IV KO 26/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na umorzenie śledztwa przeciwko sędziom Sądu Apelacyjnego do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, złożony przez Sąd Rejonowy w R. Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Prokuratury Okręgowej w T. o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd Rejonowy uznał, że ze względu na relacje służbowe i towarzyskie sędziów Sądu Apelacyjnego z sędziami Sądu Rejonowego w R., może to budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, uznając, że sytuacja może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. na postanowienie Prokuratury Okręgowej w T. z dnia 29 czerwca 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie dotyczącej przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków oraz przyjęcia korzyści majątkowej przez niektórych sędziów Sądu Apelacyjnego, tj. o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. oraz art. 228 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w R., do którego trafiło zażalenie, postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku była okoliczność, że sprawa dotyczy sędziów Sądu Apelacyjnego, który jest nadrzędny nad Sądem Rejonowym właściwym do rozpoznania zażalenia. Ponadto, wniosek o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. motywowany był dobrem wymiaru sprawiedliwości, a także potencjalnymi wątpliwościami pokrzywdzonego i opinii publicznej co do obiektywnego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, odwołując się do dominującego poglądu, że art. 37 k.p.k. stanowi wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy, gdy występują okoliczności mogące stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Wskazano, że opisana sytuacja, gdzie czyny dotyczą sędziów Sądu Apelacyjnego posiadających kontakty z sędziami Sądu Rejonowego, może budzić wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego. W konsekwencji Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Sytuacja, w której sprawa dotyczy sędziów sądu wyższej instancji, a sąd właściwy do rozpoznania zażalenia jest sądem niższej instancji, może budzić wątpliwości co do bezstronności i obiektywnego rozpoznania sprawy, co uzasadnia zastosowanie art. 37 k.p.k. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółka z o.o. S. w P. | spółka | pokrzywdzona |
| Prokuratura Okręgowa w T. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Sąd Rejonowy w R. | inne | sąd wnioskujący |
| Sąd Apelacyjny [...] | inne | podmiot postępowania |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 228 § § 3
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczności sprawy mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego do rozpoznania zażalenia. Przekazanie sprawy jest konieczne dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Sędziowie sądu wyższej instancji, których dotyczy śledztwo, mają kontakty z sędziami sądu niższej instancji.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny Może to budzić wątpliwości pokrzywdzonego, co do bezstronności Sądu Rejonowego w R.
Skład orzekający
Józef Dołhy
przewodniczący
Jacek Sobczak
członek
Józef Szewczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 37 k.p.k. w sytuacjach budzących wątpliwości co do bezstronności sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i relacji między sądami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy potencjalnej korupcji wśród sędziów i kwestii bezstronności sądu, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze.
“Czy sędziowie mogą być nieobiektywni? Sąd Najwyższy przekazuje sprawę korupcyjną do innego sądu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 26/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie rozpoznania zażalenia pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. w P. na postanowienie Prokuratury Okręgowej w T. z dnia 29 czerwca 2012 r. o umorzeniu śledztwa, po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w R. z dnia 27 marca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. Prokuratura Okręgowa w T. umorzyła śledztwo w sprawie dotyczącej przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków oraz przyjęcia korzyści majątkowej przez niektórych sędziów Sądu Apelacyjnego […] tj. o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. oraz art. 228 § 3 k.k. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. Zostało ono przesłane do rozpoznania według właściwości Sądowi Rejonowemu w R. Sąd ten postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie zażalenia do 2 rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdyż sprawa dotyczy sędziów Sądu Apelacyjnego w […] niejako nadrzędnego nad Sądem właściwym do rozpoznania zażalenia. Ponadto w zażaleniu został sformułowany wniosek o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu, gdyż wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Opisana sytuacja zdaniem Sądu wnioskującego może budzić wątpliwości pokrzywdzonego oraz w opinii społecznej, co do obiektywnego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, ze przepis art. 37 k.p.k. określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy miedzy innymi w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 1995 r., OSNKW 1995 r., nr. 9-10, poz. 68). Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż czyny będące przedmiotem śledztwa dotyczą sędziów Sądu Apelacyjnego [….], posiadających liczne kontakty służbowe i towarzyskie z sędziami Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia. Może to budzić wątpliwości pokrzywdzonego, co do bezstronności Sądu Rejonowego w R. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.