IV KO 166/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy sygn. akt II Kp (...) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. Wniosek został złożony w związku z zażaleniem Z. G. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 11 lutego 2019 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie o przestępstwo z art. 284 § 1 k.k. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek tym, że sprawa pośrednio dotyczy sędziów, prokuratorów i adwokatów, co może rodzić w opinii publicznej przeświadczenie o braku obiektywizmu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że przepis art. 37 k.p.k. wymaga restryktywnej wykładni i może być stosowany tylko wtedy, gdy pozostawienie sprawy właściwemu sądowi nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości. Podkreślono, że wątpliwości co do obiektywizmu muszą być uzasadnione i wynikać z perspektywy postronnego obserwatora, a nie z subiektywnych podejrzeń czy "teorii spiskowych". Sąd Najwyższy stwierdził, że przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie ocena zasadności postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie o przywłaszczenie, a nie ocena postępowań funkcjonariuszy publicznych. W związku z tym, wskazane przez Sąd Rejonowy okoliczności nie dają podstaw do przekazania sprawy innemu sądowi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przesłanek do przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k., zwłaszcza w kontekście obaw o brak obiektywizmu i konieczności ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, ale zasady interpretacji art. 37 k.p.k. mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (1)
Czy w sytuacji, gdy sprawa pośrednio dotyczy sędziów, prokuratorów i adwokatów, dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dobro wymiaru sprawiedliwości nie uzasadnia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w opisanej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 37 k.p.k. należy interpretować restrykcyjnie. Wątpliwości co do obiektywizmu muszą być uzasadnione i wynikać z perspektywy postronnego obserwatora, a nie z subiektywnych podejrzeń czy "teorii spiskowych". Przedmiotem rozpoznania jest ocena zasadności postanowienia o umorzeniu dochodzenia, a nie ocena postępowań funkcjonariuszy publicznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przepis określający możliwość odstępstwa od zasady rozpoznania sprawy przez miejscowo właściwy sąd, winien być wykładany w sposób restryktywny. Uwzględnienie wniosku złożonego na podstawie art. 37 k.p.k. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy analiza okoliczności sprawy dowodzi, że pozostawienie tej sprawy do rozpoznania właściwemu sądowi nie będzie służyło „dobru wymiaru sprawiedliwości”. Zastosowanie tego trybu jest możliwe tylko z uwagi na zaistnienie sytuacji, w której pozostawienie do rozpoznania sprawy sądowi właściwemu sprzeciwiałoby się ww. dobru wymiaru sprawiedliwości. W tym trybie mogą być przekazane także te sprawy, których rozpoznanie mogłoby wzbudzać wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Pomocnicze
k.k. art. 284 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepis art. 37 k.p.k. wymaga restryktywnej wykładni. • Wątpliwości co do obiektywizmu muszą być uzasadnione i wynikać z perspektywy postronnego obserwatora. • Przedmiotem rozpoznania jest ocena zasadności postanowienia o umorzeniu dochodzenia, a nie ocena postępowań funkcjonariuszy publicznych. • Obawy o brak obiektywizmu nie mogą opierać się na "teoriach spiskowych".
Odrzucone argumenty
Potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu ze względu na pośredni związek sprawy z sędziami, prokuratorami i adwokatami uzasadniają przekazanie sprawy innemu sądowi.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości • w sposób wolny od takich uzasadnionych podejrzeń co do bezstronności, które – co należy powtórzyć – mógłby wyrazić obiektywny obserwator takiego postępowania • nie chodzi przy tym o każdy rodzaj podejrzeń co do braku obiektywnego rozpoznania sprawy, w szczególności, strony zainteresowanej wynikiem postępowania, ale takie podejrzenia, które mogłyby się zrodzić u postronnego, niezainteresowanego osobiście sposobem rozstrzygnięcia danej sprawy, obserwatora takiego procesu • nie mogą w tym układzie mieć znaczenia te podejrzenia, które istnieją w określonych kręgach osób zawsze, bez względu na okoliczności procesu, a których źródłem są „spiskowe teorie” o zmowach i powiązaniach przestępczych pomiędzy osobami wykonującymi zawody prawnicze, oparte nie na jakichkolwiek obiektywnych śladach, ale li tylko na supozycjach i pomówieniach.
Skład orzekający
Jarosław Matras
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek do przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k., zwłaszcza w kontekście obaw o brak obiektywizmu i konieczności ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, ale zasady interpretacji art. 37 k.p.k. mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii obiektywizmu sądownictwa i interpretacji przepisów proceduralnych, co jest istotne dla prawników. Pokazuje, jak sąd najwyższej instancji podchodzi do zarzutów o stronniczość.
“Czy obawy o stronniczość sędziów zawsze oznaczają konieczność zmiany sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.