IV KK 7/23

Sąd Najwyższy2023-02-28
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚrednianajwyższy
kara łącznakasacjaSąd Najwyższynaruszenie prawa materialnegogranice karykodeks karnykradzież

Podsumowanie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok sądu okręgowego w części dotyczącej kary łącznej z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku sądu okręgowego, który zmienił wyrok sądu rejonowego w sprawie W.Ł. skazanego za kradzież. Kasacja dotyczyła wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy uznał, że sąd okręgowy rażąco naruszył art. 86 § 1 k.k., wymierzając karę łączną poniżej ustawowego progu. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary łącznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść W.Ł., skazanego za przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. i in. Sąd Rejonowy w Olsztynie pierwotnie wymierzył karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając apelację, zmienił wyrok, uchylając orzeczenie o karze łącznej i wymierzając nową karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez wymierzenie kary łącznej poniżej dolnego progu ustawowego. Sąd Najwyższy przyznał rację skarżącemu, wskazując, że sąd odwoławczy wymierzył karę łączną w wysokości 9 miesięcy, podczas gdy zgodnie z art. 86 § 1 k.k. powinna ona wynosić od 11 miesięcy do roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (biorąc pod uwagę kary jednostkowe 10 miesięcy i 8 miesięcy). W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wymierzenie kary łącznej poniżej dolnego progu określonego w art. 86 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie tego przepisu prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że kara łączna pozbawienia wolności powinna być wymierzona w granicach od najwyższej z kar jednostkowych do sumy kar, nie przekraczając ustawowych limitów. W analizowanej sprawie, przy karach jednostkowych 10 miesięcy i 8 miesięcy, kara łączna mogła być wymierzona w przedziale od 11 miesięcy do roku i 6 miesięcy. Orzeczenie kary łącznej 9 miesięcy było sprzeczne z tym przepisem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Prokurator Generalny

Strony

NazwaTypRola
W. Ł.osoba_fizycznaskazany
D. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. M.osoba_fizycznawspółoskarżona

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Kara łączna pozbawienia wolności wymierzana jest w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając ustawowych limitów. Wymierzenie kary poniżej dolnego progu stanowi rażące naruszenie przepisu.

Pomocnicze

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 283

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 278a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wymierzenie kary łącznej poniżej dolnego progu określonego w art. 86 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jest oczywiście zasadna popełnił błąd, kształtując jej wymiar sprzecznie z art. 86 § 1 k.k. wymierzył ją poniżej dolnego progu, określonego w art. 86 § 1 k.k., co stanowi rażące naruszenie tego przepisu prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.

Skład orzekający

Andrzej Siuchniński

przewodniczący

Andrzej Tomczyk

członek

Eugeniusz Wildowicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących wymiaru kary łącznej w polskim prawie karnym, w szczególności zasady dotyczącej dolnego progu kary."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku wymiaru kary łącznej, ale zasada prawna jest uniwersalna dla spraw karnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia proceduralnego w prawie karnym - prawidłowego wymiaru kary łącznej, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.

Błąd sądu w wymiarze kary łącznej uchylony przez Sąd Najwyższy – co to oznacza dla skazanych?

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt IV KK 7/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lutego 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Tomczyk
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)
Protokolant Olga Tyburc - Żelazek
w sprawie
W. Ł.
‎
skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. i in.,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2023 r.,
‎
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
‎
z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt VII Ka 731/22
‎
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie
‎
z dnia 25 lipca 2022 r., sygn. akt II K 1865/21,
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej o sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
W. Ł. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 25 lipca 2022 r., sygn. akt II K 1865/21:
1.
na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za to, że w dniu 3 sierpnia 2021 r. w O., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, dopuścił się kradzieży szczególnie zuchwałej mienia ruchomego w postaci portfela oraz plecaka wraz z zawartością, stanowiących własność D. S., powodując szkodę o łącznej wartości 2480 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 278a § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;
2.
na karę roku pozbawienia wolności za to, że w okresie od 2 do 4 sierpnia 2021 r. w O., w sklepie spożywczym przy ul.
[…]
, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej, pokonując elektroniczne zabezpieczenie w systemie bankowej płatności bezgotówkowej, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy zgromadzonych na rachunku bankowym nr […], należącym do D. S., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy, orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.
W pkt III wyroku, na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych kar jednostkowych, Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności, na jej poczet zaliczając okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie.
Na podstawie art. 46 § 1 k.k. nałożył na W. Ł. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 1774,54 zł (w zakresie kwoty 1580 zł solidarnie ze współoskarżoną – M. M.).
Sąd Okręgowy w Olsztynie po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt VII Ka 731/22:
1.
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a/ uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w pkt III;
b/ czyn ciągły, przypisany w pkt II części orzekającej, uznał za wypadek mniejszej wagi, kwalifikując go z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., te przepisy przyjmując równocześnie za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przepisy art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., zaś wymierzoną karę pozbawienia wolności złagodził do 8 miesięcy;
c/ na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec W. Ł. kary pozbawienia wolności, orzekając karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności;
2.
w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
W dniu 5 stycznia 2023 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu odwoławczego. Zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej na niekorzyść W. Ł. i zarzucił rażące oraz mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu w pkt I lit. c części dyspozytywnej wyroku, w miejsce uchylonego rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności z pkt III orzeczenia Sądu m
eriti
, kary łącznej 9 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującej wymierzoną oskarżonemu W. Ł. w pkt I wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie karę 10
miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczoną, w wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej, w pkt I lit. b karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a tym samym wymierzenie jej poniżej dolnego progu, określonego we wskazanym przepisie prawa materialnego powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa.
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwia jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Rację ma skarżący, że Sąd odwoławczy, zmieniając wyrok Sądu I instancji i wymierzając oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności, popełnił błąd, kształtując jej wymiar sprzecznie z art. 86 § 1 k.k.
Przepis ten stanowi, że dokonując łączenia kar, sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, przy czym karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.
W. Ł. został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za pierwszy czyn (rozstrzygnięcie to Sąd odwoławczy utrzymał w mocy), a za drugi z czynów, po modyfikacji pierwotnego rozstrzygnięcia w tym zakresie, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy, orzekając karę łączną, mógł ją zatem wymierzyć, zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k., w wymiarze od 11 miesięcy do roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekając karę łączną w wysokości 9 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd ten wymierzył ją poniżej dolnego progu, określonego w art. 86 § 1 k.k., co stanowi rażące naruszenie tego przepisu prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
W tym stanie rzeczy konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, w celu wymierzenia skazanemu kary łącznej w granicach określonych ustawą.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę