IV KO 48/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą rzekomego przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w G. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, aby zapewnić dobro wymiaru sprawiedliwości i uniknąć wątpliwości co do bezstronności.
Sąd Rejonowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy dotyczącej przekroczenia uprawnień przez jednego z jego sędziów innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy uznał, że fakt, iż sprawa dotyczy sędziego orzekającego w tym samym sądzie, może budzić wątpliwości co do bezstronności i potencjalnie wpływać na obiektywizm rozstrzygnięcia. W związku z tym, sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w G. o przekazanie sprawy dotyczącej rzekomego przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez sędziego A.F.-W. z tego sądu innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że orzekanie przez sędziego A.F.-W. w sądzie, który miałby rozpatrywać sprawę z jego udziałem jako strony, może rodzić przekonanie o braku pełnego obiektywizmu. Sąd Najwyższy, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, podkreślił, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy, gdy istnieją realne okoliczności mogące stwarzać wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego miejscowo. Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności wskazane we wniosku, dotyczące sędziego orzekającego w tym samym sądzie, mogą wytworzyć w społecznym odbiorze przekonanie o braku bezstronności, nawet jeśli jest ono błędne. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, okoliczność, że sprawa dotyczy sędziego orzekającego w sądzie właściwym miejscowo, może stanowić podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, jeśli może to rodzić uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że fakt, iż sprawa dotyczy sędziego orzekającego w sądzie właściwym miejscowo, może wytworzyć w społecznym odbiorze przekonanie o braku bezstronności, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi dla zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A.F.-W. | osoba_fizyczna | sędzia Sądu Rejonowego w G. |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi niż sąd właściwy, gdy występują realne okoliczności, które mogą stwarzać zasadne przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, przede wszystkim zaś wówczas gdy zachodzą obawy o bezstronności sądu właściwego, oraz gdy istnieje uzasadnione przekonanie co do tego, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości trafnego rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczność, że sprawa dotyczy sędziego orzekającego w sądzie właściwym miejscowo, może rodzić przekonanie o braku pełnego obiektywizmu. Przekazanie sprawy innemu sądowi zapewni dobro wymiaru sprawiedliwości i stworzy lepsze możliwości trafnego rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości mogą rodzić przekonanie, że sędziowie tego Sądu nie są w stanie zachować pełnego obiektywizmu aby w opinii publicznej nie powstały wątpliwości co do tego, że wydane orzeczenia są wolne od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności gdy stroną jest sędzia orzekający w tym samym sądzie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach karnych, gdzie stroną jest sędzia sądu właściwego miejscowo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca z punktu widzenia prawników procesowych, ponieważ dotyczy ważnej zasady procesowej, jaką jest dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalny konflikt interesów sędziego.
“Czy sędzia może być stroną w swojej własnej sprawie? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy sprawa musi zmienić sąd.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 48/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie A.L. po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w G. zawartego w postanowieniu z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt III Kp […]/18 o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w G., sygn. III Kp […]/18 przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z wniosku pokrzywdzonego A.L. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podniósł, że Prokuratura Rejonowa […] postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie m.in. przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez sędziego Sądu Rejonowego w G. A.F.-W. Na powyższe pokrzywdzony złożył zażalenie. Zdaniem Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie występują podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu określone w art. 37 k.p.k. albowiem Sędzia A.F.-W. orzeka w Sądzie Rejonowym w G., co może rodzić przekonanie, że sędziowie tego Sądu nie są w stanie zachować pełnego obiektywizmu w sprawie, w której występuje on w charakterze strony. Sąd Najwyższy zważył co następuje . Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, iż dobro wymiaru sprawiedliwości, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi niż sąd właściwy, gdy występują realne okoliczności, które mogą stwarzać zasadne przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, przede wszystkim zaś wówczas gdy zachodzą obawy o bezstronności sądu właściwego, oraz gdy istnieje uzasadnione przekonanie co do tego, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości trafnego rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 maja 1972 r., IV KO 31/72; OSNPG 1972, nr 9 - 10, poz. 158, z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982, nr 6, poz. 33 i z dnia 13 lipca 1995 r, III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 - 10, poz. 68). Akcentuje się, iż rzeczą sądów jest takie orzekanie, aby w opinii publicznej nie powstały wątpliwości co do tego, że wydane orzeczenia są wolne od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów, podyktowane jakimikolwiek innymi przesłankami niż te, które wynikają z materiału dowodowego i treści ustaw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r., IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7 - 8, poz. 58). Okoliczności wskazane we wniosku Sądu Rejonowego w G., tj. fakt, że sprawa dotyczy przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez sędziego Sądu Rejonowego w G., mogą wytworzyć w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie przez ten Sąd bezstronnie rozpoznana. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI