IV KO 100/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania w sprawie odmowy udzielenia przerwy w karze, uznając, że tryb wznowienia postępowania nie dotyczy tego typu rozstrzygnięć.
Skazany K. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego o odmowie udzielenia przerwy w karze. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, stwierdził, że tryb wznowienia postępowania przewidziany w kodeksie postępowania karnego nie ma zastosowania do postanowień o odmowie udzielenia przerwy w karze, ponieważ nie są to orzeczenia kończące postępowanie karne w zakresie odpowiedzialności karnej.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego K. K. o wznowienie postępowania wykonawczego. Postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 28 października 2014 r., które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 8 września 2014 r. o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania, który został przekazany do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Sąd wskazał, że przepisy te dotyczą wyłącznie postępowania rozstrzygającego o odpowiedzialności karnej oskarżonego, a postanowienie o odmowie udzielenia przerwy w karze, mimo negatywnych konsekwencji dla wolności osobistej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w tym zakresie. W związku z tym Sąd Najwyższy pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Przepisy dotyczące wznowienia postępowania (art. 540 k.p.k. i inne) odpowiadają ściśle postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Odmowa przerwy w karze, choć ma negatywne konsekwencje dla wolności osobistej, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odpowiedzialności karnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawić bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Pomocnicze
k.p.k. art. 540
Kodeks postępowania karnego
Nie dotyczy postępowań w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze.
k.p.k. art. 504 a
Kodeks postępowania karnego
Nie dotyczy postępowań w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze.
k.p.k. art. 504 b
Kodeks postępowania karnego
Nie dotyczy postępowań w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze.
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Nie dotyczy postępowań w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze nie podlega rozpoznaniu w trybie nadzwyczajnych środków zaskarżenia przewidzianych w k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej skazanego
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Barbara Skoczkowska
członek
Józef Szewczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów k.p.k. dotyczących wznowienia postępowania w kontekście postępowań wykonawczych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i specyficznego trybu wznowienia postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury wznowienia postępowania w sprawach karnych, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie karnym wykonawczym, ale może być zbyt techniczne dla szerszej publiczności.
“Czy można wznowić postępowanie w sprawie odmowy przerwy w karze? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KO 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska SSN Józef Szewczyk w przedmiocie wniosku skazanego K. K. o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 października 2014 r., sygn. II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt VIII Kow (…) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze p o s t a n o w i ł: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 września 2014 r., sygn. VIII Kow (…) odmówiono udzielenia skazanemu K. K. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu zażaleń wniesionych przez skazanego i jego obrońcę od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z dnia 28 października 2014 r., sygn. II AKzw (…), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (..), który ten Sąd przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k. Treść wymienionych przepisów wskazuje przecież wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 – 2, poz. 10). Wprawdzie, co oczywiste, odmowa przerwy ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej skazanego. Z tych też względów, nie wchodząc w ocenę merytorycznej zasadności podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI