IV KO 34/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi, uznając brak podstaw do wyłączenia sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej.
Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, złożony w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez sędziego G.S. i wnioskami o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że sam fakt złożenia zawiadomienia o przestępstwie przez sędziego nie jest wystarczającą podstawą do przekazania sprawy, a wątpliwości co do bezstronności pozostałych sędziów nie zostały uzasadnione.
Sprawa dotyczyła wniosku o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, zainicjowanego przez pełnomocnika L.S. w związku z odmową wszczęcia śledztwa w sprawie składania fałszywych zeznań przez sędziego G.S. Sędziowie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej złożyli oświadczenia o wyłączenie od rozpoznania zażalenia, a Sąd Okręgowy wyłączył część z nich z uwagi na stosunki osobiste i służbowe z G.S. Wniosek o wyłączenie pozostałych sędziów został oddalony. Sąd Rejonowy zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania sprawy innemu sądowi. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że instytucja przekazania sprawy jest wyjątkiem i nie może być nadużywana. Stwierdzono, że zarzuty dotyczące bezstronności sędziów nie były wystarczająco uzasadnione, a zwykła znajomość między sędziami nie stanowi podstawy do wyłączenia. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że sędzia G.S. orzeka w innym wydziale niż sędziowie rozpatrujący zażalenie, co nie stwarza przeszkód do ich udziału w sprawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie jest zasadny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez sędziego nie stanowi wystarczającej podstawy do przekazania sprawy. Wątpliwości co do bezstronności sędziów nie zostały uzasadnione, a zwykła znajomość między sędziami nie jest podstawą do wyłączenia. Ponadto, sędzia podejrzany o przestępstwo orzeka w sądzie nadrzędnym, ale w innym wydziale, co nie stwarza przeszkód do orzekania przez sędziów sądu niższej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wniosek nie uwzględniony
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L.S. | inne | wnioskodawca |
| G.S. | inne | sędzia Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja o charakterze wyjątkowym nie może być nadużywana. Wymaga, aby przemawiało za tym dobro wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.p.k. art. 41
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przesłanek wyłączenia sędziego.
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
Dotyczy składania fałszywych zeznań.
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa znęcania się.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających podstaw do przekazania sprawy innemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sam fakt złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez sędziego nie jest wystarczającą podstawą do przekazania sprawy. Zwykła znajomość między sędziami nie stanowi podstawy do wyłączenia. Sędzia podejrzany o przestępstwo orzeka w sądzie nadrzędnym, ale w innym wydziale, co nie stwarza przeszkód do orzekania przez sędziów sądu niższej instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego sprowadzające się do ogólnych stwierdzeń o istnieniu wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania zażalenia. Postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku o wyłączeniu wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej w innej sprawie o obniżenie alimentów.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja o charakterze wyjątkowym nie może być nadużywana. Sam fakt złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez sędziego przestępstw związanych ze stosunkami rodzinnymi, nie stanowi dostatecznej podstawy do uwzględnienia wniosku skierowanego do Sądu Najwyższego. Zwykła znajomość między sędzią i osobą wskazaną w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa, wynikająca z faktu współistnienia w określonym środowisku, bez nawiązywania bliższych więzów, nie może być uznana za powód wyłączenia sędziego.
Skład orzekający
Przemysław Kalinowski
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
członek
Marek Pietruszyński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przekazania sprawy innemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości oraz zasady wyłączenia sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu interesów między sędziami i podejrzenia popełnienia przestępstwa przez sędziego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy potencjalnego konfliktu interesów w sądownictwie i zasad wyłączania sędziów, co jest istotne dla prawników i może być interesujące dla szerszej publiczności ze względu na kwestię zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy sędzia może być stronniczy wobec innego sędziego? Sąd Najwyższy rozstrzyga.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) w sprawie z zawiadomienia złożonego przez pełnomocnika L.S. o popełnieniu przestępstw określonych w art. 233 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 maja 2015 r. wniosku Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z dnia 8 kwietnia 2015 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu Sądowi równorzędnemu (sygn. akt III Kp 398/14), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENI E Prokurator Prokuratury Rejonowej Bielsko - Biała Północ w Bielsku-Białej postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. (sygn. akt: 3 Ds. […]) odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie składania przez G. S. fałszywych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym przeciwko L. S. o czyn z art. 207 § 1 k.k. i inne. G.S. jest sędzią Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej. Na to postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik L. S.. Po wpłynięciu zażalenia do Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej sędziowie tego sądu (poza sędziami nieobecnymi w pracy z przyczyn służbowych i zdrowotnych) złożyli oświadczenia, w których postulowali wyłączenie ich od rozpoznania zażalenia. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 26 sierpnia 2014 r., tylko część sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej - z uwagi na łączące ich stosunki osobiste oraz służbowe z sędzią G.S. -została wyłączona od udziału w sprawie. W toku postępowania L. S. złożył wniosek o wyłączenie od udziału w rozpoznaniu zażalenia pozostałych sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, podnosząc zastrzeżenia co do ich bezstronności i wskazując, że w sprawie o obniżenie alimentów z powództwa L. S. zostali wyłączeni od udziału w sprawie wszyscy sędziowie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej. Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. wniosku tego nie uwzględnił wskazując, że pokrzywdzony nie wykazał pojawienia się nowych okoliczności, które mogłyby uzasadniać uwzględnienie wniosku. Pełnomocnik L. S. wystąpił do Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej z wnioskiem o przekazanie rozpoznania zażalenia innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy innemu Sądowi Rejonowemu poza obszarem właściwości Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wystąpienie do Sądu Najwyższego było zasadne, aby ten Sąd ostatecznie rozstrzygnął wątpliwości podnoszone przez skarżącego i uznał, czy w tej sprawie zachodzi przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Podnieść bowiem należało, że instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja o charakterze wyjątkowym nie może być nadużywana. Sam fakt złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez sędziego przestępstw związanych ze stosunkami rodzinnymi, nie stanowi dostatecznej podstawy do uwzględnienia wniosku skierowanego do Sądu Najwyższego. Przepis art. 37 k.p.k. umożliwia przekazanie rozpoznania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, ale tylko wtedy, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Takiej przesłanki w tej sprawie Sąd Najwyższy się nie dopatruje. Zarzuty skarżącego sprowadzające się do ogólnych stwierdzeń o istnieniu wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, z uwagi na fakt pełnienia służby sędziowskiej przez G.S. w sądzie nadrzędnym nad sądem właściwym, nie mogą być automatycznie uznane jako okoliczności uzasadniające uwzględnienie wniosku złożonego w trybie art. 37 k.p.k. Okoliczności takiej nie stanowi również wskazane przez pełnomocnika skarżącego postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku o wyłączeniu w sprawie z powództwa L. S. o obniżenie alimentów wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, choćby z tego tytułu, że nie są znane powody tej decyzji, z uwagi na brak uzasadnienia orzeczenia. W kontekście tego orzeczenia wskazać jednak należało, że konfrontacja treści tego postanowienia z oświadczeniami złożonymi przez sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej w tej sprawie, którzy nie zostali wyłączeni od udziału w rozpoznaniu zażalenia, może uzasadniać stwierdzenie o możliwości dokonania zbyt szerokiej interpretacji przesłanki wskazanej w art. 41 k.p.k. W tej sprawie od udziału w rozpoznaniu zażalenia zostali wyłączeni tylko ci sędziowie Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, których z sędzią Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej łączyły stosunki osobiste i służbowe. Prawidłowo zatem uznano, że zwykła znajomość między sędzią i osobą wskazaną w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa, wynikająca z faktu współistnienia w określonym środowisku, bez nawiązywania bliższych więzów, nie może być uznana za powód wyłączenia sędziego. Co do pozostałych sędziów Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej nie zachodzą przesłanki uzasadniające powzięcie wątpliwości co do ich bezstronności w czasie orzekania w przedmiocie zażalenia. Zważyć bowiem należało, że G. S. wykonuje obowiązki sędziowskie w Sądzie Okręgowym w Bielsku-Białej w Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nie jest więc sędzią „przełożonym instancyjnie” na sędziami Sądu Rejonowego w Bielsku-Białej, orzekającymi w sprawach z zakresu prawa karnego. Zatem nie ma przeszkód aby sędziowie, którzy nie zostali wyłączeni od udziału w sprawie, wzięli udział w rozpoznaniu zażalenia. W tej sytuacji wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, nie mógł znaleźć uznania Sądu Najwyższego. W końcu rozważań podnieść należało, że orzeczenie wskazane we wniosku pełnomocnika skarżącego, które miało uzasadniać trafność złożonego wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu dotyczy sytuacji, gdy kontroli zasadności ocen w kontekście sprawy, w której sędzia ma być domniemanym sprawcą, dokonują sędziowie sądu, w którym ten sędzia pełni służbę. W tej sprawie sytuacja taka nie zachodziła. W związku z tym należało postanowić jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI