IV KO 33/23
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego z powodu jego oczywistej bezzasadności, uznając, że podniesione przez skazanego okoliczności były już znane sądom niższych instancji.
Skazany T.S. złożył wniosek o wznowienie postępowania, powołując się na nową okoliczność, że w części okresu przypisanego mu przestępstwa kierowania grupą przestępczą, był tymczasowo aresztowany. Sąd Najwyższy uznał wniosek za oczywiście bezzasadny, wskazując, że fakt tymczasowego aresztowania był znany sądom niższych instancji i został uwzględniony przy zaliczaniu okresu pozbawienia wolności na poczet kary.
Skazany T.S. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 sierpnia 2018 r. (sygn. akt II AKa 189/18). Jako podstawę wznowienia wskazał art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., twierdząc, że ujawniły się nowe fakty wskazujące na jego niepopełnienie przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k. Skazany argumentował, że w okresie od marca 2012 r. do czerwca 2013 r., kiedy miał kierować grupą przestępczą, był tymczasowo aresztowany od 7 listopada 2012 r. do 6 lutego 2013 r., co uniemożliwiało mu kierowanie grupą poza aresztem. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek na posiedzeniu w dniu 16 maja 2023 r., uznał go za oczywiście bezzasadny. Sąd odwołał się do definicji 'oczywistej bezzasadności' z własnego orzecznictwa, podkreślając, że wniosek taki nie wymaga szczególnego badania i jest widoczny na pierwszy rzut oka. Sąd wskazał, że podniesiona przez skazanego okoliczność tymczasowego aresztowania była znana sądom orzekającym, o czym świadczy zaliczenie tego okresu na poczet orzeczonej kary. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, jeśli podniesione okoliczności były już znane sądom orzekającym i nie stanowią nowych faktów lub dowodów w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że podniesiona przez skazanego okoliczność tymczasowego aresztowania w części okresu przypisanego mu przestępstwa była znana sądom niższych instancji i została uwzględniona przy zaliczaniu okresu pozbawienia wolności na poczet kary. Zgodnie z orzecznictwem, oczywista bezzasadność wniosku oznacza, że nie wymaga on szczególnego badania i jest widoczna na pierwszy rzut oka.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T.S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 540 § 1 pkt 2 lit. a
Kodeks postępowania karnego
Przesłanka wznowieniowa propter nova dotyczy sytuacji, w których po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody, nieznane stronom ani sądowi, wskazujące np. na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze.
k.p.k. art. 545 § 3
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Wyrażenie 'oczywista bezzasadność' należy rozumieć podobnie jak na gruncie przepisu art. 535 § 3 k.p.k., a zatem bezzasadność oczywista to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia.
k.p.k. art. 542 § 3
Kodeks postępowania karnego
Sąd Najwyższy może wszcząć postępowanie z urzędu, jeśli stwierdzi okoliczności uzasadniające wznowienie.
k.k. art. 258 § 1 i 3
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podniesiona przez skazanego okoliczność tymczasowego aresztowania była znana sądom niższych instancji. Wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, gdyż nie opiera się na nowych faktach lub dowodach.
Odrzucone argumenty
Skazany nie popełnił przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k., ponieważ w części okresu przypisanego mu czynu był tymczasowo aresztowany.
Godne uwagi sformułowania
oczywista bezzasadność [...] nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia przesłanka wznowieniowa propter nova dotyczy sytuacji, w których po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody, nieznane stronom ani sądowi
Skład orzekający
Kazimierz Klugiewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki oczywistej bezzasadności wniosku o wznowienie postępowania karnego oraz wymogów stawianych nowym faktom i dowodom w postępowaniu wznowieniowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie stanowi przełomu w wykładni prawa karnego materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury wznowienia postępowania karnego i jest przykładem rutynowego zastosowania przepisów, choć porusza kwestię granic interpretacji 'nowych faktów'.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN IV KO 33/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie T.S. , skazanego z art. 258 § 1 i 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 maja 2023 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 sierpnia 2018 r., sygn. akt II AKa 189/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II K 119/16, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 lutego 2023 r., skazany T.S. złożył wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 sierpnia 2018 r., sygn. akt II AKa 189/18, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II K 119/16. Powołując się na podstawę wznowieniową określoną w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. wskazał, że został skazany za przestępstwo określone w art. 258 § 1 i 3 k.k., popełnione w okresie od marca 2012 r. do czerwca 2013 r., podczas gdy w sprawie tej został tymczasowo aresztowany w dniu 7 listopada 2012 r. i do dnia 6 lutego 2013 r. przebywał w Areszcie Śledczym w K. oraz w C., a zatem nie mógł kierować grupą przestępczą w tym okresie. Wskazał, że po jego aresztowaniu już tej grupy nie było, a zatem, nie mógł popełnić tego przestępstwa, chyba że kierował grupą w areszcie śledczym. Jednocześnie skazany wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny w oczywistym stopniu. Jak wskazuje się w orzecznictwie: „wyrażenie «oczywista bezzasadność», w odniesieniu do wstępnej kontroli wniosku o wznowienie postępowania karnego – art. 545 § 3 k.p.k., należy rozumieć podobnie jak na gruncie przepisu art. 535 § 3 k.p.k., a zatem bezzasadność oczywista to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15,OSNKW 2016/1/5, LEX nr 1812335 ). Określona w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. przesłanka wznowieniowa propter nova dotyczy sytuacji, w których po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe (podkr. – SN) fakty lub dowody, nieznane stronom ani sądowi, wskazujące np. na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze. Takich dowodów skazany nie przedstawił, akcentując jedynie sam fakt tymczasowego aresztowania w czasie, który stanowił fragment okresu popełnienia przypisanego mu przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 k.k. Okoliczność ta była jednak znana Sądom orzekającym, o czym wprost świadczy zaliczenie T.S. okresu rzeczywistego pozbawienia wolności (w okresie od 7 listopada 2012 r. do 6 lutego 2013 r.) na poczet orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności przez Sąd Okręgowy w Częstochowie (pkt 12 wyroku, k. 7469, t. XXXVII). Z tych względów, nie stwierdzając okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.), orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia, co czyni bezprzedmiotową kwestię rozpoznania wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę