IV KK 61/24

Sąd Najwyższy2024-03-20
SNKarnewyrok łącznyWysokanajwyższy
wyrok łącznykara łącznaTarcza 4.0przepisy intertemporalneSąd Najwyższykasacjaprawo karnekodeks karny

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie wydania wyroku łącznego, uznając, że możliwe jest łączenie kar orzeczonych przed i po wejściu w życie przepisów Tarczy 4.0.

Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego wobec skazanego A. P., uznając, że nie można połączyć kar prawomocnie orzeczonych przed i po wejściu w życie art. 81 Tarczy 4.0. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację, zarzucając błędną wykładnię tego przepisu. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że przepisy Tarczy 4.0 nie wyłączają możliwości łączenia kar orzeczonych w różnych okresach.

Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego A. P., ponieważ jeden z wyroków objętych postępowaniem został prawomocnie orzeczony po wejściu w życie art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych (Tarcza 4.0), a pozostałe przed tą datą. Sąd Rejonowy przyjął, że przepis ten wyklucza możliwość łączenia kar orzeczonych w różnych okresach. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 81 Tarczy 4.0. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Wskazał, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, przepisy art. 81 Tarczy 4.0 mają charakter przepisów wyjątkowych i należy je interpretować wąsko. Nie wyłączają one możliwości stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar została orzeczona przed lub po dacie wejścia w życie Tarczy 4.0. Sąd Najwyższy podkreślił, że ustawa nowelizacyjna może zawierać klauzule wyłączające stosowanie ogólnych reguł intertemporalnych, ale Tarcza 4.0 precyzyjnie opisała dwa przypadki, nie wprowadzając zakazu łączenia kar orzeczonych przed i po 23 czerwca 2020 r. W związku z tym, sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, który ma uwzględnić te wytyczne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 81 Tarczy 4.0 nie wyłącza możliwości łączenia kar prawomocnie orzeczonych przed i po dacie wejścia w życie tej ustawy. W takiej sytuacji stosuje się ogólne zasady Kodeksu karnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przepisy Tarczy 4.0 mają charakter wyjątkowy i należy je interpretować wąsko. Nie wprowadzają one zakazu łączenia kar orzeczonych w różnych okresach, a jedynie precyzyjnie określają sposób postępowania w dwóch konkretnych przypadkach. W pozostałych sytuacjach, w tym przy łączeniu kar orzeczonych przed i po wejściu w życie ustawy, stosuje się art. 4 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

skazany A. P. (na korzyść)

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznaskazany
Rzecznik Praw Obywatelskichorgan_państwowyskarżący

Przepisy (4)

Główne

Tarcza 4.0 art. 81 § ust. 1

Ustawa o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19

Przepis ten nie wyklucza możliwości łączenia kar prawomocnie orzeczonych przed i po dacie wejścia w życie ustawy.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Stosuje się go w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie.

Pomocnicze

k.p.k. art. 569

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędna wykładnia art. 81 Tarczy 4.0 przez Sąd Rejonowy, polegająca na przyjęciu, że przepis ten wyklucza możliwość łączenia kar prawomocnie orzeczonych przed i po dacie wejścia w życie ustawy. Przepisy Tarczy 4.0 należy interpretować wąsko i nie wyłączają one stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar została orzeczona przed lub po 23 czerwca 2020 r.

Godne uwagi sformułowania

Kasacja jest oczywiście zasadna Wyjątkowy charakter regulacji art. 81 Tarczy 4.0 nakazuje ich wąską interpretację. wprowadzone tam wyjątki od zasady określonej w art. 4 § 1 k.k., nie podlegają wykładni rozszerzającej

Skład orzekający

Dariusz Świecki

przewodniczący

Waldemar Płóciennik

członek

Barbara Skoczkowska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych dotyczących łączenia kar w kontekście Tarczy 4.0."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji łączenia kar orzeczonych przed i po wejściu w życie art. 81 Tarczy 4.0.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów wprowadzonych w ramach Tarczy 4.0, która miała wpływ na sytuację wielu skazanych. Wyjaśnienie Sądu Najwyższego jest kluczowe dla praktyki stosowania prawa karnego.

