środek dowodowy list innego skazanego nie stanowi istotnej podstawy wznowieniowej, gdyż nie zawiera on jakichkolwiek konkretnych treści mogących podważyć zapadłe w sprawie skazanego orzeczenia. Sam fakt powstania tego listu nie może przecież takiej podstawy stanowić. Stąd też złożony przez obrońcę skazanego wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.