IV KO 61/17

Sygn. akt IV KO 61/17
POSTANOWIENIE
Dnia 9 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
M.K.
‎
podejrzanej z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 9 czerwca 2017 r.,
‎
wniosku Sądu Rejonowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt XIV Kp …/17/S, o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wniosku Prokuratury Okręgowej w W. o przedłużenie stosowania wobec podejrzanej środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
wniosek Prokuratury Okręgowej w W. o przedłużenie stosowania wobec podejrzanej M.K. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt XIV Kp …/17/S, Sąd Rejonowy   w K. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wniosku Prokuratury Okręgowej w W. z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt PO I Ds. ….2017, o przedłużenie stosowania wobec
M. – K.,
podejrzanej
o czyny z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in., środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 12 września 2017 r.
Uzasadniając wniosek wskazano, że podejrzana pełniła funkcję tłumacza w postępowaniach prowadzonych przed Sądem Okręgowym w K., a zarzucono jej m.in. powoływanie się na wpływy w tym Sądzie, w związku z czym w toku dalszego postępowania przygotowawczego prokurator przewiduje dokonanie szeregu czynności polegających na przesłuchaniu sędziów i to orzekających w sprawach karnych, pracownika sekretariatu wskazanego wyżej Sądu i asystenta sędziego. Taka konfiguracja osobowa może, zdaniem sądu wnioskującego o przekazanie, rodzić realne przekonanie o braku obiektywizmu po stronie sędziów sądu właściwego miejscowo przy rozstrzyganiu w przedmiocie wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
.
Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wniosku Prokuratury Okręgowej w W. o dalsze stosowanie wobec
M. – K. tymczasowego aresztowania jest zasadny
.
Podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego   w K., że charakter przedstawionych podejrzanej zarzutów oraz konieczność przeprowadzenia dalszych czynności procesowych z osobami ze środowiska prawniczego w K., w tym sędziami orzekającymi  w sprawach karnych, może w opinii społecznej wzbudzić wprawdzie bez wątpienia mylne, ale ze wszech miar realne przekonanie, o rozpoznaniu tej sprawy w sposób nieobiektywny. Obliguje to do sięgnięcia po wyjątkową instytucję o jakiej mowa w art. 37 k.p.k., bowiem w realiach niniejszej sprawy jej pozostawienie we właściwości sądu okręgu krakowskiego stanowiłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu rozpoznającego wniosek prokuratora.
Uwzględniając fakt, że podejrzana jest osadzona w Areszcie Śledczym w W., a postanowienie o jej tymczasowym aresztowaniu wydawał już Sąd Rejonowy   w W., ten właśnie Sąd wskazano jako właściwy do procedowania w niniejszej sprawie.
Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań postanowiono jak na wstępie.
kc