IV KO 104/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę o zniesławienie z Sądu Rejonowego w R. do Sądu Rejonowego w B. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, aby uniknąć wątpliwości co do bezstronności sądu w R., który przez lata wydawał decyzje dotyczące pokrzywdzonego.
Sąd Rejonowy w R. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej zniesławienia (art. 212 § 2 k.k.) przez dyrektora szpitala A.K. wobec K.B. do innego sądu. Powodem były wątpliwości co do obiektywizmu sądu w R., który przez lata wydawał decyzje o stosowaniu środka zabezpieczającego wobec pokrzywdzonego, przebywającego w szpitalu psychiatrycznym na podstawie orzeczeń tego sądu. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, przekazując sprawę do Sądu Rejonowego w B. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w R. o przekazanie sprawy karnej o zniesławienie (art. 212 § 2 k.k.) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczyła dyrektora Szpitala w R., A.K., oskarżonego o zniesławienie K.B. poprzez publikację na stronie internetowej szpitala listu oczerniającego pokrzywdzonego. Kluczowym elementem uzasadniającym wniosek były długoletnie decyzje Sądu Rejonowego w R. dotyczące stosowania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia K.B. w zakładzie psychiatrycznym, które przez lata były przedłużane na podstawie opinii lekarzy ze Szpitala w R. Choć postanowienie o zastosowaniu tego środka zostało uchylone przez Sąd Najwyższy, fakt wcześniejszego zaangażowania sądu w R. w sprawy pokrzywdzonego mógł budzić wątpliwości co do jego bezstronności w obecnym postępowaniu. Sąd Najwyższy, podzielając te obawy, uznał, że przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w B. jest konieczne dla zapewnienia obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją takie okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że długoletnie zaangażowanie Sądu Rejonowego w R. w wydawanie decyzji procesowych dotyczących pokrzywdzonego, który przebywał w szpitalu psychiatrycznym na podstawie orzeczeń tego sądu, może budzić wątpliwości co do bezstronności sądu w obecnym postępowaniu o zniesławienie. W celu zapewnienia obiektywnego rozpoznania sprawy, konieczne jest jej przekazanie innemu sądowi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K.B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 212 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczności sprawy mogą wywołać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Długoletnie decyzje Sądu Rejonowego w R. dotyczące stosowania środka zabezpieczającego wobec pokrzywdzonego mogą rodzić wątpliwości co do bezstronności sądu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości mogą rodzić w odbiorze zewnętrznym przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny i obiektywny
Skład orzekający
Henryk Gradzik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości w sytuacji, gdy sąd właściwy miejscowo był wcześniej zaangażowany w postępowania dotyczące pokrzywdzonego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd właściwy miejscowo wydawał decyzje dotyczące środka zabezpieczającego wobec pokrzywdzonego w sprawie, która następnie stała się przedmiotem postępowania o zniesławienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak wcześniejsze zaangażowanie sądu w sprawy pokrzywdzonego może wpłynąć na postrzeganie jego bezstronności w późniejszym postępowaniu, co jest istotne z punktu widzenia zaufania do wymiaru sprawiedliwości.
“Czy sąd, który przez lata decydował o losie pokrzywdzonego, może być bezstronny w sprawie o zniesławienie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 104/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik w sprawie A.K. oskarżonego o czyn z art. 212 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 grudnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt III K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w R. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt III K 50/17, dotyczącej A.K. oskarżonego o czyn z art. 212 § 2 k.k. (z oskarżenia prywatnego) do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. We wniosku argumentowano, iż w niniejszej sprawie występują okoliczności, które mogą wywołać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przed sądem miejscowo właściwym. Sąd Najwyższy zważył: Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie. Istotnie, w sprawie tej zachodzą okoliczności przemawiające za odstąpieniem od normy nakazującej rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i za przekazaniem sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Postępowanie karne będzie prowadzone wobec A.K., któremu jako dyrektorowi Szpitala w R. zarzucono, że poprzez zamieszczenie na stronie internetowej szpitala listu pomawiającego i oczerniającego pokrzywdzonego K.B., miał się dopuścić występku z art. 212 § 2 k.k. Z niespornych okoliczności wynika, że K.B. przebywał w tym szpitalu przez okres 8 lat na podstawie orzeczeń wydawanych przez Sąd Rejonowy w R., nakazujących stosowanie środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w/w w zakładzie psychiatrycznym. Postanowienie Sądu Rejonowego w R., w którym orzeczono o zastosowaniu tego środka zabezpieczającego, zostało uchylone przez Sąd Najwyższy po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich (postanowienie SN z dnia 21 stycznia 2015r., sygn. IV KK 320/14). Sytuacja ta, przy uwzględnieniu, że Sąd Rejonowy w R. przez kolejne lata wydawał decyzje procesowe o przedłużeniu detencji pokrzywdzonego w oparciu o opinie psychiatryczne lekarzy ze Szpitala w R., może rodzić w odbiorze zewnętrznym przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny i obiektywny. Trafnie zwrócił na to uwagę pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej w piśmie z 29 września 2017 r. W tym stanie rzeczy celowe stało się przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w B., gdyż wymagało tego dobro wymiaru sprawiedliwości. as
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI