IV KO 5/18
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie odszkodowania za zatrzymanie, uznając go za oczywiście bezzasadny z powodu utrudniania postępowania przez wnioskodawcę.
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek D.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K., który oddalił żądanie odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie. Wnioskodawca argumentował, że fakt uniewinnienia w innej sprawie powinien skutkować uwzględnieniem jego roszczenia. Sąd Najwyższy uznał wniosek za oczywiście bezzasadny, wskazując, że wnioskodawca nie wykazał żadnej podstawy wznowieniowej i sam utrudniał postępowanie, co zgodnie z prawem wykluczało przyznanie odszkodowania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek D.W. o wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 8 października 2015 r. (utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 kwietnia 2015 r.). Wyroki te oddaliły żądanie zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie D.W. w dniu 24 marca 2010 r. Wnioskodawca oparł swój wniosek o wznowienie na twierdzeniu, że skoro zapadł inny wyrok uniewinniający przed Sądem Okręgowym w K., to nieuwzględnienie jego roszczenia stanowiło naruszenie prawa. Podniósł również, że fakt utrudniania postępowania karnego został podniesiony dopiero przez Sąd Najwyższy, który wcześniej oddalił jego kasację. Sąd Najwyższy uznał wniosek za oczywiście bezzasadny. Stwierdził, że okoliczność wyłączająca prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia (bezprawne utrudnianie postępowania przez niestawienie się na obserwację psychiatryczną) została wskazana już w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego. Sąd podkreślił, że wnioskodawca nie wskazał żadnej ustawowej podstawy wznowieniowej (ani propter falsa, ani propter nova, ani propter decreta). W związku z tym, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek jest oczywiście bezzasadny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca nie wykazał żadnej ustawowej podstawy do wznowienia postępowania (ani propter falsa, ani propter nova, ani propter decreta). Ponadto, okoliczność wyłączająca prawo do odszkodowania (bezprawne utrudnianie postępowania) została wskazana już w poprzednim orzeczeniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 545 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do orzeczenia o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 553 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Bezprawne utrudnianie postępowania wyklucza możliwość przyznania odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawca nie wskazał na istnienie jakiejkolwiek podstawy wznowieniowej (propter falsa, propter nova, propter decreta). Bezprawne utrudnianie postępowania przez wnioskodawcę wyklucza możliwość przyznania mu odszkodowania i zadośćuczynienia.
Odrzucone argumenty
Argument wnioskodawcy, że inny wyrok uniewinniający powinien skutkować uwzględnieniem jego roszczenia o odszkodowanie za zatrzymanie.
Godne uwagi sformułowania
oczywista bezzasadność bezprawne utrudnianie postępowania wykluczało możliwość przyznania wnioskodawcy odszkodowania i zadośćuczynienia
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania w sprawach karnych oraz skutków utrudniania postępowania przez wnioskodawcę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wznowienie postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury wznowienia postępowania i odszkodowania za zatrzymanie, co jest istotne dla prawników karnistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy utrudnianie postępowania zamyka drogę do odszkodowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV KO 5/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2018 r., w sprawie dot. odszkodowania i zadośćuczynienia, wniosku D.W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt II AKa […]/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt V Ko […]/13, p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Uzasadnienie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. z 8 października 2015 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z 7 kwietnia 2015 r. oddalający żądanie zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie w dniu 24 marca 2010 r., D.W. sprowadził do twierdzenia, że skoro przed Sądem Okręgowym w K. zapadł w dniu 27 lutego 2013 r. wyrok uniewinniający, to nieuwzględnienie jego roszczenia stanowiło naruszenie prawa, zwłaszcza że fakt utrudniania przez niego postępowania karnego podniesiony został dopiero przez Sąd Najwyższy, który w dniu 23 marca 2016 r. oddalił kasację pełnomocnika wnioskodawcy jako oczywiście bezzasadną. Tak skonstruowany wniosek o wznowienie procesu okazał się bezzasadny w stopniu oczywistym. Pomijając fakt, że okoliczność wyłączająca prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia została podana – wbrew stanowisku wnioskodawcy – już w motywacyjnej części wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z 8 października 2015 r. (k. 743v), należało dobitnie stwierdzić, że wnioskodawca nie wskazał na istnienie jakiejkolwiek podstawy wznowieniowej: ani propter falsa , ani propter nova , ani propter decreta . Tylko dla przypomnienia warto odnotować, że w sprawie niniejszej ustalono, iż wnioskodawca miał wiedzę o skierowaniu go na obserwację psychiatryczną, a mimo tego nie stawił się na nią w wyznaczonym terminie, co legło u podstaw wydania zarządzenia o zatrzymaniu go w celu doprowadzenia do szpitala na badania. Uznano trafnie takie zachowanie za bezprawne utrudnianie postępowania, które – w myśl art. 553 § 2 k.p.k. – wykluczało możliwość przyznania wnioskodawcy odszkodowania i zadośćuczynienia za zatrzymanie. Dlatego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia. a.ł
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę