IV KO 24/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach oddalił wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne pozbawienie wolności, uznając, że kary pozbawienia wolności zostały prawidłowo obliczone i zaliczone.
Wnioskodawca Ł. G. domagał się odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne pozbawienie wolności, twierdząc, że błędnie obliczono koniec kary. Analiza akt wykazała jednak, że wyroki skazujące i łączny, w tym zaliczenie okresów pozbawienia wolności, zostały prawidłowo sporządzone. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił wniosek, stwierdzając brak podstaw do jego uwzględnienia zgodnie z art. 552 k.p.k.
Wnioskodawca Ł. G. złożył wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 800.000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy wynikłe z wykonania kary pozbawienia wolności, której jego zdaniem nie powinien był ponieść. Wnioskodawca twierdził, że koniec orzeczonej wobec niego kary przypadał na dzień 16.02.2014 r. i obecnie jest niesłusznie pozbawiony wolności. Sąd Okręgowy w Gliwicach, analizując akta spraw IV K 41/09 i IV K 101/10, ustalił stan faktyczny wskazujący, że Ł. G. został skazany prawomocnymi wyrokami, a kary pozbawienia wolności zostały połączone wyrokiem łącznym na jego wniosek. Okresy tymczasowego aresztowania i pozbawienia wolności zostały prawidłowo zaliczone na poczet kar. Sąd uznał, że nie zaszły przesłanki z art. 552 § 1 k.p.k. (wznowienie postępowania, kasacja, uniewinnienie, łagodniejsza kara) ani z art. 552 § 4 k.p.k. (niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie). W związku z tym wniosek został oddalony. Sąd zasądził również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawcy nie przysługuje odszkodowanie i zadośćuczynienie.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że nie zaszły przesłanki z art. 552 § 1 k.p.k. (wznowienie postępowania, kasacja, uniewinnienie, łagodniejsza kara) ani z art. 552 § 4 k.p.k. (niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie). Okresy pozbawienia wolności zostały prawidłowo zaliczone na poczet orzeczonych kar, w tym kary łącznej orzeczonej na wniosek samego wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. G. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | odpowiedzialny za odszkodowanie |
| adw. T. D. | osoba_fizyczna | pełnomocnik z urzędu |
| Prokuratura Okręgowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 552 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę i krzywdę wynikłą z wykonania kary, której nie powinno się ponieść, w wyniku wznowienia postępowania lub kasacji.
k.p.k. art. 552 § 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.
Pomocnicze
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa do zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz adwokata zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 158 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 31 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
u.o.z. art. 35 § pkt 1
Ustawa o ochronie zwierząt
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia zgodnie z art. 552 k.p.k. Prawidłowe obliczenie kary łącznej i zaliczenie okresów pozbawienia wolności. Wyrok łączny wydany na wniosek wnioskodawcy.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie wnioskodawcy o niesłusznym pozbawieniu wolności i błędnym obliczeniu końca kary.
Godne uwagi sformułowania
stosowanie „bagnetu cyfro-magnetycznego” Stanowisko wnioskodawcy jest całkowicie bezpodstawne.
Skład orzekający
Adam Chodkiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Arkadiusz Cichocki
sędzia
Sławomir Lach
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 552 k.p.k. w przypadkach wniosków o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne pozbawienie wolności, gdy nie zachodzą przesłanki ustawowe."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku przesłanek do uwzględnienia wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego wniosku o odszkodowanie za niesłuszne pozbawienie wolności, który został oddalony z powodu braku podstaw prawnych. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Dane finansowe
WPS: 800 000 PLN
zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej: 177,12 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ko 24/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach w Wydziale IV Karnym w składzie: Przewodniczący SSO Adam Chodkiewicz (ref.) Sędziowie SSO Arkadiusz Cichocki SSO Sławomir Lach Protokolant: (...) przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Andrzeja Zięby po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17 listopada i 8 grudnia 2014 r. sprawy z wniosku Ł. G. w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia na mocy art. 552 § 1 k.p.k. w zw. z art. 554 § 2 k.p.k. orzeka 1.oddala wniosek; 2.na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. D. kwotę 144 (sto czterdzieści cztery) zł +23 % VAT łącznie 177,12 zł (sto siedemdziesiąt siedem złotych i dwanaście groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu; 3.kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ko 24/14 UZASADNIENIE Wnioskodawca Ł. G. wystąpił z wnioskiem o zasądzenie na jego rzecz kwoty 800.000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za szkody i krzywdy wynikłe z wykonania względem niego kary, której nie powinien był ponieść (k. 1). W oparciu o ujawnione akta Sądu Okręgowego w (...) o sygn. akt IV K 41/09 oraz o sygn. akt IV K 101/10, a także na podstawie akt osobowych skazanego część A i B, informacji z KRK ustalono następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 3.06.2009 r. sygn. akt IV K 41/09 Ł. G. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 158 § 1 i 3 kk w zw. z art. 31 § 2 kk i art. 64 § 1 kk oraz przestępstwa z art. 35 pkt 1 ustawy z 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt i skazany odpowiednio na kary 6 lat pozbawienia wolności oraz 4 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono w karę łączną 6 lat pozbawienia wolności. Skazanemu zaliczono na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 16.07.2008 r. do 10.04.2009 r. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.10.2009 r. sygn. akt II AKa 263/09 zmieniono w/w wyrok w ten sposób, że uznano, iż przypisany w pkt 1 czyn stanowił występek z art. 158 § 3 kk w zw. z art. 31 § 2 kk i art. 64 § 1 kk . W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy. Karę łączną 6 lat pozbawienia wolności Ł. G. miał odbywać od 6.08.2010 r. do 12.11.2015 r., przy zaliczeniu okresu od 16.07.2008 r. do 10.04.2009 r. Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 28.05.2010 r. sygn. akt IV K 101/10, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2.12.2010 r. sygn. akt II AKa 260/10, połączono kary orzeczone w wyrokach: Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10.03.2009 r. sygn. akt VII K 431/08 i Sądu Okręgowego w (...) z dnia 3.06.2009 r. sygn. akt IV K 41/09, orzekając wobec Ł. G. karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Ustalono, iż zaliczeniu na poczet kary łącznej podlegają okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie VII K 431/08: w dniach 10.03.2008 r., 8, 9 i 18.04.2008 r. oraz od 10.04.2009 r. do 28.05.2010 r., a w sprawie IV K 41/09: od 16.07.2008 r. do 10.04.2009 r. Karę łączną 7 lat pozbawienia wolności Ł. G. odbywa od 16.07.2008 do 12.07.2015 r. przy zaliczeniu okresu: 10.03.2008 r. od 8.04.2008 r. do 9.04.2008 r. i 18.04.2008 r. Przesłuchany w charakterze wnioskodawcy Ł. G. podał, że w jego ocenie koniec orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności przypadał na dzień 16.02.2014 r., w związku z czym obecnie jest niesłusznie pozbawiony wolności. Wnioskodawca stan ten określa jako stosowanie „bagnetu cyfro-magnetycznego”. W ocenie Sądu roszczenie wnioskodawcy Ł. G. jest bezzasadne. Zgodnie z treścią art. 552 § 1 k.p.k. oskarżonemu, który w wyniku wznowienia postępowania lub kasacji został uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę, służy od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, wynikłe z wykonania względem niego w całości lub w części kary, której nie powinien był ponieść. Odszkodowanie i zadośćuczynienie przysługuje również w wypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania ( art. 552 § 4 kpk ). Z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, iż wobec Ł. G. nie doszło do wznowienia postępowania czy też kasacji, w wyniku których został on uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę. Nie miało miejsca również stosowanie niesłusznego tymczasowego aresztowania, gdyż okres tymczasowego aresztowania w sprawie Sądu Okręgowego o sygn. akt IV K 41/09 został zaliczony na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności. Okres ten został również uwzględniony w wyroku łącznym Sądu Okręgowego w (...) w sprawie o sygn. akt IV K 101/10. Wnioskodawca twierdzi, że ma do odbycia jedynie karę 6 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Uważa, że wobec niego nie zapadł żaden wyrok łączny. Stanowisko wnioskodawcy jest całkowicie bezpodstawne. Wskazać należy, że wyrok łączny zapadł na osobisty wniosek Ł. G. z dnia 19.04.2010 r. Wnioskodawca nie potrafi jednak przyjąć tego do wiadomości i uporczywie utrzymuje, że odbył już orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności. Analiza spraw Ł. G. jednoznacznie jednak wskazuje, że obliczenie kary wynikającej z wyroku łącznego jest prawidłowe i koniec kary przypada na 12.07.2015 r. Mając powyższe na uwadze Sąd żądanie wnioskodawcy oddalił w całości albowiem nie zachodzą okoliczności określone w art. 552 kpk . W toku postępowania wnioskodawca Ł. G. korzystał z pomocy pełnomocnika ustanowionego z urzędu w osobie adw. T. D. . Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika wnioskodawcy kwotę 144 zł plus podatek VAT w wysokości 22%, łącznie kwotę 177,12 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu. Orzeczenie o kosztach procesu uzasadnione jest treścią art. 552 § 4 kpk , z którego wynika, że postępowanie jest wolne od kosztów.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI