IV KO 35/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na niemożność doprowadzenia oskarżonego na rozprawę z powodu wykonywania środka zabezpieczającego.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w B. o przekazanie sprawy do innego sądu. Oskarżony K. S. został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym jako środek zabezpieczający, co uniemożliwia jego doprowadzenie na rozprawę i skutkuje zawieszeniem postępowania. Sąd Najwyższy, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.
Sąd Najwyższy w składzie sędziów: Wiesław Kozielewicz (przewodniczący-sprawozdawca), Rafał Malarski i Roman Sądej, rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w B. o przekazanie sprawy karnej przeciwko oskarżonemu K. S. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy w B. uzasadnił wniosek tym, że oskarżony K. S. został umieszczony w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Ś. w ramach środka zabezpieczającego. Brak możliwości doprowadzenia oskarżonego na rozprawę skutkowałby zawieszeniem postępowania na nieokreślony czas. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 37 k.p.k. i poglądzie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga nie tylko bezstronności sądu, ale także faktycznego rozpoznania sprawy, przychylił się do wniosku. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r., Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądu Rejonowego w B. (sygn. akt II K .../12) do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dobro wymiaru sprawiedliwości może uzasadniać przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest niemożliwe lub mało realne, na przykład z powodu stanu zdrowia oskarżonego uniemożliwiającego jego doprowadzenie na rozprawę.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalony pogląd orzeczniczy, zgodnie z którym dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga nie tylko bezstronności sądu, ale także faktycznego rozpoznania sprawy. W sytuacji, gdy oskarżony został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym jako środek zabezpieczający, a jego doprowadzenie na rozprawę jest niemożliwe, co skutkowałoby zawieszeniem postępowania na nieprzewidywalny okres, przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest uzasadnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis umożliwiający Sądowi Najwyższemu przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niemożność doprowadzenia oskarżonego na rozprawę z powodu wykonywania środka zabezpieczającego w szpitalu psychiatrycznym. Ryzyko niekończącego się zawieszenia postępowania, jeśli sprawa pozostałaby w sądzie właściwym. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga faktycznego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości pozwalające na skorzystanie przez Sąd Najwyższy z możliwości, jaką stwarza art. 37 k.p.k., wymaga nie tylko tego aby sprawa była rozpoznana przez sąd dający gwarancje bezstronności, ale także tego, by w ogóle została rozpoznana pozostawienie sprawy w tym Sądzie z uwagi na brak możliwości doprowadzenia oskarżonego K. S. na rozprawę będzie skutkowało zawieszeniem postępowania do czasu zakończenia wykonywania przez niego środka zabezpieczającego, zaś powyższy termin nie jest w chwili obecnej możliwy do przewidzenia
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Rafał Malarski
członek
Roman Sądej
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy do innego sądu równorzędnego w sytuacji niemożności doprowadzenia oskarżonego na rozprawę z powodu zastosowania środka zabezpieczającego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z art. 37 k.p.k. i środkami zabezpieczającymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o przekazywaniu spraw w sytuacjach procesowych, gdzie stan oskarżonego uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania.
“Niemożność doprowadzenia oskarżonego na rozprawę – Sąd Najwyższy przekazuje sprawę do innego sądu.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 35/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Roman Sądej w sprawie K. S. oskarżonego z art. 279 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt II K .../12, przeciwko oskarżonemu K. S. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś. UZASADNIENIE W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że dobro wymiaru sprawiedliwości pozwalające na skorzystanie przez Sąd Najwyższy z możliwości, jaką stwarza art. 37 k.p.k., wymaga nie tylko tego aby sprawa była rozpoznana przez sąd dający gwarancje bezstronności, ale także tego, by w ogóle została rozpoznana. Z tego względu nie jest wykluczone przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu w sytuacji, gdy - na przykład ze względu na stan zdrowia oskarżonego - rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy na zasadach ogólnych nie jest możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt II KO 14/04), albo mało realne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r., sygn. akt III KO 48/04, OSNKW 2005, z. 2, poz. 23). Taka sytuacja zachodzi właśnie w niniejszej sprawie, gdyż jak przekonywująco wykazał Sąd Rejonowy w B. w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. II K …/12, cyt. „pozostawienie sprawy w tym Sądzie z uwagi na brak możliwości doprowadzenia oskarżonego K. S. na rozprawę będzie skutkowało zawieszeniem postępowania do czasu zakończenia wykonywania przez niego środka zabezpieczającego, zaś powyższy termin nie jest w chwili obecnej możliwy do przewidzenia”. K. S. został umieszczony, tytułem środka zabezpieczającego, w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Ś. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, z mocy art. 37 k.p.k., przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI