IV KO 26/13

Sąd Najwyższy2013-04-24
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
korupcjasędziowiesąd najwyższysąd apelacyjnyprzekroczenie uprawnieńdobro wymiaru sprawiedliwościbezstronność sąduzażalenie

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą umorzonego śledztwa przeciwko sędziom Sądu Apelacyjnego do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do bezstronności.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pokrzywdzonej Spółki na postanowienie Prokuratury Okręgowej o umorzeniu śledztwa w sprawie korupcji wśród sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd Rejonowy w R., właściwy do rozpoznania zażalenia, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi, wskazując na możliwość braku obiektywizmu ze względu na relacje służbowe i towarzyskie sędziów Sądu Apelacyjnego z sędziami Sądu Rejonowego. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, powołując się na potrzebę zapewnienia przekonania o obiektywnym rozpoznaniu sprawy.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2013 r. rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, złożony przez Sąd Rejonowy w R. Sprawa dotyczyła zażalenia pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. na postanowienie Prokuratury Okręgowej w T. z dnia 29 czerwca 2012 r. o umorzeniu śledztwa. Śledztwo dotyczyło przekroczenia uprawnień, niedopełnienia obowiązków oraz przyjęcia korzyści majątkowej przez sędziów Sądu Apelacyjnego, co stanowiło przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. oraz art. 228 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w R. zwrócił się o przekazanie sprawy, argumentując, że czyny objęte śledztwem dotyczą sędziów Sądu Apelacyjnego, który jest nadrzędny nad Sądem Rejonowym, a także powołując się na art. 37 k.p.k. i potrzebę zapewnienia dobra wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, podkreślając, że przepis art. 37 k.p.k. pozwala na odstępstwo od zasady właściwości miejscowej w sytuacjach, gdy mogą istnieć wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy. Wskazano, że relacje służbowe i towarzyskie sędziów Sądu Apelacyjnego z sędziami Sądu Rejonowego w R. mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, co uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że okoliczności sprawy, w tym relacje służbowe i towarzyskie sędziów Sądu Apelacyjnego z sędziami Sądu Rejonowego, mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego do rozpoznania zażalenia, co uzasadnia zastosowanie art. 37 k.p.k. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
Spółka z o.o. S. w P.spółkapokrzywdzona
Prokuratura Okręgowa w T.organ_państwowyorgan prowadzący postępowanie
Sąd Rejonowy w R.innesąd wnioskujący
Sąd Apelacyjny [...]innesędziowie objęci śledztwem

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy w sytuacji występowania okoliczności mogących stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.

Pomocnicze

k.k. art. 231 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 228 § § 3

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Potrzeba zapewnienia przekonania o obiektywnym rozpoznaniu sprawy. Relacje służbowe i towarzyskie sędziów Sądu Apelacyjnego z sędziami Sądu Rejonowego mogą budzić wątpliwości co do bezstronności. Zastosowanie art. 37 k.p.k. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.

Godne uwagi sformułowania

okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny Może to budzić wątpliwości pokrzywdzonego, co do bezstronności Sądu Rejonowego w R.

Skład orzekający

Józef Dołhy

przewodniczący

Jacek Sobczak

członek

Józef Szewczyk

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 37 k.p.k. w sprawach dotyczących korupcji wśród sędziów lub innych sytuacji budzących wątpliwości co do bezstronności sądu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem postępowania są czyny sędziów sądu wyższej instancji, a sąd właściwy do rozpoznania sprawy ma z nimi powiązania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy korupcji wśród sędziów i budzi wątpliwości co do bezstronności sądu, co jest tematem o dużym znaczeniu społecznym i prawnym.

Czy sędziowie mogą być sądzeni przez swoich kolegów? Sąd Najwyższy rozstrzyga w sprawie korupcji w sądownictwie.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV KO 26/13
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Dołhy (przewodniczący)
‎
SSN Jacek Sobczak
‎
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
w sprawie rozpoznania zażalenia pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. w P. na postanowienie Prokuratury Okręgowej w T. z dnia 29 czerwca 2012 r.
o umorzeniu śledztwa,
‎
po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w R.
z dnia 27 marca 2013 r.,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
na podstawie art. 37 kpk
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. Prokuratura Okręgowa w T. umorzyła śledztwo w sprawie dotyczącej przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków oraz przyjęcia korzyści majątkowej przez niektórych sędziów Sądu Apelacyjnego […] tj. o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. oraz art. 228 § 3 k.k.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik pokrzywdzonej Spółki z o.o. S. Zostało ono przesłane do rozpoznania według właściwości Sądowi Rejonowemu w R. Sąd ten postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie zażalenia do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdyż sprawa dotyczy sędziów Sądu Apelacyjnego w […] niejako nadrzędnego nad Sądem właściwym do rozpoznania zażalenia. Ponadto w zażaleniu został sformułowany wniosek o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu, gdyż wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
Opisana sytuacja zdaniem Sądu wnioskującego może budzić wątpliwości pokrzywdzonego oraz w opinii społecznej, co do obiektywnego rozpoznania zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, ze przepis art. 37 k.p.k. określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy miedzy innymi w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 1995 r., OSNKW 1995 r., nr. 9-10, poz. 68). Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż czyny będące przedmiotem śledztwa dotyczą sędziów Sądu Apelacyjnego [….], posiadających liczne kontakty służbowe i towarzyskie z sędziami Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia. Może to budzić wątpliwości pokrzywdzonego, co do bezstronności Sądu Rejonowego w R.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI