IV KO 41/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną, w której pokrzywdzoną jest sędzia, do rozpoznania innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy karnej przeciwko L. S. innemu sądowi równorzędnemu, wskazując, że pokrzywdzoną jest sędzia zatrudniona w Sądzie Okręgowym w B. Sąd Najwyższy uznał, że taka sytuacja, gdzie pokrzywdzony jest sędzią sądu nadrzędnego, może budzić wątpliwości co do bezstronności. W związku z tym, sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.
Do Sądu Rejonowego w B. wpłynął akt oskarżenia przeciwko L. S. oskarżonemu m.in. o przestępstwo znęcania (art. 207 § 1 k.k.). Sąd Rejonowy w B. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na art. 37 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku była okoliczność, że pokrzywdzoną w sprawie jest sędzia zatrudniona w Sądzie Okręgowym w B., czyli w okręgu właściwego miejscowo sądu. Sąd Rejonowy uznał, że relacja służbowa stanowi przeszkodę do swobodnego procedowania. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, podkreślając, że przekazanie sprawy jest możliwe w wyjątkowych przypadkach, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. Sytuacja, w której pokrzywdzonym jest sędzia sądu nadrzędnego, może budzić u postronnych osób przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy. W związku z tym Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, taka sytuacja uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że okoliczność, iż pokrzywdzonym jest sędzia sądu nadrzędnego, może budzić u postronnych osób przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, co przemawia za zastosowaniem delegacji z art. 37 k.p.k. dla dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| pokrzywdzona | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Możliwość przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w wyjątkowych przypadkach, gdy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości przemawiają za odstępstwem od zasady właściwości terytorialnej.
Pomocnicze
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 160 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 164 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 163 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pokrzywdzona jest sędzią sądu nadrzędnego, co może budzić wątpliwości co do bezstronności. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości przemawiają za odstępstwem od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy terytorialnie można domniemywać, iż procedowanie w przedmiotowej sprawie przez sędziów Sądu Rejonowego w B. mogłoby wywołać u postronnych osób przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny
Skład orzekający
Rafał Malarski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy innemu sądowi w sytuacjach budzących wątpliwości co do bezstronności, zwłaszcza gdy pokrzywdzonym jest sędzia sądu nadrzędnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zastosowania art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy dba o pozory bezstronności i dobro wymiaru sprawiedliwości, nawet w sytuacjach, gdy pokrzywdzonym jest sędzia.
“Czy sędzia może być pokrzywdzonym w sprawie prowadzonej przez sąd, z którym jest związany służbowo?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt IV KO 41/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 27 maja 2020r., w sprawie L. S., oskarżonego z art. 207 § 1 k.k. i in. inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 marca 2020r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w B. wpłynął akt oskarżenia w sprawie L. S. oskarżonego o popełnienie czynu zabronionego z art. 207 § 1 k.k., art. 160 § 1 k.k., art. 164 § 1 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Postanowieniem z 10 marca 2020r. Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymagało zastosowania delegacji z art. 37 k.p.k., ponieważ pokrzywdzoną w sprawie jest sędzia zatrudniona w Sądzie Okręgowym w B., a więc w Sądzie, w którego okręgu znajduje się Sąd właściwy miejscowo do rozpoznania sprawy. Zachodząca relacja służbowa stanowi w ocenie Sądu występującego przeszkodę do swobodnego procedowania w przedmiotowej sprawie przez sędziów Sądu Rejonowego w B.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Inicjatywa Sądu występującego zasługiwała na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości przemawiają za odstępstwem od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy terytorialnie. Niewątpliwie do okoliczności uzasadniających zastosowanie właściwości delegacyjnej z art. 37 k.p.k. należało zaliczyć sytuację, na którą powołał się w wystąpieniu Sąd Rejonowy w B., a polegającą na takim układzie procesowym, gdzie Sąd właściwy miejscowo prowadziłby postępowanie, w którym pokrzywdzonym czynem zabronionym jest sędzia Sądu nadrzędnego. Ta szczególna okoliczność sprawiła, że można domniemywać, iż procedowanie w przedmiotowej sprawie przez sędziów Sądu Rejonowego w B. mogłoby wywołać u postronnych osób przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny. Takie przypuszczenie wolno odnieść również do sytuacji, gdyby orzekanie w niniejszej sprawie powierzono sędziom z innych wydziałów. Sąd Najwyższy, stwierdzając zasadność przedmiotowego żądania i nie tracąc z pola widzenia charakteru sprawy, uznał za wskazane przekazanie jej poza obszar właściwości Sądu Apelacyjnego w (…). Delegowany do rozpoznania sprawy został Sąd Rejonowy w W., terytorialnie podległy Sądowi Okręgowemu w K., do których dojazd z uwagi na połączenia komunikacyjne nie będzie kłopotliwy. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI