IV KO 33/26

Skazany R. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, powołując się na art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Wniosek dotyczył wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 kwietnia 2025 r. (sygn. II AKa 500/24), który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 lutego 2024 r. (sygn. V K 40/20) w zakresie przepadku korzyści majątkowej. Sąd Apelacyjny podwyższył kwotę przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa opisanego w pkt 13 do kwoty 47 297,25 zł wobec każdego z oskarżonych R. K. i T. K. Skazany R. K. argumentował, że wyrok ten czyni go oczywiście niesprawiedliwym, ponieważ przepadek powinien zostać podzielony na trzech sprawców, w tym D. K., co potwierdziły jego wyjaśnienia. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek, ustalił, że przepadek korzyści majątkowej, którego dotyczył wniosek o wznowienie, został orzeczony w związku ze skazaniem R. K. i T. K. za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd podkreślił, że przestępstwo to zostało przypisane wyłącznie tym dwóm osobom, a nie wspólnie z D. K., który był współsprawcą innego przestępstwa (pkt 7 wyroku sądu pierwszej instancji). W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że nie można mówić o pokrzywdzeniu skazanego przez rozstrzygnięcie sądu odwoławczego i ponoszeniu przez niego niezasłużonej surowszej odpowiedzialności karnej. W konsekwencji, wniosek o wznowienie postępowania został uznany za oczywiście bezzasadny i odmówiono jego przyjęcia. Nie uwzględniono również wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający