IV KK 532/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za uszkodzenie mienia, uznając ją za oczywiście bezzasadną z powodu braku przesłanek formalnych.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. (uszkodzenie mienia). Obrońca zarzucał rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. dotyczący wniosku o ściganie. Sąd Najwyższy uznał, że kasacja mogła być wniesiona jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Stwierdzono, że nie doszło do naruszenia art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., ponieważ wniosek o ściganie został złożony przez uprawnioną osobę (właściciela banneru). W związku z tym kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 marca 2018 r. rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego K. C., który został prawomocnie skazany na karę grzywny za czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. (uszkodzenie mienia). Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego, obrońca mógł wnieść kasację od wyroku Sądu Okręgowego jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W złożonej kasacji podniesiono zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, w tym art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. (rozpoznanie sprawy o przestępstwo wnioskowe mimo braku wniosku o ściganie), art. 433 § 2 k.p.k., art. 92 k.p.k., art. 424 § 2 pkt 1 k.p.k. oraz art. 434 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy, analizując zarzuty, skupił się na zarzucie z pkt 1 kasacji, dotyczącym art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. Stwierdzono, że w realiach sprawy nie doszło do uchybienia, ponieważ przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. jest przestępstwem wnioskowym, a wniosek o ściganie został złożony przez uprawnioną osobę – właściciela banneru reklamowego. Wobec braku zaistnienia bezwzględnej podstawy odwoławczej (uchybienia z art. 439 k.p.k.), Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, złożenie kasacji z powodu naruszenia art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. nie jest dopuszczalne, jeśli wniosek o ściganie został złożony przez uprawnioną osobę, ponieważ nie zachodzi uchybienie wymienione w art. 439 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. jest przestępstwem wnioskowym, ale wniosek o ściganie został złożony przez uprawnionego właściciela banneru. W związku z tym nie doszło do uchybienia formalnego, które mogłoby stanowić podstawę do uwzględnienia kasacji na podstawie art. 439 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w sensie utrzymania prawomocnego wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. C. | osoba_fizyczna | skazany |
| Ł. S. | osoba_fizyczna | właściciel banneru, wnioskodawca |
| W. M. | osoba_fizyczna | właściciel nieruchomości |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 288 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji.
Pomocnicze
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa warunki wnoszenia kasacji.
k.p.k. art. 523 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Określa warunki wnoszenia kasacji.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Wymienia bezwzględne podstawy odwoławcze.
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przesłanek negatywnych postępowania, w tym pkt 10 odnoszącego się do przestępstw wnioskowych.
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku ustosunkowania się do zarzutów kasacji.
k.p.k. art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia orzeczenia.
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia orzeczenia.
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu rozważenia wszystkich dowodów.
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy skutków odwoławczych.
k.p.k. art. 424 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 434 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zakresu rozpoznania kasacji.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja obrońcy nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 439 k.p.k. Wniosek o ściganie został złożony przez uprawnioną osobę, co wyklucza naruszenie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 92 k.p.k., art. 424 § 2 pkt 1 k.p.k., art. 434 § 1 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
kasację jako oczywiście bezzasadną nie można przyjąć, iż doszło w niej do uchybienia o którym mowa w art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., tj. rozpoznania sprawy o przestępstwo wnioskowe (...) mimo braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej Trafnie bowiem przyjęły Sądy, iż uprawnionymi do złożenia wniosku o ściganie sprawcy uszkodzenia banneru reklamowego o pow. 16 m2, byli: W. M. (właściciel nieruchomości) oraz Ł. S. (właściciel banneru). Wniosek o ściganie złożył Ł. S. skoro w przedmiotowej sprawie nie doszło do zaistnienia uchybienia mającego postać bezwzględnego powodu odwoławczego (uchybienie z art. 439 k.p.k.)
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogów formalnych wnoszenia kasacji w sprawach karnych oraz interpretacja pojęcia przestępstwa wnioskowego i uprawnionych do złożenia wniosku o ściganie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i braku spełnienia przesłanek formalnych do rozpoznania kasacji merytorycznie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wnoszenia kasacji, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców poza specjalistami prawa karnego procesowego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV KK 532/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 marca 2018 r., sprawy K. C. skazanego z art. 288 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka ../17 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt II K ../16 oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE K. C. został prawomocnie skazany, za czyn wyczerpujący znamiona występku z art. 288 § 1 k.k., na karę 80 stawek dziennych grzywny. W tej sytuacji, zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. obrońca skazanego K. C. mógł złożyć kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka …/17, jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W kasacji obrońcy skazanego K. C. podniesiono zaś zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść zapadłego wyroku Sądu Okręgowego w P., a to: 1) art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., 2) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 i 3 k.p.k., 3) art. 92 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k., 4) art. 424 § 2 pkt 1 k.p.k., 5) art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. Poza sporem jest, iż mając na uwadze podane na wstępie ustawowe ograniczenia odnośnie wnoszenia kasacji przez strony, rozpoznaniu podlega tylko zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego K. C. Wbrew twierdzeniom obrońcy skazanego , w realiach niniejszej sprawy, nie można przyjąć, iż doszło w niej do uchybienia o którym mowa w art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., tj. rozpoznania sprawy o przestępstwo wnioskowe (takim jest przestępstwo z art. 288 § 1 k.k.), mimo braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej. Trafnie bowiem przyjęły Sądy, iż uprawnionymi do złożenia wniosku o ściganie sprawcy uszkodzenia banneru reklamowego o pow. 16 m 2 , byli: W. M. (właściciel nieruchomości) oraz Ł. S. (właściciel banneru). Wniosek o ściganie złożył Ł. S. W tym stanie rzeczy skoro w przedmiotowej sprawie nie doszło do zaistnienia uchybienia mającego postać bezwzględnego powodu odwoławczego (uchybienie z art. 439 k.p.k.), Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu. kc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI