IV KK 573/20

Sąd Najwyższy2021-09-13
SNKarneśrodki zapobiegawczeNiskanajwyższy
tymczasowe aresztowaniesprostowanie omyłkiSąd Najwyższykodeks postępowania karnegoterminy

Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania, skracając go z 7 października do 5 października 2021 r.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec H. K. i J. J. w postanowieniu z dnia 7 lipca 2021 r. Sąd stwierdził, że pierwotnie obliczony termin do dnia 7 października 2021 r. był błędny i na podstawie przepisów k.p.k. oraz k.k.w. skorygował go do dnia 5 października 2021 r., do godziny 14:55, uwzględniając moment wywołania sprawy jako podstawę do ustalenia godziny zakończenia środka zapobiegawczego.

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy zastosował wobec H. K. i J. J. tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, określając jego koniec na dzień 7 października 2021 r. W niniejszym postępowaniu Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu. Analizując przepisy art. 127b k.p.k. (miesiąc jako 30 dni) oraz art. 127c k.p.k. (dzień jako 24 godziny), a także przepisy wykonawcze, Sąd stwierdził, że pierwotne obliczenie terminu było błędne. W związku z tym, na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k., Sąd sprostował termin tymczasowego aresztowania, zastępując określenie „do dnia 7 października 2021 r.” określeniem „do dnia 5 października 2021 r., do godziny 14:55”. Godzina ta została ustalona jako moment wywołania sprawy kasacyjnej, zgodnie z zasadą, że z chwilą uchylenia zaskarżonego orzeczenia ustaje wykonanie kary.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 105 § 1-3 k.p.k. oraz przepisy dotyczące liczenia terminów (art. 127b k.p.k., art. 127c k.p.k.), które pozwalają na korektę błędnie obliczonego terminu środka zapobiegawczego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

sprostowanie omyłki

Strona wygrywająca

H. K. i J. J.

Strony

NazwaTypRola
H. K.osoba_fizycznaoskarżony
J. J.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 105 § § 1-3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki.

Pomocnicze

k.p.k. art. 538 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zastosowania tymczasowego aresztowania w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.k. art. 249 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ogólne przepisy dotyczące środków zapobiegawczych.

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.

k.p.k. art. 127b

Kodeks postępowania karnego

Sposób liczenia terminów w miesiącach (30 dni).

k.p.k. art. 127c

Kodeks postępowania karnego

Sposób liczenia dni trwania środka przymusu (24 godziny).

k.k.w. art. 12c

Kodeks karny wykonawczy

k.k.w. art. 12d

Kodeks karny wykonawczy

k.p.k. art. 538 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ustanie wykonania kary z chwilą uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania. Konieczność stosowania przepisów k.p.k. dotyczących liczenia terminów. Ustalenie godziny zakończenia środka zapobiegawczego na podstawie momentu wywołania sprawy.

Godne uwagi sformułowania

oczywista omyłka w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania miesiąc liczy się za 30 dni dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin z chwilą uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia ustaje wykonanie kary

Skład orzekający

Marek Motuk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne kwestie związane z obliczaniem i sprostowaniem terminów tymczasowego aresztowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji oczywistej omyłki i sposobu liczenia terminów w postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie o charakterze czysto proceduralnym, dotyczące sprostowania oczywistej omyłki, co czyni je mało interesującym dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KK 573/20
POSTANOWIENIE
Dnia 13 września 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie
H. K.
i
J. J.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 13 września 2021 r.
w przedmiocie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu
na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt
IV KK 573/20
, w ten sposób, że w odniesieniu do H. K. (syna J.)
i J
. J. (syna R.) sformułowanie
„do dnia 7 października 2021 r.”
, zastępuje określeniem
„do dnia 5 października 2021 r., do godziny 14:55”
.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy – na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. – zastosował wobec H. K. i J. J. tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, przy czym sprecyzował, że wskazany środek zapobiegawczy winien trwać do dnia 7 października 2021 r. Należy jednak stwierdzić, że doszło do oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu.
Przepis art. 127b k.p.k. stanowi między innymi, że jeżeli czas trwania środków przymusu jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, iż miesiąc liczy się za 30 dni. Ten sposób liczenia terminu jest niezależny od tego, ile w danym miesiącu jest dni. Z kolei, zgodnie z art. 127c k.p.k., za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Z tymi przepisami korespondują także rozwiązania zawarte w art. 12c k.k.w. i w art. 12d k.k.w.
W tej sytuacji stało się zasadne sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania, zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami.
W przedmiocie ustalenia godziny, do której ma być stosowany środek zapobiegawczy należy przyjąć moment ogłoszenia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., albowiem z chwilą uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia ustaje wykonanie kary (art. 538 § 1 k.p.k.). Jako że w niniejszej sprawie w sporządzonym protokole rozprawy kasacyjnej z dnia 7 lipca 2021 r. nie wskazano godziny ogłoszenia rzeczonego wyroku, za podstawę ustaleń w tej materii przyjąć należy chwilę wywołania sprawy, tj. godzinę 14:55, co stanowi rozstrzygnięcie korzystne dla oskarżonych.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI