IV KO 103/14

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego T. F. o wznowienie postępowania wykonawczego. Postępowanie to dotyczyło orzeczenia wobec skazanego obowiązku leczenia odwykowego w systemie terapeutycznym. Wcześniejsze postępowanie zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 30 października 2014 r., które utrzymało w mocy zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego w R. z dnia 10 września 2014 r. Zarządzenie to odmawiało przyjęcia zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 29 sierpnia 2014 r. o orzeczeniu obowiązku leczenia. Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania, który został przekazany do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie orzeczenia obowiązku leczenia odwykowego nie podlega rozpoznaniu w trybie art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Sąd uzasadnił, że przepisy te dotyczą wyłącznie postępowania rozstrzygającego kwestię odpowiedzialności karnej oskarżonego, co jest ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Pomimo negatywnych konsekwencji dla wolności osobistej, orzeczenie o obowiązku leczenia nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odpowiedzialności karnej. Z tych względów Sąd Najwyższy pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający