IV KK 522/20

Sąd Najwyższy2022-06-07
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
postępowanie apelacyjnekasacjaniestawiennictwoodstąpienie od oskarżeniakodeks postępowania karnegosąd najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego umarzający postępowanie z powodu niestawiennictwa oskarżyciela prywatnego, uznając błędne zastosowanie przepisów proceduralnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Okręgowego, który umorzył postępowanie karne z powodu niestawiennictwa oskarżyciela i jego pełnomocnika na rozprawie apelacyjnej. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował przepis dotyczący odstąpienia od oskarżenia (art. 496 § 3 k.p.k.) w postępowaniu apelacyjnym, podczas gdy powinny być stosowane przepisy dotyczące niestawiennictwa stron w postępowaniu odwoławczym (art. 450 § 2 i 3 k.p.k.). W związku z tym uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Okręgowego w K., który uchylił wyrok Sądu Rejonowego w S. i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego R. Z. o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. (naruszenie czynności ciała poniżej 7 dni). Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 496 § 3 k.p.k., uznając niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na rozprawie apelacyjnej za odstąpienie od oskarżenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, stwierdził rażące naruszenie prawa procesowego. Podkreślono, że przepis art. 496 § 3 k.p.k. dotyczy niestawiennictwa na rozprawie głównej i nie może być stosowany w postępowaniu apelacyjnym, gdzie obowiązują inne regulacje (art. 450 § 2 i 3 k.p.k.). Wobec tego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nakazując Sądowi Okręgowemu rozważenie zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego. Zarządzono również zwrot opłaty od kasacji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 496 § 3 k.p.k. nie może być stosowany w postępowaniu apelacyjnym, ponieważ skutki procesowe niestawiennictwa stron i ich pełnomocników na rozprawie odwoławczej są unormowane bezpośrednio w art. 450 § 2 i 3 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 496 § 3 k.p.k. odnosi się do niestawiennictwa na rozprawie głównej, a nie apelacyjnej. W przypadku rozprawy odwoławczej obowiązują odrębne przepisy (art. 450 § 2 i 3 k.p.k.), co wyklucza stosowanie art. 496 § 3 k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

oskarżyciel prywatny

Strony

NazwaTypRola
R. Z.osoba_fizycznaoskarżony
Z. K.osoba_fizycznaoskarżyciel prywatny
pełnomocnik oskarżyciela prywatnegoinnepełnomocnik
obrońca R. Z.inneobrońca

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 450 § § 2 i 3

Kodeks postępowania karnego

Reguluje skutki procesowe niestawiennictwa stron i ich pełnomocników na rozprawie odwoławczej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 496 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Nie może być stosowany w postępowaniu apelacyjnym.

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 33 § § 1 i § 3

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędne zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 496 § 3 k.p.k. w postępowaniu apelacyjnym zamiast art. 450 § 2 i 3 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

Przepis art. 496 § 3 k.p.k. nie może być stosowany w ramach postępowania apelacyjnego. Skutki procesowe nieobecności stron i ich pełnomocników na rozprawie odwoławczej są unormowane bezpośrednio w art. 450 § 2 i 3 k.p.k.

Skład orzekający

Jarosław Matras

przewodniczący

Andrzej Tomczyk

sprawozdawca

Eugeniusz Wildowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Kodeksu postępowania karnego dotyczących niestawiennictwa stron w postępowaniu apelacyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niestawiennictwa oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe stosowanie przepisów proceduralnych, nawet w pozornie prostych sytuacjach, i jak błąd w tym zakresie może prowadzić do uchylenia orzeczenia.

Błąd proceduralny w sądzie apelacyjnym: dlaczego niestawiennictwo może nie oznaczać przegranej?

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KK 522/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)
‎
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Danuta Bratkrajc
w sprawie
R. Z.
‎
oskarżonego z art. 157 § 2 k.k.,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 7 czerwca 2022 r.
‎
kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt IX Ka […],
‎
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.
‎
z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II K […],
1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;
2. zarządza zwrot oskarżycielowi prywatnemu opłaty od kasacji.
UZASADNIENIE
R. Z. został oskarżony o to, że:
w dniu 9 lutego 2018 r. w miejscowości K., gmina O., powiat s. około godz. 05.50 kopnął Z. K. jeden raz, obutą stopą w twarz, co spowodowało naruszenie czynności ciała na okres poniżej 7 dni,
tj. o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II K
[…]
, uznał oskarżonego R. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek z art. 157 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego Z. K. kwotę 2.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca R. Z.
Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt IX Ka
[…]
, uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 496 § 3 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. postępowanie w sprawie umorzył.
Kasację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, zaskarżając go w całości, na niekorzyść oskarżonego. Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 496 § 1 i § 3 k.p.k. i art. 458 k.p.k., polegające na błędnym uznaniu, że niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na rozprawie apelacyjnej w terminie 7 luty 2020 roku oraz 6 lipca 2020 roku, bez usprawiedliwionych powodów, uważa się za odstąpienie od oskarżenia i w rezultacie uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji, umorzeniu postępowania i obciążenia oskarżyciela prywatnego kosztami procesu.”
W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 496 § 3 k.p.k., niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika na rozprawie głównej bez usprawiedliwienia uważa się za odstąpienie od oskarżenia.
Analiza akt sprawy wykazała, że oskarżyciel prywatny Z. K. oraz jego pełnomocnik adw. E. G., pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie stawili się na rozprawie w dniu 7 lutego 2020 r. (k. 119 – 121) oraz w dniu 6 lipca 2020 r. (k. 125 - 126). Nieobecności swoich nie usprawiedliwili. Na tej podstawie Sąd Okręgowy w K. uznał, że w przedmiotowej sprawie doszło do odstąpienia od oskarżenia, co – jego zdaniem – musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania.
Zgodzić się trzeba z autorem kasacji, że takie działanie Sądu odwoławczego nie było prawidłowe. Przepis art. 496 § 3 k.p.k. nie może być stosowany w ramach postępowania apelacyjnego. Spowodowane jest to tym, że skutki procesowe nieobecności stron i ich pełnomocników na rozprawie odwoławczej są unormowane bezpośrednio w art. 450 § 2 i 3 k.p.k. Nie istnieje zatem podstawa do korzystania w takim wypadku z art. 496 § 3 k.p.k. Trzeba zauważyć , że takie stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie z dnia 28 kwietnia 2016 r., II KK 13/16) oraz w doktrynie (zob. np. J. Skorupka, uwagi do art. 496 k.p.k., Kodeks postępowania karnego. Komentarz 2021, teza 8.; D. Świecki, uwagi do art. 496 k.p.k., Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, teza 8.).
Wobec stwierdzenia takiego rażącego uchybienia mającego istotny wpływ na treść wyroku, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.
W postępowaniu ponownym Sąd Okręgowy w K. rozpozna sprawę przez pryzmat zarzutów i argumentacji zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego.
[a.s.]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI