IV KO 159/19

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w R. o przekazanie sprawy o sygn. akt X Kp (...) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zgodnie z art. 37 k.p.k. Sprawa dotyczyła zarzutów popełnienia przestępstw z art. 193 k.k. przez M. B., które miały miejsce na terenie Sądu Okręgowego w R., w tym w gabinetach prezesa i wiceprezesów, a także w sekretariatach wydziałów i gabinecie dyrektora sądu. Podejrzany miał nie opuszczać określonych pomieszczeń wbrew żądaniu osób uprawnionych. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstw złożył Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w R. W toku postępowania prokurator powołał biegłych psychiatrów, a podejrzany wniósł o zmianę biegłych oraz zaskarżył postanowienia w tym zakresie. Prokurator odmówił przyjęcia zażalenia jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, a następnie podejrzany zaskarżył to zarządzenie. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, uznał, że w sytuacji, gdy strony lub pokrzywdzeni są sędziami lub pracownikami sądu okręgowego, a czyny miały miejsce w siedzibie tego sądu, przekazanie sprawy innemu sądowi rejonowemu jest uzasadnione dla uniknięcia zarzutów o brak obiektywizmu i bezstronności. Sąd Najwyższy podkreślił, że kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości" z art. 37 k.p.k. obejmuje sytuacje, które mogą stwarzać w odbiorze społecznym przekonanie o niezdolności sądu do rzetelnego rozpoznania sprawy. W związku z tym, Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P., który znajduje się poza właściwością Sądu Okręgowego w R., w celu wykluczenia ewentualnych wątpliwości.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający