V KO 73/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną innemu sądowi, ponieważ pokrzywdzonym był sędzia sądu, w którym sprawa się toczyła, aby uniknąć podejrzeń o stronniczość.
Sąd Rejonowy w J. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej warunkowego umorzenia postępowania innemu sądowi, ponieważ jednym z pokrzywdzonych był sędzia tego sądu. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga unikania nawet pozorów braku obiektywizmu, zwłaszcza gdy pokrzywdzonym jest sędzia orzekający w tej samej jednostce.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w J. o przekazanie sprawy karnej (II K .../13) innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Wniosek uzasadniono tym, że wśród pokrzywdzonych w sprawie o warunkowe umorzenie postępowania karnego znajdował się sędzia Sądu Rejonowego w J. Sąd Najwyższy, powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo, uznał, że taka sytuacja, gdzie pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego miejscowo, stanowi podstawę do przekazania sprawy w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości. Podkreślono, że dobro wymiaru sprawiedliwości obejmuje również unikanie sytuacji, w której mogłyby powstać podejrzenia o nieobiektywne prowadzenie postępowania, nawet jeśli byłyby one nieuzasadnione. W związku z tym Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, taka sytuacja uzasadnia przekazanie sprawy.
Uzasadnienie
Dobro wymiaru sprawiedliwości obejmuje unikanie nawet pozorów braku obiektywizmu. Sytuacja, gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu, który ma rozpoznać sprawę, może budzić wątpliwości co do obiektywności orzekania, dlatego przekazanie sprawy innemu sądowi jest celowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. R. | inne | podejrzany |
| L. O. | inne | pokrzywdzony |
| sędzia Sądu Rejonowego w J. | instytucja | pokrzywdzony |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy i tryb przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sytuacja, w której pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego, może prowadzić do podejrzeń o brak obiektywizmu. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga unikania sytuacji budzących wątpliwości co do bezstronności sądu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości uniknięcie podejrzeń i sugestii postronnego obserwatora co do tego, iż postępowanie karne w danej sprawie mogłoby być prowadzone nieobiektywnie
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Gierszon
członek
Przemysław Kalinowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej innemu sądowi, gdy pokrzywdzonym jest sędzia tego sądu, w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę ochrony obiektywności sądownictwa i unikania pozorów stronniczości, co jest istotne dla zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy sędzia może być pokrzywdzonym w sprawie prowadzonej przez siebie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KO 73/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Przemysław Kalinowski w sprawie podejrzanego S. R. w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania karnego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 października 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w J. w sprawie II K …/13 w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w J. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy II K …/13 w trybie określonym w art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu, wskazując, że w tej sprawie, która wpłynęła do właściwego miejscowo sądu z wnioskiem prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania karnego, status pokrzywdzonego posiada także sędzia tego sądu. Przywołując judykaty Sądu Najwyższego, w których sąd ten wskazywał, iż sytuacja, w której pokrzywdzonym w sprawie należącej do właściwości określonego sądu jest sędzia tego właśnie sądu, stanowi podstawę do przekazania sprawy w trybie z art. 37 k.p.k., właściwy do rozpoznania sprawy sąd podniósł, że taka sytuacja istnieje w niniejszej sprawie, co uzasadnia jej przekazanie z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Przedmiotem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec podejrzanego S. R., któremu sprzeciwili się obecni w czasie posiedzenia pokrzywdzeni, w tym sędzia Sądu Rejonowego w J. - L. O. (k.105v). Wprawdzie sprzeciw pokrzywdzonych nie wiąże sądu co do tego, jaką decyzję podejmie (uwzględnienie wniosku lub skierowanie na rozprawę), ale w odbiorze społecznym w takim układzie może powstać podejrzenie (nawet nieuzasadnione), że to właśnie z uwagi na orzekanie pokrzywdzonej w tym samym organizacyjnie sądzie zapadła określona decyzja procesowa. Skoro zatem dobro wymiaru sprawiedliwości to również taka sytuacja, w której celowym jest uniknięcie podejrzeń i sugestii postronnego obserwatora co do tego, iż postępowanie karne w danej sprawie mogłoby być prowadzone nieobiektywnie, to w niniejszej sprawie spełniony jest warunek do przekazania sprawy w trybie z art. 37 k.p.k. (por. np. postanowienia SN: z dnia 2 lipca 2003 r., III KO 20/03, Lex nr 78821; z dnia 25 listopada 2010 r., V KO 96/10, Lex nr 844194; z dnia 30 stycznia 2013 r., IV KO 102/12, Lex nr 1254724). Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI