IV KK 591/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w W. w części dotyczącej kary grzywny za zaśmiecanie, uznając, że została ona wymierzona w wysokości rażąco przekraczającej ustawowe maksimum.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W., który uznał M. K. za winnego wykroczenia zaśmiecenia i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, polegające na orzeczeniu kary przekraczającej górną granicę ustawowego zagrożenia (500 zł). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt II W [...]. Sąd Rejonowy uznał M. K. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 145 k.w. (zaśmiecanie przydrożnego rowu) i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł. Wyrok ten uprawomocnił się 31 lipca 2021 r. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, zarzucając rażące naruszenie art. 145 k.w. poprzez orzeczenie kary grzywny przekraczającej górną granicę ustawowego zagrożenia, która wynosi 500 zł. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdził, że przypisane wykroczenie jest zagrożone karą grzywny do 500 zł albo nagany, a orzeczenie kary 2.000 zł stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, orzeczenie kary grzywny w wysokości 2.000 zł za wykroczenie z art. 145 k.w. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ przekracza górną granicę ustawowego zagrożenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 145 k.w. przewiduje karę grzywny do 500 zł lub naganę. Wymierzenie kary 2.000 zł stanowi rażące naruszenie tego przepisu i miało istotny wpływ na treść wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
M. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | ukaranego |
Przepisy (5)
Główne
k.w. art. 145
Kodeks wykroczeń
Przepis ten przewiduje karę grzywny do 500 zł albo karę nagany.
Pomocnicze
k.w. art. 24 § 1 i 3
Kodeks wykroczeń
k.p.s.w. art. 110 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 638
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie kary grzywny w wysokości 2.000 zł za wykroczenie z art. 145 k.w. przekracza górną granicę ustawowego zagrożenia (500 zł).
Godne uwagi sformułowania
rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego kara grzywny w wysokości 2.000 złotych, to jest kary powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, określonej na kwotę 500 złotych Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie art. 145 k.w. i miało istotny wpływ na treść tego wyroku.
Skład orzekający
Małgorzata Gierszon
przewodniczący, sprawozdawca
Kazimierz Klugiewicz
członek
Marek Pietruszyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja granic kary grzywny za wykroczenia oraz zasady rozpoznawania kasacji w sprawach o wykroczenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego wykroczenia i wysokości kary, ale zasady są ogólne dla prawa wykroczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie ustawowych granic kary, nawet w sprawach o wykroczenia. Jest to przykład błędu proceduralnego, który został naprawiony przez Sąd Najwyższy.
“Sąd Najwyższy uchyla karę grzywny za zaśmiecanie: czy sąd mógł nałożyć dwukrotnie wyższą karę niż przewiduje prawo?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt IV KK 591/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Marek Pietruszyński Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie M. K. ukaranego za czyn z art. 145 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 7 grudnia 2021 r. kasacji Prokuratora Generalnego od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt II W […], 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania; 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w W. wyrokiem zaocznym z dnia 19 lipca 2021 r., sygn. akt II W (…) uznał M. K. za winnego tego, że „w okresie od 23 listopada 2020 r do 27 listopada 2020 r w m. W. na skrzyżowaniu ulicy K. i S. zaśmiecił przydrożny rów”, to jest popełnienia wykroczenia z art. 145 k.w. i za to na podstawie art. 145 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 2.000 zł. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 31 lipca 2021 r. Prokurator Generalny zaskarżył go kasacją, w części dotyczącej orzeczenia o karze – na korzyść ukaranego - wniesioną na podstawie art. 110 § 1 k.p.s.w. i zarzucił: rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 145 k.w., polegające na orzeczeniu wobec ukaranego M. K. za popełnienie wykroczenia stypizowanego w tym przepisie, kary grzywny w wysokości 2.000 złotych, to jest kary powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, określonej na kwotę 500 złotych i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co pozwoliło rozpoznać ją w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Przypisane ukaranemu M. K. zaskarżonym zaocznym wyrokiem wykroczenie z art. 145 k.w. jest zagrożone karą grzywny do 500 złotych albo karą nagany. Tymczasem tymże wyrokiem zaocznym M. K. został – na podstawie tego przepisu – skazany na karę 2.000 złotych grzywny. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie art. 145 k.w. i miało istotny wpływ na treść tego wyroku. Doszło bowiem do wymierzenia wobec ukaranego kary grzywny w wymiarze w ustawie nie przewidzianym dla tego rodzaju wykroczenia. Stąd konieczne stało się uwzględnienie kasacji podnoszącej to uchybienie i – w konsekwencji – uchylenie zaskarżonego nią wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w W. w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Dokonując tych czynności Sąd ten będzie miał na uwadze powyższe wnioski i spostrzeżenia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 638 k.p.k. Z tych to względów orzeczono jak wyżej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI