IV KO 33/26

SN
IV KO 33/26
POSTANOWIENIE
Dnia 4 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie skazanego
R. K.
skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inn.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej
wniosku skazanego o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
‎
z powodu jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Skazany R. K. wniósł  - na podstawie art. 540 §1 pkt 2 k.p.k. - o wznowienie postępowania  zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn. II AKa 500/24, mocą którego, po uwzględnieniu apelacji prokuratora,   został zmieniony m.in. pkt 15 wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V K 40/20, w którym  orzeczono od oskarżonych R. K. i T. K. 1. tytułem przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w częśći, kwoty  po 15 000 zł, przez podwyższenie kwoty przepadku równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa  opisanego w pkt 13 do kwoty 47 297,25 zł wobec każdego z oskarżonych. Skazany podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego  czyni ten wyrok oczywiście niesprawiedliwym, nakładając na niego surowszą odpowiedzialność karną, niż tę  którą powinien ponieść. W przekonaniu wnioskodawcy ów przepadek równowartości korzyści  majątkowej osiągniętej z przestępstwa  powinien zostać podzielony na  3 sprawców, a więc z uwzględnieniem udziału we  wskazanych korzyściach także  D. K. ,   potwierdzonego  jego wyjaśnieniami.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. V KK 40/20 wynika, że przepadek równowartości korzyści pochodzącej z przestępstwa (objęty  wnioskiem o wznowienie) został orzeczony w związku ze skazaniem  R. K. i T. K. 1. za czyn z art.  56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu  narkomanii ( pkt V aktu oskarżenia) popełniony w dniach 4-5 października 2017 r. w B. lub jej okolicy,  polegający na  wprowadzeniu do obrotu 10,8 kg ziela konopi innych niż włókniste  za kwotę 22.050 euro oraz usiłowaniu wprowadzenia do obrotu środka odurzającego w postaci 0,5 kg ziela konopi innych niż włókniste.
Nadto tym wyrokiem R. K. , T. K. i D. K. zostali uznani za winnych popełnienia przestępstwa z art. 63 ust. 3 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającego na tym, że w okresie od stycznia 2017 r. do stycznia 2018 r. w G.  w H. uprawiali konopie, po czym wytworzyli z nich - w kolejnych miesiącach  wskazanego okresu działania - łącznie nie mniej niż  27,362 kg ziela konopi innych niż włókniste będącego gotowym środkiem odurzającym,  a ponadto we wskazanym  okresie uprawiali konopie w ilości 196 krzaków mogące dostarczyć nie mniej niż 8,4583 kg środka odurzającego ( pkt 7 wyroku sadu pierwszej instancji).
Uwzględnienie  powyższych ustaleń powoduje, że podwyższenie   na mocy wyroku sądu odwoławczego kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa dotyczyło przestępstwa, którego popełnienie zostało przypisane wyłącznie skazanemu R. K. i T. K. . Faktu popełnienia tego przestępstwa  skazany nie kwestionuje. Było to przestępstwo inne od tego przypisanego w pkt 7 wyroku sądu pierwszej instancji, którego dopuścili się wspólnie  R. K. , T. K. i D. K. .
Z tego powodu nie może być mowy o jakimkolwiek pokrzywdzeniu skazanego rozstrzygnięciem sądu odwoławczego i  ponoszeniu przez niego  niezasłużonej surowszej odpowiedzialności karnej.
Wobec takiej treści  wniosku skazanego o wznowienie,  nie uwzględniono jego wniosku o wyznaczenie  obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie.
Zatem  wobec wskazanych okoliczności, należało odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie pochodzącego od skazanego jako oczywiście bezzasadnego.
[J.J.]
[a.ł]
‎