Wyrok łączny mimo Tarczy 4.0? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe wątpliwości.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
IV KK 61/24
POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
‎
SSN Waldemar Płóciennik
‎
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)
Protokolant Olga Tyburc - Żelazek
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w trybie art.535 § 5 k.p.k. w dnia 20 marca 2024r.
w sprawie
A. P.
,
‎
w przedmiocie wydania wyroku łącznego,
kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich,
na korzyść skazanego,
‎
od postanowienia Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju,
‎
z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt II K 6/21,
uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jastrzębiu Zdroju do ponownego rozpoznania.
[J.J.]
Waldemar Płóciennik Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju postanowieniem z dnia 6 września 2021 r., sygn. akt II K 6/21, na podstawie art. 569 k.p.k., art. 572 k.p.k. oraz 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r.
o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19
(Dz.U. z 2020 r. poz. 1086; dalej: Tarcza 4.0), umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego A. P.  Postępowaniem tym objęte były następujące prawomocne wyroki:
1.
Sądu Rejonowego w Kędzierzynie - Koźlu z dnia 12 grudnia 2006 r., w sprawie o sygn. akt VI K 810/06. Wyrok uprawomocnił się z dniem 20 grudnia 2006 r.;
2.
Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 15 kwietnia 2009 r., w sprawie o sygn. akt VI K 114/09. Wyrok uprawomocnił się z dniem 23 kwietnia 2009 r.;
3.
Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 23 lipca 2009 r., w sprawie o sygn. akt II K 657/09. Wyrok uprawomocnił się z dniem 17 sierpnia 2009 r.;
4.
Sądu Rejonowego w Rybniku, z dnia 6 października 2010 r., w sprawie o sygn. akt IX K 1719/10. Wyrok uprawomocnił się z dniem 14 października 2010 r.;
5.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 2 grudnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt II KI 964/10. Wyrok uprawomocnił się z dniem 10 grudnia 2010 r.;
6.
Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 3 grudnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt II K 1465/12. Wyrok uprawomocnił się z dniem 24 kwietnia 2013 r.;
7.
Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 13 stycznia 2014 r., w sprawie o sygn. akt II K 646/13. Wyrok uprawomocnił się z dniem 21 stycznia 2014 r.;
8.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 29 września 2017 r., w sprawie o sygn. II K 690/17. Wyrok uprawomocnił się z dniem 7 października 2017 r.;
9.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 1 lutego 2018 r., w sprawie o sygn. akt II K 1155/17. Wyrok uprawomocnił się z dniem 9 lutego 2018 r.;
10.
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 5 czerwca 2018 r., w sprawie o sygn. akt II K 793/18. Wyrok uprawomocnił się z dniem 13 czerwca 2018 r.;
11.
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 23 sierpnia 2018 r., w sprawie o sygn. akt II K 942/18. Wyrok uprawomocnił się z dniem 31 sierpnia 2018 r.;
12.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 7 listopada 2018 r„ w sprawie o sygn. akt II K 888/18. Wyrok uprawomocnił się z dniem 15 listopada 2018 r.;
13.
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 grudnia 2018 r., w sprawie o sygn. akt II K 1944/18. Wyrok uprawomocnił się z dniem 19 grudnia 2018 r.;
14.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 25 czerwca 2019 r., w sprawie o sygn. akt II K 452/19. Wyrok uprawomocnił się z dniem 3 lipca 2019 r.;
15.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 14 stycznia 2020 r., w sprawie o sygn. akt II K 850/19. Wyrok uprawomocnił się z dniem 25 czerwca 2020 r.;
16.
Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju z dnia 10 grudnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt II K 523/20. Wyrokiem tym A. P. został skazany za czyn popełniony w dniu 21 października 2015 r., a wyrok uprawomocnił się z dniem 18 grudnia 2020 r.
Orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony postępowania i uprawomocniło się w dniu 21 września 2021 r.
Kasację od powyższego wyroku wniósł Rzecznik Praw Obywatelski, zaskarżając go w całości na korzyść skazanego A. P., zarzucając:
„rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa materialnego, tj. art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r.
o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19
, poprzez dokonanie jego błędnej wykładni, polegającej na przyjęciu, że w/w przepis wyklucza możliwość łączenia kar pozbawienia wolności prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karą pozbawienia wolności prawomocnie orzeczoną po tej dacie, co w konsekwencji skutkowało umorzeniem postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, wobec A. P.  na podstawie art. 572 k.p.k.”.
Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Jastrzębiu - Zdroju do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co skutkowało jej uwzględnieniem na posiedzeniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k., uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jastrzębiu-Zdroju.
Umorzenie przez Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie wynikało z przyjęcia, że skoro jeden z prawomocnych wyroków będących przedmiotem tego postepowania został wydany po wejściu w życie art. 81 Tarczy 4.0, tj. od dnia 24 czerwca 2020 r. (chodzi o wyrok Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 12 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 523/20), a wszystkie pozostałe prawomocne wyroki wymierzające skazanemu karę wydano przed wejściem w życie tej ustawy, to nie ma możliwości wydania w sprawie wyroku łącznego obejmującego wszystkie powyższe wyroki.
Należy odnotować, że zgodnie z art. 81 ust. 1 i 2 Tarczy 4.0 przepisy Kodeksu karnego dotyczące kary łącznej stosuje się w brzmieniu dotychczasowym do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zaś w brzmieniu nadanym Tarczą 4.0 do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Jednakże, jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt I KZP 2/21, choć przepisy art. 81 Tarczy 4.0 mają w stosunku do art. 4 § 1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych, to jednak nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie. Wyjątkowy charakter regulacji art. 81 Tarczy 4.0 nakazuje ich wąską interpretację. Innymi słowy wprowadzone tam wyjątki od zasady określonej w art. 4 § 1 k.k., nie podlegają wykładni rozszerzającej, rozciągającej zakres zastosowania na przypadki, które nie zostały tam wyraźnie opisane. W konsekwencji przepisy art. 81 ust. 1 i 2 Tarczy 4.0 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie.
Innymi słowy, ustawa nowelizacyjna może zawierać klauzule wyłączające stosowanie ogólnych reguł intertemporalnych, czyli stanowić lex specialis w odniesieniu do unormowania zawartego w art. 4 § 1 k.k. (zob. postanowienie SN z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt V KK 46/22). W tym przypadku Tarcza 4.0 określiła sposób postępowania w dwóch precyzyjnie opisanych przypadkach: gdy łączy się kary prawomocnie orzeczone do 23 czerwca 2020 r. oraz gdy łączy się kary prawomocnie orzeczone po 23 czerwca 2020 r. Rację ma jednak Rzecznik Praw Obywatelskich podnosząc, że z art. 81 Tarczy 4.0 nie można wyprowadzić normy uniemożliwiającej łączenia prawomocnych kar orzeczonych zarówno przed, jak i po 23 czerwca 2020 r. Przeciwnie, taka sytuacja jest możliwa, a zastosowanie w takich przypadkach znajdzie na zasadach ogólnych art. 4 § 1 k.k.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju weźmie pod uwagę daty orzeczonych prawomocnie kar objętych postępowaniem o wydanie wyroku łącznego, a następnie zastosuje art. 81 Tarczy 4.0 oraz art. 4 § 1 k.k. w opisanych powyżej zakresach.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.
[J.J.]
[ms]
Waldemar Płóciennik      Dariusz Świecki     Barbara Skoczkowska

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI