IV KO 19/20

SN
IV KO 19/20
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie
R. B.
‎
skazanego z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. i innych,
w przedmiocie wznowienia postępowania
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 marca 2023 r.
wniosku złożonego przez obrońcę skazanego - adw. G. S.
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 2 listopada 2004 r., sygn. akt II AKa 119/04,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
‎
z dnia 18 lipca 2003 r., sygn. akt II K 37/02,
na podstawie art. 532 § 1
a contrario
i 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku adw. G. S. z dnia 20 stycznia 2023 r. o wstrzymanie wykonania powołanych wyżej orzeczeń wydanych wobec skazanego R. B., a zaskarżonych wnioskiem o wznowienie postępowania.
UZASADNIENIE
Przed Sądem Najwyższym toczy się postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2004 r., sygn. akt II AKa 119/04, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 18 lipca 2003 r., sygn. akt II K 37/02, którymi to orzeczeniami R. B. skazany został m.in. za czyn z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. na karę 25 lat pozbawienia wolności.
W dniu 20 stycznia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął kolejny wniosek obrońcy skazanego – adw. G. S. o wstrzymanie wykonania wskazanych wyżej orzeczeń. W uzasadnieniu tego pisma procesowego jego autor ponownie odwołał się do oświadczenia złożonego przez M. S., z którego ma wynikać, że w materiałach operacyjnych, z którymi się zapoznawał, ujawnił on dowody wskazujące na pobyt R.B. – w czasie, gdy popełniony został czyn polegający na pozbawieniu życia A. K.– w B. Nadto, w przekonaniu obrońcy, powołującego się w tym zakresie na zeznania prokuratorów przesłuchiwanych w 2014 r., w konfrontacji z powołanym wyżej oświadczeniem M. S., istnieją również materiały, które wskazują na inne osoby mające motyw w dokonaniu zabójstwa wyżej wymienionego, w tym w szczególności związane z grupą złodziei samochodów do której należał m.in. I. Ł.. Jak wywodził to dalej obrońca dowody takie mają znajdować się w materiałach rozpracowania operacyjnego prowadzonego pod kryptonimem „N.”, o które sąd wznowieniowy się nie zwrócił.
Wreszcie, autor wniosku powołał się na sytuację skazanego, który konsekwentnie negując swoją winę nie może skorzystać z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
.
Obecnie rozpoznawany wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje, podobnie jak wcześniejsze, na uwzględnienie.
Nie powielając zawartej w poprzednich wydanych w tym przedmiocie postanowieniach argumentacji co do prawnych podstaw uwzględnienia wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. przypomnieć jedynie należy, że wstrzymanie wykonania wyroku jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy jako wysoce realna rysuje się możliwość uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania.
Zawarta w rozpoznawanym obecnie wniosku argumentacja, pomimo subiektywnego przekonania obrońcy, na takie wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, a tym samym stwierdzenie błędności zapadłych wobec R. B.  orzeczeń, nie wskazuje.
Oczywistym jest przy tym, że podnoszone w toku niniejszego postępowania okoliczności, mające świadczyć bądź to o popełnionych i związanych z merytorycznym rozpoznaniem sprawy przestępstwach (art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.), bądź to o nowych dowodach (art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.), wymagają procesowej weryfikacji, która jest sukcesywnie prowadzona m.in. w oparciu o udostępnione przez Komendą Główną Policji materiały operacyjne, wszelako na obecnym etapie tej weryfikacji twierdzenie, że doszło do skazania R. B.  za czyny, których nie popełnił jest przedwczesne.
Co więcej, nie jest też tak jak twierdzi obrońca, że sąd wznowieniowy nie wystąpił o wszystkie materiały, na które zwrócono uwagę w pierwotnym wniosku o wznowienie postepowania. Sąd Najwyższy wystąpił bowiem również o materiały rozpracowania operacyjnego o kryptonimie „N.”. Rzecz wszelako w tym, że jak wynika z pisma Centralnego Biura Śledczego Policji z dnia 20 kwietnia 2020 r. (K. 247 akt IV KO 19/20), akt sprawy o kryptonimie „N.” nie odnaleziono.
Bez wpływu natomiast na możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. pozostają podnoszone przez autora wniosku okoliczności związane z możliwością, a zasadniczo jej brakiem, skorzystania przez skazanego z instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia.
Względy powyższe zadecydowały, że Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.