IV KK 576/20

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego D. W. od wyroku Sądu Okręgowego w T., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w S. w sprawie o przestępstwa seksualne wobec małoletniego. Skazany został uznany winnym obcowania płciowego z małoletnim poniżej 15 roku życia oraz małoletnim powyżej 15 roku życia, w tym nadużywając zaufania związanego z byciem księdzem i nauczycielem. Sąd Okręgowy zmienił wyrok, kwalifikując czyny jako przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. i art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., orzekając karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środki karne. Obrońca w kasacji zarzucił m.in. naruszenie prawa polegające na błędnej kwalifikacji prawnej czynu (art. 199 § 3 k.k.), naruszenie art. 93a k.k. poprzez orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym, a także naruszenie art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 k.p.k. poprzez udział w sprawie sędziego, który wcześniej brał udział w przesłuchaniu pokrzywdzonego. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że kasacja nie jest postępowaniem apelacyjnym i nie służy do ponownego badania ustaleń faktycznych. Zarzuty dotyczące kwalifikacji prawnej i środków zabezpieczających uznano za powtórzenie argumentacji z apelacji, która została już rozpoznana przez sąd odwoławczy. Zarzut dotyczący udziału sędziego uznano za niezasadny, gdyż udział w przesłuchaniu pokrzywdzonego w postępowaniu przygotowawczym nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego z mocy prawa w rozumieniu art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k. Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający