IV KK 59/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając próbę obejścia ustawowych ograniczeń w jej wnoszeniu za pozorowaną.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego M.S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. Obrońca zarzucił uchybienie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., próbując obejść ustawowe ograniczenie wnoszenia kasacji dla skazanych na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za oczywiście bezzasadny, stwierdzając, że nie zaistniało żadne uchybienie rangą zbliżone do wskazanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej, w tym przekroczenie zakazu reformationis in peius.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Wiesława Kozielewicza rozpoznał na posiedzeniu w dniu 8 marca 2018 r. sprawę dotyczącą skazanego M.S., który został ukarany za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. Kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia 2017 r. (sygn. akt IX Ka …/17), który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 września 2016 r. (sygn. akt IX K …/15). Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że analiza zarzutu i części motywacyjnej kasacji dowodzi, iż obrońcy chodziło o próbę obejścia ustawowego ograniczenia co do wnoszenia kasacji, zawartego w art. 523 § 2 k.p.k., ponieważ skazany otrzymał karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Obrońca sformułował dla pozoru zarzut zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za oczywiście bezzasadny, stwierdzając, że argumentacja przedstawiona w kasacji nie wskazuje na zaistnienie uchybienia, choćby zbliżonego rangą do wskazanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej. W szczególności, przekroczenie zakazu reformationis in peius, na które powoływał się obrońca, nie wystąpiło w tej sprawie. Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 537 § 1 k.p.k. oraz art. 535 § 3 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taka próba nie stanowi podstawy do uwzględnienia kasacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. był oczywiście bezzasadny, ponieważ argumentacja obrońcy nie wskazywała na zaistnienie uchybienia rangą zbliżonego do wskazanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej, a w szczególności nie wystąpiło przekroczenie zakazu reformationis in peius.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.S. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 537 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 523 § 2
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie możliwości wnoszenia kasacji dla skazanych na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymienienie bezwzględnych podstaw odwoławczych.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymienienie bezwzględnych przyczyn odwoławczych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Nie zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Nie wystąpiło przekroczenie zakazu reformationis in peius.
Odrzucone argumenty
Zarzut uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
próba obejścia ustawowego ograniczenia co do wnoszenia kasacji sformułował jedynie dla pozoru zarzut zarzut ten należy uznać za oczywiście bezzasadny nie można uznać przekroczenia zakazu reformationis in peius
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia kasacji w sprawach karnych, w szczególności dotyczące próby obejścia przepisów ograniczających jej dopuszczalność."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji próby obejścia prawa procesowego i nie wnosi nowych interpretacji materialnego prawa karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kasacją w sprawach karnych, co jest interesujące głównie dla prawników procesualistów. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 59/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 marca 2018 r., sprawy M.S. skazanego z art. 270 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt IX Ka …/17 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt IX K …/15 oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE Analiza treści zarzutu, a także części motywacyjnej kasacji obrońcy skazanego dowodzi, że w istocie jej Autorowi chodziło o próbę obejścia ustawowego ograniczenia co do wnoszenia kasacji zawartego w art. 523 § 2 k.p.k. (M.S. skazany został na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania), i sformułował jedynie dla pozoru zarzut zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., określającego jedyną z bezwzględnych podstaw odwoławczych. Tymczasem zarzut ten należy uznać za oczywiście bezzasadny. W żaden bowiem sposób przedstawiona w kasacji argumentacja nie wskazuje na zaistnienie uchybienia, choćby zbliżonego rangą do ujętej w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Z pewnością za takie uchybienie nie można uznać przekroczenia zakazu reformationis in peius, które i tak wbrew twierdzeniom obrońcy skazanego nie wystąpiło w niniejszej sprawie (por. trafny w tym zakresie wywód oskarżyciela publicznego z pisemnej odpowiedzi na kasację). Przedstawione względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy w mocy art. 537 § 1 k.p.k. oraz art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu. a.ł
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI