IV KO 105/18
Podsumowanie
Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania w sprawie przedłużenia tymczasowego aresztowania, wskazując na niedopuszczalność takiego wniosku w tym trybie.
Podejrzany Z. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem o przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym dla wznowienia postępowania karnego, ponieważ dotyczy środka zapobiegawczego, a nie rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej. W konsekwencji, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.
Podejrzany Z. S. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 22 października 2018 r. (sygn. akt II AKz [...]), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2018 r. (sygn. akt III Kp [...]) o przedłużeniu wobec niego tymczasowego aresztowania do dnia 24 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, stwierdził, że nie podlega on rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Uzasadniono to tym, że przepisy te dotyczą wyłącznie postępowania rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej oskarżonego, a postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, mimo negatywnych konsekwencji dla wolności osobistej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w tym zakresie. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Przepisy dotyczące wznowienia postępowania karnego odnoszą się ściśle do postępowań rozstrzygających o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, mimo negatywnych konsekwencji dla wolności osobistej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odpowiedzialności karnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. S. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (4)
Pomocnicze
k.p.k. art. 540
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 504 a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 504 b
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania nie podlega rozpoznaniu w trybie właściwym dla wznowienia postępowania karnego.
Godne uwagi sformułowania
odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej oskarżonego
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Andrzej Ryński
członek
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania w trybie właściwym dla spraw karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej ze środkami zapobiegawczymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z możliwością wznowienia postępowania w przedmiocie tymczasowego aresztowania, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy można wznowić postępowanie dotyczące tymczasowego aresztowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV KO 105/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Barbara Skoczkowska w przedmiocie wniosku podejrzanego Z. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt II Kz […] , utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt III Kp […] , o przedłużeniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania p o s t a n o w i ł: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt III Kp […] przedłużono wobec Z. S. tymczasowe aresztowanie na okres do 24 stycznia 2019 r. Po rozpoznaniu zażaleń, wniesionych przez podejrzanego Z. S. i jego obrońcę, od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt II AKz […] , utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Podejrzany Z. S. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] . Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania, nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Treść wymienionych przepisów wskazuje wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r„ IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10). Wprawdzie, co oczywiste, postanowienie sądu o przedłużeniu okresu stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej oskarżonego. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę