IV KO 4/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że bliskość urzędu miejskiego nie stwarza realnych podstaw do obaw o obiektywizm sądu.
Sąd Rejonowy w R. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniono to bliskością siedziby burmistrza (który miał być sprawcą niekorzystnego rozporządzenia mieniem) do sądu, co mogło stwarzać pozory braku obiektywizmu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że przepis art. 37 k.p.k. nie podlega interpretacji rozszerzającej, a obawy o odbiór społeczny, bez realnych podstaw, nie uzasadniają przekazania sprawy.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w R. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wniosek wynikał z faktu, że przedmiotem dochodzenia było niekorzystne rozporządzenie mieniem przez Burmistrza R., a siedziba urzędu miejskiego znajdowała się w pobliżu Sądu Rejonowego w R. Sąd Rejonowy obawiał się, że taka bliskość może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy nie podzielił tych obaw. Wskazał, że przepis art. 37 k.p.k. dotyczący przekazania sprawy jest przepisem szczególnym i nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium 'dobra wymiaru sprawiedliwości' obejmuje nie tylko realne zagrożenie obiektywizmu, ale także sprawne i szybkie przeprowadzenie postępowania. Sąd Najwyższy podkreślił, że sama obawa o odbiór zewnętrzny, bez realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się sądu od rozpoznania sprawy. Przywołał wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym autorytet sądu buduje sprawne postępowanie i sprawiedliwe orzeczenie. W związku z tym wniosek został oddalony.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sama bliskość siedziby urzędu miejskiego do sądu, bez realnych podstaw do wątpliwości co do obiektywizmu, nie uzasadnia przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis art. 37 k.p.k. nie podlega interpretacji rozszerzającej, a obawy o odbiór społeczny, jeśli nie mają realnych podstaw, nie powinny uzasadniać uchylania się sądu od rozpoznania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne postępowanie i sprawiedliwe orzeczenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (oddalił wniosek)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. i J. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzeni |
| Prokuratura Rejonowa w D. | organ_państwowy | prokurator |
| I. sp.j. | spółka | pokrzywdzona firma |
| Burmistrz R. | organ_państwowy | podejrzany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium 'dobra wymiaru sprawiedliwości' przejawia się nie tylko w realnym zagrożeniu obiektywizmu, ale także w realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis art. 37 k.p.k. nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium 'dobra wymiaru sprawiedliwości' obejmuje także sprawne i szybkie przeprowadzenie postępowania. Sama obawa o odbiór zewnętrzny, bez realnych podstaw, nie uzasadnia przekazania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne postępowanie i sprawiedliwe orzeczenie.
Odrzucone argumenty
Bliskość siedziby urzędu miejskiego do sądu stwarza przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej Autorytet sądu buduje sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie każdego postępowania i wydanie, na podstawie wnikliwej i bezstronnej oceny dowodów, sprawiedliwego orzeczenia
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 k.p.k. i kryteriów przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy, gdzie obawy o obiektywizm są oparte głównie na bliskości lokalizacji urzędu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu wymiaru sprawiedliwości – obiektywizmu sądu i potencjalnych konfliktów interesów, co jest interesujące dla prawników procesowych.
“Czy bliskość urzędu do sądu dyskwalifikuje sędziego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt IV KO 4/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia J. i J. G. na postanowienie o umorzeniu dochodzenia po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2021 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. zawartego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w R., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z zażalenia pokrzywdzonych na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. z dnia 16 października 2019r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds.(…). Uzasadniając wniosek wskazano, że umorzone dochodzenie dotyczy doprowadzenia w okresie od 11.10.2013r. do 25.01.2018r., w R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 96302,74 zł firmy I. sp.j. z/s w T. przez Burmistrza R.. Urząd Miejski w R., tj. siedziba burmistrza mieści się nieopodal Sądu Rejonowego w R., a ta okoliczność może stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje . Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Najwyższy, w utrwalonym orzecznictwie, niejednokrotnie podkreślał, że przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie wskazanego przepisu, przejawia się nie tylko w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, lecz także w równie realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (vide: postanowienie SN z dnia 14.06.2018r., sygn. akt V KO 35/18, LEX nr 2509717). Przekazanie sprawy może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sprawie występują takie szczególne, uprawdopodobnione okoliczności, że mogą one zasadnie stwarzać w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do obiektywnego jej rozpoznania w danym sądzie oraz o tym, że przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do sprawnego jej rozstrzygnięcia. Podnoszone przez Sąd wnioskujący okoliczności dotyczące bliskiego sąsiedztwa Sądu i Urzędu Miejskiego oraz tego, że pokrzywdzony wniósł o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania jego zażalenia, to – w sposób oczywisty – nie są okoliczności stwarzające wątpliwości o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2020r., sygn. akt II Ko (…), Sąd Okręgowy w R. nie uwzględnił wniosku sędziów Sądu Rejonowego w R. o ich wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy. Podniesione argumenty w uzasadnieniu wspomnianego orzeczenia zachowują aktualność. Sama obawa odnośnie do możliwości zaistnienia w przyszłości w odbiorze zewnętrznym wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy, jeśli nie ma żadnych realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd od rozpoznania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie każdego postępowania i wydanie, na podstawie wnikliwej i bezstronnej oceny dowodów, sprawiedliwego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20)”. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę