IV KO 158/19

Sąd Najwyższy2020-01-10
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚrednianajwyższy
dobro wymiaru sprawiedliwościbezstronność sąduprzekazanie sprawysędziaznieważeniekodeks karnypostępowanie karne

Sąd Najwyższy przekazał sprawę o znieważenie sędziów innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Rejonowy w K. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej znieważenia sędziów tego sądu innemu sądowi równorzędnemu. Argumentowano, że pokrzywdzeni sędziowie mogliby budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając znaczenie przekonania o bezstronności sądu i wskazując Sąd Rejonowy w G. jako właściwy do rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy dotyczącej oskarżenia R. M. o czyny z art. 216 § 1 i 2 k.k. (znieważenie) innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek tym, że osoby pokrzywdzone w sprawie to sędziowie tego sądu, co mogłoby stwarzać pozory braku obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 37 k.p.k. i utrwalone orzecznictwo, uznał, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości” obejmuje sytuacje, które mogą wpływać na swobodę orzekania lub budzić uzasadnione przekonanie o braku bezstronności. Wskazano, że występowanie sędziego sądu właściwego jako strony postępowania niewątpliwie uzasadnia wątpliwości co do zdolności zachowania bezstronności. W związku z tym, Sąd Najwyższy podzielił argumentację Sądu Rejonowego i postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G., jako sądowi nieodległemu i właściwemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, w takiej sytuacji sprawę należy przekazać innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., obejmuje sytuacje, które mogą wywoływać przekonanie o braku bezstronności sądu. Występowanie sędziów sądu właściwego jako pokrzywdzonych w sprawie uzasadnia wątpliwości co do zdolności zachowania bezstronności i konieczność przekazania sprawy innemu sądowi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

Strony

NazwaTypRola
R. M.osoba_fizycznaoskarżony
Sąd Rejonowy w K.instytucjawnioskodawca
sędziowie Sądu Rejonowego w K.instytucjapokrzywdzony
Sąd Rejonowy w G.instytucjasąd właściwy

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości” odnosi się do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Okoliczności, w których jedną ze stron postępowania jest sędzia sądu właściwego lub sądu nadrzędnego, należą do takich sytuacji.

Pomocnicze

k.k. art. 216 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 216 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pokrzywdzeni w sprawie to sędziowie sądu właściwego, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Przekazanie sprawy jest konieczne dla zachowania przekonania o bezstronności sądu.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny zdolność zachowania bezstronności przez sąd właściwy

Skład orzekający

Andrzej Siuchniński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przekazanie sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy stroną są sędziowie sądu właściwego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pokrzywdzonymi są sędziowie sądu rozpoznającego sprawę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą bezstronności sądu i budowania zaufania do wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w sytuacjach konfliktowych.

Czy sędzia może być stronniczy we własnej sprawie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KO 158/19
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński
w sprawie R. M.
oskarżonego o czyny z art. 216 § 1 i § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 stycznia 2020 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w K.
zawartego w postanowieniu z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…),
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w G.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…), Sąd Rejonowy w K. , na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy R. M.  oskarżonego o czyny z art. 216 § 1 i 2 k.k.
Uzasadniając wniosek wskazano, że osobami pokrzywdzonymi w niniejszej sprawie są sędziowie Sądu wnioskującego, co mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
.
Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
sprawy R. M.
- jest
zasadny
.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie do okoliczności subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez sąd właściwy należą te, występujące w sprawach, w których jedną ze stron postępowania jest sędzia sądu właściwego lub sądu nadrzędnego. Na gruncie przedmiotowej sprawy osobami pokrzywdzonymi są sędziowie Sądu Rejonowego w K..
Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu wnioskującego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi  równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości żalącego jak i w opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę.
Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w G. , jako nieodległy względem Sądu właściwego.
Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI