Orzeczenie · 2025-03-27

IV KK 521/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-03-27
SNKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajnościWysokanajwyższy
kasacjaSąd Najwyższyprawo karnegroomingwykorzystanie seksualnemałoletnizadośćuczynieniekara łącznaobrona z urzędu

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R.N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, z niewielkimi zmianami. Obrońca zarzucał m.in. obrazę prawa materialnego w zakresie przypisania czynu z art. 200a § 2 k.k. (tzw. grooming), błędne zastosowanie art. 46 § 1 k.k. w zakresie orzeczenia zadośćuczynienia oraz rażącą niewspółmierność kary łącznej. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zarzuty dotyczące wykładni art. 200a § 2 k.k. i możliwości przypisania odpowiedzialności za usiłowanie nieudolne zostały już prawidłowo rozpatrzone przez sąd odwoławczy, który wykazał, że czyn ten jest samodzielnym typem przestępstwa, a nie przygotowaniem do innego czynu. Sąd Najwyższy potwierdził również, że kwota zadośćuczynienia w wysokości 200.000 zł była uzasadniona ze względu na ogrom krzywd doznanych przez małoletnią pokrzywdzoną. Odnosząc się do kary łącznej, wskazano, że została ona wymierzona w granicach przewidzianych przez prawo, a zarzut rażącej niewspółmierności kary nie może być skutecznie podnoszony w kasacji bez wykazania rażącego naruszenia prawa materialnego lub procesowego. Sąd Najwyższy oddalił kasację, zwalniając skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzając wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 200a § 2 k.k. (grooming) w kontekście usiłowania nieudolnego, zasady wymiaru kary łącznej, ocena wysokości zadośćuczynienia w sprawach o przestępstwa seksualne wobec małoletnich.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów prawa karnego, głównie w kontekście przestępstw seksualnych wobec nieletnich.

Zagadnienia prawne (3)

Czy skazanie za tzw. grooming (art. 200a § 2 k.k.) w sytuacji, gdy sprawca myślał, że kontaktuje się z małoletnim, a w rzeczywistości była to osoba pełnoletnia (tzw. usiłowanie nieudolne), jest dopuszczalne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, skazanie za usiłowanie nieudolne przestępstwa groomingu jest dopuszczalne, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia czynu zabronionego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na własne orzecznictwo (III KK 281/19), wskazując, że typ przestępstwa z art. 200a § 1 k.k. jest samodzielny i nie stanowi przygotowania do innego przestępstwa. Składanie propozycji i dążenie do realizacji jest wypełnieniem znamion tego typu przestępstwa.

Czy kwota zadośćuczynienia w wysokości 200.000 zł zasądzona na rzecz małoletniej pokrzywdzonej za doznaną krzywdę jest rażąco zawyżona?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kwota zadośćuczynienia nie jest rażąco zawyżona, biorąc pod uwagę ogrom krzywd psychicznych i fizycznych doznanych przez pokrzywdzoną.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy szczegółowo wyjaśnił, że rozmiar krzywd, skutki dla rozwoju osobowości i seksualności pokrzywdzonej, a także zniszczenie jej dzieciństwa przez oskarżonego, uzasadniają taką kwotę zadośćuczynienia, która ma na celu zrównoważenie cierpień materialnym wsparciem.

Czy kara łączna 13 lat pozbawienia wolności została wymierzona z naruszeniem przepisów intertemporalnych lub zasad wymiaru kary?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara łączna została wymierzona prawidłowo, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym i dyrektywami wymiaru kary.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy intertemporalne, a kara łączna została orzeczona w granicach przewidzianych przez art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 r. Zarzut rażącej niewspółmierności kary nie może być skutecznie podnoszony w kasacji bez wykazania rażącego naruszenia prawa materialnego lub procesowego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
R. N.osoba_fizycznaskazany
M. N.osoba_fizycznapokrzywdzona
adw. E. S.inneobrońca skazanego
Prokuratura Rejonowa w Tychachorgan_państwowyprokurator
kurator oskarżycielki posiłkowejinnekurator

Przepisy (39)

Główne

k.k. art. 197 § § 3 pkt 2 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 197 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 197 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 197 § § 3 pkt 2 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 57b

Kodeks karny

k.k. art. 93g § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 93c § pkt 3

Kodeks karny

k.k. art. 41 § § 1a

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 41a § § 2 i 4

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 200a § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 14 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 200a § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 57b

Kodeks karny

k.k. art. 44 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 202 § § 4a

Kodeks karny

k.k. art. 44 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Od 24 czerwca 2020 r. kara łączna pozbawienia wolności wymierzana jest w granicach od najwyższej z kar jednostkowych do ich sumy, nie przekraczając 20 lat.

k.p.k. art. 535 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 637a

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 53

Kodeks karny

k.p.k. art. 438 § pkt 1 – 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 526 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 457 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Zarzuty podniesione w kasacji zostały już rozpatrzone w apelacji. • Nie doszło do rażącego naruszenia prawa materialnego ani procesowego. • Przestępstwo z art. 200a § 2 k.k. jest samodzielnym typem czynu zabronionego. • Kwota zadośćuczynienia jest adekwatna do doznanej krzywdy. • Kara łączna została wymierzona prawidłowo.

Odrzucone argumenty

Obraza prawa materialnego (art. 200a § 2 k.k.) poprzez błędne zastosowanie i uznanie, że oskarżony wypełnił znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary. • Obraza prawa materialnego (art. 46 § 1 k.k.) poprzez błędne zastosowanie i orzeczenie zadośćuczynienia w wysokości rażąco zawyżonej. • Rażąca niewspółmierność kary łącznej.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jako oczywiście bezzasadna • nie można usiłować nieudolnie czynu będącego przygotowaniem (formą stadialną) innego przestępstwa • typ przestępstwa z art. 200a § 1 k.k. nie jest przygotowaniem do przestępstwa z art. 200 § 1 k.k., czy art. 197 k.k. Jest to samodzielny typ przestępstwa • nie jest wystarczającym do uwzględnienia kasacji oparcie się przez jej autora na prezentacji własnych ocen materiału dowodowego i własnych wniosków z tych ocen płynących, bez wykazania uchybień – i to rażących – w procedowaniu bądź rozumowaniu sądu odwoławczego

Skład orzekający

Andrzej Stępka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 200a § 2 k.k. (grooming) w kontekście usiłowania nieudolnego, zasady wymiaru kary łącznej, ocena wysokości zadośćuczynienia w sprawach o przestępstwa seksualne wobec małoletnich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów prawa karnego, głównie w kontekście przestępstw seksualnych wobec nieletnich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy poważnych przestępstw seksualnych wobec nieletnich, w tym tzw. groomingu, a orzeczenie Sądu Najwyższego wyjaśnia kluczowe kwestie interpretacyjne dotyczące odpowiedzialności karnej i wysokości zadośćuczynienia.

Sąd Najwyższy: Grooming to samodzielne przestępstwo, a zadośćuczynienie dla ofiar musi być wysokie.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst