IV KO 31/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że aktywność zawodowa strony na danym terenie nie stanowi podstawy do wątpliwości co do bezstronności sądu.
Sąd Rejonowy w K. złożył wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek i postanowił go nie uwzględnić. Uzasadnienie wskazuje, że sam fakt bycia czynnym zawodowo biegłym na terenie objętym właściwością sądu nie jest wystarczającą przesłanką do przyjęcia, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2013 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić tego wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że sam fakt, iż strona procesu karnego jest czynnym zawodowo biegłym wykonującym swoje obowiązki na terenie objętym właściwością sądów w okręgu krakowskim, nie jest równoznaczny z możliwością przyjęcia, iż dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi. Sąd Najwyższy podkreślił, że aktywność zawodowa strony na określonym terenie nie może powodować wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego, a gwarancji rzetelności należy upatrywać w niezależności od organów wymiaru sprawiedliwości. W przypadku istnienia innych względów, które nie zostały wspomniane w uzasadnieniu wniosku, powinny one być rozstrzygnięte w trybie wniosków składanych na podstawie art. 42 § 1 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sama aktywność zawodowa strony na danym terenie nie jest wystarczającą przesłanką do przekazania sprawy innemu sądowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że fakt bycia czynnym zawodowo biegłym na terenie właściwości sądu nie powoduje wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego i nie przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi. Gwarancją rzetelności jest niezależność od organów wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec wniosku Sądu Rejonowego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. H. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis dotyczący przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi.
Pomocnicze
k.p.k. art. 42 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wskazany jako tryb postępowania w przypadku istnienia innych względów uzasadniających przekazanie sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Aktywność zawodowa strony na terenie właściwości sądu nie stanowi podstawy do wątpliwości co do bezstronności sądu. Niezależność od organów wymiaru sprawiedliwości jest gwarancją rzetelności zawodowej.
Odrzucone argumenty
Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy ze względu na aktywność zawodową strony.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego nie jest on przecież bezpośrednio związany z Sądem właściwym do rozpoznania sprawy gwarancji rzetelnego wykonywania obowiązków zawodowych wskazanej osoby należy upatrywać w niezależności od organów wymiaru sprawiedliwości
Skład orzekający
Jacek Sobczak
przewodniczący
Jerzy Grubba
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przekazania sprawy ze względu na aktywność zawodową strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej, ale wyjaśnia ważne zasady dotyczące bezstronności sądu i wpływu aktywności zawodowej stron na postępowanie.
“Czy biegły sądowy może wpłynąć na właściwość sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras w sprawie A. H. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2013 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego nie może zostać uznany za zasadny. Sam fakt, że strona procesu karnego jest czynnym zawodowo biegłym i wykonują swoje obowiązki zawodowe na terenie objętym właściwością sądów w okręgu krakowskim, nie jest równoznaczny z możliwością przyjęcia, iż dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby sprawę przekazać do rozpoznania innemu sądowi niż ten, który jest ku temu właściwy. Nie można bowiem przyjąć, że sam fakt aktywności zawodowej którejś ze stron procesu na określonym terenie, może powodować wątpliwości co do bezstronności organu orzekającego. Trudno w takiej sytuacji mówić o uprzywilejowaniu uczestnika procesu, nie jest on przecież bezpośrednio związany z Sądem właściwym do rozpoznania sprawy. Przeciwnie, gwarancji rzetelnego wykonywania obowiązków zawodowych wskazanej osoby należy upatrywać w niezależności od organów wymiaru sprawiedliwości. O ile natomiast istnieją inne względy, o których Sąd w uzasadnieniu swego pisma nie wspomina, powinny one być rozstrzygnięte w trybie rozpoznania wniosków złożonych na podstawie art. 42§1 k.p.k. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI