IV KO 6/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę przeciwko byłemu Prokuratorowi Okręgowemu Z. N. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na silne emocje społeczne i potencjalne wątpliwości co do bezstronności orzekania w pierwotnym sądzie.
Sąd Rejonowy w R. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy karnej przeciwko byłemu Prokuratorowi Okręgowemu Z. N. innemu sądowi, wskazując na silne zainteresowanie mediów, udział w sprawie licznych przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości jako świadków oraz potencjalne wątpliwości co do bezstronności orzekania w R. Sąd Najwyższy uznał te argumenty za zasadne, podkreślając potrzebę zapewnienia społecznego odbioru sprawiedliwości i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.
Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę Sądu Rejonowego w R. dotyczącą przekazania sprawy karnej przeciwko Z. N., byłemu Prokuratorowi Okręgowemu, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy argumentował, że sprawa, dotycząca przestępstw przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i życiu/zdrowiu, budzi silne emocje społeczne i medialne, a większość świadków to przedstawiciele lokalnego wymiaru sprawiedliwości. Istniało ryzyko wątpliwości co do bezstronności orzekania w R., zwłaszcza że oskarżony był Prokuratorem Okręgowym, a świadkami są sędziowie i prokuratorzy z tego okręgu. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości i jego społeczny odbiór wymagały przekazania sprawy, aby uniknąć zarzutów o brak bezstronności i zapewnić obiektywne rozpoznanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że fakt, iż w sprawie oskarżony jest były Prokurator Okręgowy, a świadkami są liczni przedstawiciele lokalnego wymiaru sprawiedliwości, w połączeniu z silnym zainteresowaniem mediów i lokalnych grup społecznych, może budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności orzekania w pierwotnym sądzie. Dobro wymiaru sprawiedliwości i jego społeczny odbiór wymagały przekazania sprawy innemu sądowi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis regulujący możliwość przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w uzasadnionych wypadkach, w tym ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 230 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Silne zainteresowanie mediów i lokalnych grup społecznych sprawą. Udział w sprawie licznych przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości jako świadków (sędziowie, prokuratorzy, adwokaci). Oskarżony pełnił w przeszłości funkcję Prokuratora Okręgowego w okręgu właściwego sądu. Potencjalne wątpliwości co do bezstronności orzekania w pierwotnym sądzie. Konieczność zapewnienia społecznego odbioru sprawiedliwości.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości, postrzegane w płaszczyźnie społecznego odbioru jego funkcjonowania naraziłoby to organ procesowy na zarzut braku bezstronności, co z kolei generowałoby w przyszłości nieprzychylne sądom opinie w społeczeństwie skrajnego formalizmu, obcego polskiemu procesowi karnemu i prowadzącego do znacznej przewlekłości postępowania
Skład orzekający
Rafał Malarski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi ze względu na potencjalne wątpliwości co do bezstronności i interes społeczny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z osobami pełniącymi funkcje w wymiarze sprawiedliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy potencjalnego konfliktu interesów i wątpliwości co do bezstronności w wymiarze sprawiedliwości, co jest zawsze interesujące dla prawników i opinii publicznej.
“Czy sędziowie mogą sądzić swoich kolegów? Sąd Najwyższy rozstrzyga o bezstronności w głośnej sprawie karnej.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 6/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 lutego 2018 roku, w sprawie Z. N. , oskarżonego o przestępstwo z art. 230 § 1 k.k. i in., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w R. z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w R. wpłynął akt oskarżenia przeciwko prokuratorowi w stanie spoczynku Z. N. o popełnienie czynów zabronionych z rozdziału XXX Kodeksu karnego dotyczących przestępstw przeciwko wymiarowi sprawiedliwości oraz przestępstw z rozdziału XIX przeciwko życiu i zdrowiu. Sąd występujący wskazał, że Z. N., wobec którego obecnie do 15 lipca 2018 r. stosowany jest środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, dopuszczał się – według oskarżyciela publicznego - popełnienia zarzucanych mu czynów m. in. na terenie okręgu (…) co implikuje fakt, że większość świadków to są prezesi oraz sędziowie sądów w R., prokuratorzy tegoż województwa oraz adwokaci, a więc pracownicy wymiaru sprawiedliwości okręgu działania sądu właściwego miejscowo w przedmiotowej sprawie. Sąd wskazał również, że sprawy karne z udziałem Z. N. pozostają w kręgu zainteresowań mediów oraz lokalnych grup społecznych i określone zostały jako „afera p.”. Zwrócił też uwagę, że fakt, iż w sprawę zamieszani są przedstawiciele szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, budzi silne emocje wśród opinii publicznej i może w przekonaniu społecznym spowodować, w przyszłości, uzasadnione wątpliwości co do bezstronności orzekania w sądzie mającym siedzibę w R. Wobec powyższych argumentów Sąd Rejonowy w R. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy Z. N. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na treść art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Inicjatywę Sądu Rejonowego w R. należało uznać za zasadną. Istota postawionych oskarżonemu zarzutów dotyczy bezpośrednio osób związanych z wymiarem sprawiedliwości w okręgu (…) oraz działalności organów procesowych tegoż rejonu, zaś sam oskarżony jest prokuratorem w stanie spoczynku, który w latach 2002-2006 r. pełnił funkcję Prokuratora Okręgowego w R. Z. racji pełnionego przez oskarżonego urzędu, a także faktu, że w sprawie świadkami są prezesi sądów, osoby będące sędziami orzekającymi w sądach Apelacji (…) oraz prokuratorzy zatrudnieni w niniejszej apelacji, a także adwokaci, doszłoby do ze wszech miar niepożądanej sytuacji, w której oskarżonego sądziliby w obu instancjach sędziowie postrzegani przez opinię publiczną jako jego przyjaciele, koledzy czy co najmniej znajomi. Wskazane w postulacie przeniesienia sprawy do innego sądu okoliczności w sposób oczywisty mogą powodować przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym w R., co warunkowało przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Argumentację wystąpienia wzmacnia okoliczność, że sprawa budzi silne emocje wśród lokalnej społeczności i mediów. Jako trafny należało ocenić wywód Sądu występującego, że w tej sytuacji brak jest właściwych warunków do rozpoznania przedmiotowej sprawy przez Sąd wskazany w akcie oskarżenia jako właściwy terytorialnie, gdyż naraziłoby to organ procesowy na zarzut braku bezstronności, co z kolei generowałoby w przyszłości nieprzychylne sądom opinie w społeczeństwie. Dobro wymiaru sprawiedliwości, postrzegane w płaszczyźnie społecznego odbioru jego funkcjonowania, wymagało zatem przekazania sprawy Z. N. innemu sądowi równorzędnemu. Należało tak uczynić, abstrahując od wyrażonych przez obrońcę w piśmie z 8 lutego 2018 r. zapatrywań na temat zasad łączności podmiotowej i przedmiotowej spraw. Uwzględnienie wniosku obrońcy byłoby przejawem skrajnego formalizmu, obcego polskiemu procesowi karnemu i prowadzącego do znacznej przewlekłości postępowania. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, przenosząc rozpoznanie sprawy poza obszar Apelacji (…).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI