IV KK 57/14

Sąd Najwyższy2014-04-10
SNKarneprawo karne procesoweŚrednianajwyższy
kasacjaSąd Najwyższykodeks postępowania karnegoniedopuszczalnośćkara pozbawienia wolnościzawieszenie kary

Podsumowanie

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację obrońcy skazanego, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku podstaw wskazanych w art. 439 k.p.k.

Sąd Najwyższy rozpatrywał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego J. S. od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący go za przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w zb. z art. 238 k.k. i inne. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., stwierdził, że w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację można wnieść jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. Ponieważ kasacja nie spełniała tego wymogu, została pozostawiona bez rozpoznania.

Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym była kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 października 2013 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 czerwca 2013 r. skazujący skazanego za przestępstwa określone w art. 233 § 1 k.k. w zb. z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. na karę łączną ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa karnego procesowego, w tym przepisów art. 433 § 2 k.k., art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. oraz art. 424 k.p.k. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania. Uzasadnienie wskazuje, że w sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ponieważ podniesione w kasacji zarzuty nie dotyczyły uchybień z art. 439 k.p.k., lecz tzw. innego rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k., kasacja była niedopuszczalna. Sąd Najwyższy podkreślił, że takie ograniczenie obowiązuje od 1 września 2000 r. i powinno być znane profesjonalnemu pełnomocnikowi. W związku z tym, że kasacja była niedopuszczalna, Sąd Najwyższy pozostawił ją bez rozpoznania, obciążając skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja w takiej sytuacji może być wniesiona jedynie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., który stanowi, że w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego można wnieść tylko z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. Podniesione w kasacji zarzuty nie spełniały tego wymogu, co czyniło kasację niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawić bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 531 § 1

Kodeks postępowania karnego

Kasacja pozostawiona bez rozpoznania.

k.p.k. art. 523 § 4

Kodeks postępowania karnego

Warunki wniesienia kasacji w przypadku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Katalog bezwzględnych podstaw kasacji.

k.p.k. art. 523 § 1

Kodeks postępowania karnego

Ogólne podstawy kasacji jako "innego rażącego naruszenia prawa".

k.p.k. art. 530 § 2

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek odmowy przyjęcia niedopuszczalnej kasacji przez sąd odwoławczy.

k.k. art. 233 § 1

Kodeks karny

Podstawa skazania (fałszywe zeznania).

k.k. art. 238

Kodeks karny

Podstawa skazania (utrudnianie postępowania karnego).

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji przepisów.

k.k. art. 18 § 2

Kodeks karny

Podżeganie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja wniesiona z naruszeniem art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. jest niedopuszczalna i podlega pozostawieniu bez rozpoznania.

Odrzucone argumenty

Zarzuty obrońcy dotyczące rażącego naruszenia prawa procesowego, inne niż wskazane w art. 439 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat.

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kasacji wniesionej z naruszeniem art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. w sprawach z warunkowo zawieszoną karą pozbawienia wolności."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością kasacji, co jest istotne dla prawników karnistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy kasacja nie jest możliwa? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe ograniczenia.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 57/14
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie J. S.
‎
skazanego z art. 233 § 1 k.k.w zb. z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k.
‎
na posiedzeniu w Izbie Karnej
‎
w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
‎
w przedmiocie kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II Ka
[…]
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
‎
z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII K
[…]
I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania;
II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacją  niniejszą  zaskarżono  wyrok  Sądu  Okręgowego w K. z dnia 2 października 2013 r., sygn. II Ka […], którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący J. S. za przestępstwa określone w: art. 233 § 1 k.k. w zb. z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. na karę łączną ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby.
W kasacji obrońca skazanego adw. G. M. zarzucił rażące naruszenie prawa karnego procesowego, a to przepisów art. 433 § 2 k.k., art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 424 k.p.k.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył co następuje
.
W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.).
Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat.
Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą być podstawą kasacji w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. – pozostawić ją bez rozpoznania.
[aw]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę