IV KO 22/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę o groźby karalne wobec sędziego innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Rejonowy w C. zainicjował przekazanie sprawy karnej przeciwko J. J., oskarżonemu o groźby karalne wobec sędziego tego sądu, innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy uznał tę inicjatywę za uzasadnioną, wskazując, że pokrzywdzonym jest sędzia miejscowo właściwego sądu, a wiceprezes sądu okręgowego został zgłoszony jako świadek, co mogło budzić wątpliwości co do bezstronności. Przekazano sprawę do Sądu Rejonowego w R. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę Sądu Rejonowego w C. dotyczącą przekazania sprawy karnej przeciwko J. J. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. Oskarżony J. J. zarzucono popełnienie czynu polegającego na skierowaniu groźby pozbawienia życia pod adresem sędziego Sądu Rejonowego w C. za pomocą poczty elektronicznej. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując, że pokrzywdzonym jest sędzia tego sądu, a wiceprezes Sądu Okręgowego został zgłoszony jako świadek. Sąd Najwyższy uznał te argumenty za zasadne, stwierdzając, że w opinii publicznej może powstać uzasadnione przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, skoro ocena zarzucanej groźby wiąże się z działalnością sądu, w którym pracuje pokrzywdzony sędzia. W związku z tym, Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy.
Uzasadnienie
Przekazanie sprawy jest uzasadnione, aby uniknąć uzasadnionych (choćby mylnych) przekonań opinii publicznej o braku warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy, gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego, a ocena groźby wiąże się z działalnością tego sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis regulujący przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości.
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący groźby karalnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pokrzywdzonym jest sędzia sądu miejscowo właściwego do rozpoznania sprawy. W charakterze świadka zgłoszony został wiceprezes Sądu Okręgowego. W opinii społecznej może powstać uzasadnione przekonanie o braku warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości brak warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób bezstronny i obiektywny
Skład orzekający
Dorota Rysińska
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Hofmański
członek
Eugeniusz Wildowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy karnej ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy pokrzywdzonym jest sędzia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu właściwego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sądy dbają o pozory bezstronności i zaufanie do wymiaru sprawiedliwości, nawet w sytuacjach, gdy bezpośrednio dotyczy to ich samych.
“Groził sędziemu i sprawa trafiła do SN. Dlaczego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 22/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Piotr Hofmański SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. J. oskarżonego z art. 190 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 kwietnia 2014 r., inicjatywy Sądu Rejonowego w C., zawartej w postanowieniu tego Sądu z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt IV K […], co do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. przekazuje sprawę J. J. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. UZASADNIENIE Występując z opisaną na wstępie inicjatywą, uzasadnianą dobrem wymiaru sprawiedliwości, Sąd Rejonowy wskazał, że osobą pokrzywdzoną przestępstwem zarzucanym J. J. jest sędzia Sądu miejscowo właściwego do rozpoznania sprawy, zaś w charakterze świadka zgłoszony został wiceprezes Sądu Okręgowego, nadrzędnego nad właściwym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Rozważana inicjatywa okazała się uzasadniona. Z przesłanego do Sądu Rejonowego w C. aktu oskarżenia wynika, że J. J. stanął pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na skierowaniu, przy pomocy poczty elektronicznej, groźby pozbawienia życia pod adresem sędziego tego Sądu, przy czym podawane w oskarżeniu okoliczności wskazują, iż podłoże tego czynu miało korzenie w dotyczących członków rodziny oskarżonego sprawach, toczonych w przeszłości przed […] sądami, których sposób prowadzenia i wynik był dla oskarżonego nie do przyjęcia. W świetle tych okoliczności, za zasadne należy uznać stanowisko, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga skorzystania z właściwości delegacyjnej, unormowanej w art. 37 k.p.k. W opinii społecznej może bowiem powstać uzasadnione (choć nawet mylne) przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób bezstronny i obiektywny, skoro osobą pokrzywdzoną zarzucanym przestępstwem jest sędzia Sądu miejscowo właściwego, a ocena zarzucanej groźby wiąże się z działalnością tegoż Sądu, w którym sędzia ten sprawuje swój urząd. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI