IV KO 24/20

UZASADNIENIE Formularz (...) Sygnatura akt IV Ko 24/20 1. WNIOSKODAWCA D. G. (1) 2. ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE ZGŁOSZONEGO ŻĄDANIA 1. Odszkodowanie (kwota główna) Odsetki 1. 2. Zadośćuczynienie (kwota główna) Odsetki 1. 4 800 zł 3. Inne 1. 3. Ustalenie faktów 3.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt Dowód Numer karty 3.1.1. W dniu 15 lutego 2011r. dokonano rozboju na szkodę B. R. . W toczącym się w tej sprawie postepowaniu karnym funkcjonariusze policji ustalili, iż skradziony w wyniku tego przestępstwa telefon pokrzywdzonej współpracował z numerami telefonów stanowiącymi własność D. G. (1) , którego przesłuchano w charakterze świadka. protokół przyjęcia zawiadomienia o przestępstwie 2-4 akt V K 767/11 notatka 6 akt V K 767/11 protokół przesłuchania D. G. 7-8 akt V K 767/11 3.1.2. Ponieważ pokrzywdzona nie rozpoznała podczas okazania D. G. (1) jako sprawcy rozboju prokurator postawił D. G. (1) zarzut, że w okresie od 15 lutego 2011r. a 16 lutego 2011r. nabył telefon uzyskany za pomocą w/w rozboju. D. G. (1) by uniknąć surowszego zarzutu - dokonania rozboju, przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że domyślał się, iż telefon pochodzi z przestępstwa. protokół okazania 13-15 akt V K 767/11 postanowienie o przestawieniu zarzutów 30 akt V K 767/11 wyjasnienia D. G. 33, 36 akt V K 767/11 zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.3. D. G. (1) przyznawał się do dokonania paserstwa także w postepowaniu sądowym, po wniesieniu aktu oskarżenia. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011r wyjaśniał, że telefon zakupił od kolegów, bo uważał że cena jest okazyjna. wyjasnienia D. G. 79-79odw. akt V K 767/11 zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.4. Wyrokiem Sądu rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi z dnia 27 stycznia 2012r. D. G. (1) został uznany winnym tego, że w dniu 16 lutego 2011 r. nabył telefon komórkowy o wartości 80 zł. pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego na B. R. w dniu 15 lutego 2011r., wiedząc o tym, że telefon pochodzi z kradzieży lub przywłaszczenia, tj. czynu z art. 122 § 1 k.w. Wyrokiem tym wymierzono D. G. karę 24 dni aresztu WYROK 97 akt V K 767/11 zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.5. D. G. (1) został w dniu 26 stycznia 2012r. tymczasowo aresztowany do sprawy V K 724/12. W czasie trwania tego tymczasowego aresztowania dniu 5 czerwca 2012r. wprowadzono mu do wykonania orzeczoną w sprawie Sądu Rejonowego dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi V K 767/11 kare 24 dni pozbawienia wolności, którą odbył w całości do dnia 29 czerwca 2012r. informacja o pobytach 8 obliczenie kary 103 akt V K 767/11 zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy 104 akt V K 767/11 3.1.6. Wnioskodawca przebywał wówczas w celach, które nie były w zbyt dobrym stanie, zagrzybiałych, bez dobrej wentylacji. D. G. na jakiś czas stracił kontakt z matką, rodzeństwem i córką. Matka i rodzeństwo go odwiedzało, z córką miał tylko kontakt korespondencyjny. zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.7. W jednostce penitencjarnej D. G. (1) przebywa nieprzerwanie do chwili obecnej. Wcześniej trafił do Zakładu Karnego po raz pierwszy w dniu 26 marca 2001r. i przebywał w nim do dnia 3 marca 2004r. Kolejną kare wnioskodawca odbywał w okresie od dnia 8 stycznia 2006r. do dnia 7 stycznia 2010r., z zaliczeniem zatrzymania w dniu 30 września 2005r. D. G. został następnie w dniu 16 kwietnia 2011r. tymczasowo aresztowany w sprawie V K 650/11 i przebywał w Areszcie do dnia 8 lipca 2011r. informacja o pobytach 9-11 zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.8. W 2014r. w toczącym się wówczas przeciwko D. G. (1) postepowaniu karnym, postanowił on ubiegać się o nadzwyczajne złagodzenie kary w trybie art. 60 kk . Wobec tego w postepowaniu tym D. G. wyjawił m.in. okoliczności dotyczące rozboju z dnia 15 lutego 2011r. zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.9. Po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu, przed Sądem Rejonowym dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi sygn. akt IV K 383/17 D. G. (1) przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów. Wyrokiem z dnia 8 maja 2018r., który uprawomocnił się w dniu 5 lutego 2019r został ostatecznie skazany m.in. za dokonanie wraz z P. R. przestępstwa rozboju na szkodę B. R. w dniu 15 lutego 2011r. na kare łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. wyjaśnienia D. G. 68-69 odw. akt IV K 383/17 wyroki 132-141, 225-226 akt IV K 383/17 3.1.10. W dniu 23 maja 2019r. obrońca D. G. (1) złożył do Sądu Okręgowego w Łodzi wniosek o wznowienie postepowania w sprawie V K 767/11 wobec ujawnienia się nowych faktów i dowodów. Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Łodzi wznowił prawomocnie zakończone postepowanie w sprawie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi sygn. akt V K 767/11, uchylił prawomocny wyrok tego sądu i uniewinnił D. G. (1) od przypisanego mu czynu. wniosek 133-135 akt V K 767/11 WYROK 149 akt V K 767/11 zeznania wnioskodawcy 43-45 3.1.11. W dniu 15 czerwca 2020 r. D. G. (1) skierował do Sądu Okręgowego w Łodzi wniosek o zasądzenie odszkodowania w kwocie 2 400 zł i zadośćuczynienia w kwocie 2400 zł za krzywdę w związku z odbytą karą pozbawienia wolności w sprawie V K 767/11, w której został uniewinniony na skutek wznowienia postepowania. W toku rozprawy żądanie to zmodyfikował domagając się kwoty 4 800 zł zadośćuczynienia. wniosek 5-6 oświadczenie D. G. 44 3.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt Dowód Numer karty 3.2.1. 4. ocena DOWODów 4.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 3.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania wnioskodawcy Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawcy D. G. (1) są one bowiem stanowcze i konsekwentne, a ponadto potwierdzone dokumentami znajdującymi się w aktach spraw V K 767/11 i IV K 383/17, a także informacją o pobytach w jednostkach penitencjarnych. Sąd nie uznał za wiarygodne twierdzenia wnioskodawcy, iż z uwagi na odbywanie kary 24 dni aresztu mógł utracić zarobki, które uzyskiwał jako pomocnik dekarza, albowiem jak wynika z akt D. G. (1) miał wprowadzoną tę karę do wykonania w czasie kiedy był tymczasowo aresztowany do innej sprawy. Ostatecznie sam wnioskodawca wycofał się z tych nieprzekonujących twierdzeń, co skutkowało zmodyfikowaniem wniosku w rozpoznawanej sprawie, poprzez wycofanie się z dochodzenia odszkodowania. 4.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 3.1 albo 3.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 5. PODSTAWA PRAWNA Odszkodowanie 1. Kwota główna Odsetki 1. Zwięźle o powodach podstawy prawnej Zadośćuczynienie 2. Kwota główna Odsetki 1. Zwięźle o powodach podstawy prawnej Inne 3. 1. Zwięźle o powodach podstawy prawnej 6. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU W PRZEDMIOCIE ŻĄDANIA Zwięźle o powodach rozstrzygnięcia Odszkodowanie 1. Kwota główna Odsetki 1. Zadośćuczynienie 2. Kwota główna Odsetki 1. Inne 3. 1. 7. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1. Na podstawie art. 553 § 1 kpk Sąd oddalił wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia. Zgodnie bowiem z tym przepisem roszczenie o odszkodowanie lub zadośćuczynienie nie przysługuje m.in. temu, kto w zamiarze wprowadzenia w błąd sądu lub organu ścigania złożył fałszywe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub fałszywe wyjaśnienie i spowodował tym niekorzystne dla siebie orzeczenie w przedmiocie skazania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. D. G. (1) w zamiarze wprowadzenia prokuratora i sądu w błąd, realizując przyjętą przez siebie taktykę procesową, po to by osiągnąć cel w postaci uniknięcia skazania za przestępstwo rozboju, zagrożone karą surowszą, złożył nieprawdziwe wyjaśnienia, w których przyznał się w całości i potwierdził stawiany mu zarzut popełnienia paserstwa. Tym samym w myśl cytowanego przepisu nie może domagać się skutecznie zadośćuczynienia za karę odbytą w związku ze skazaniem będącym wynikiem jego fałszywych wyjaśnień, bo sam spowodował niekorzystne dla siebie rozstrzygnięcie. (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2013 r. II AKa 1/13, legalis numer 1219136) 8. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Na podstawie § 2, § 17 ust 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. Nr 1714 poz. 1714 zm. Dz.U. z 2017r. poz. 1796) Sad zasądził pełnomocnikowi wnioskodawcy adw. K. C. wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł, za udzieloną mu pomoc prawną. 3. Z uwagi na treść art. 554 § 4 kpk zgodnie z którym postępowanie o odszkodowanie jest wolne od kosztów sądowych, sąd przejął te koszty na rachunek Skarbu Państwa. 9. PODPIS