IV KO 35/23

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2024 r. uzupełnił swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 21 grudnia 2023 r. w sprawie IV KO 35/23, dotyczącej skazanego Ł. M. Pierwotnie Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. W. kwotę 720 zł brutto (bez stawki VAT) za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a także kwotę 13,60 zł tytułem zwrotu innych wydatków. Podstawą prawną były przepisy Prawa o adwokaturze oraz rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. Sąd nie zasądził wówczas VAT, ponieważ wskazany akt prawny nie przewidywał uregulowania tożsamego z rozporządzeniem dotyczącym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Obrońca skazanego wystąpiła jednak o wypłatę wynagrodzenia, doliczając do faktury 23% VAT (165,60 zł). Biuro Finansowe SN zwróciło fakturę z prośbą o uzupełnienie postanowienia. Sąd Najwyższy, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r. (SK 90/22), który uznał za niezgodne z Konstytucją przepisy różnicujące stawki opłat za pomoc prawną udzieloną z urzędu od stawek dla adwokatów z wyboru, stwierdził konieczność uzupełnienia postanowienia. W związku z tym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. i art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. W. kwotę 165,60 zł tytułem uzupełnienia, stanowiącą 23% VAT od zasądzonej wcześniej kwoty. Sąd podkreślił, że nie można pominąć § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., a przyznana opłata w stawce jak dla adwokata z wyboru musi zostać powiększona o VAT. Wskazano również na nowe rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r., które zacznie obowiązywać od 5 czerwca 2024 r. i również przewiduje takie rozwiązanie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający