IV KK 516/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał na posiedzeniu kasacje wniesione przez obrońców skazanych P.G. i R.K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 kwietnia 2024 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 11 lipca 2023 r. Obrońcy zarzucali sądom obu instancji rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (m.in. art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) oraz prawa materialnego (m.in. art. 296 § 1-3 k.k., art. 300 § 1-3 k.k., art. 308 k.k.), a także błędy w ustaleniach faktycznych i nadzwyczajną surowość kary. Sąd Najwyższy, podzielając stanowisko prokuratora, uznał obie kasacje za oczywiście bezzasadne. Podkreślono, że zarzuty w znacznej części stanowiły powielenie argumentacji z apelacji i zmierzały do ponownej kontroli ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zaznaczył, że kontroli w postępowaniu kasacyjnym podlega orzeczenie sądu odwoławczego, a nie sądu pierwszej instancji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu bez uprzedzenia stron, Sąd Najwyższy stwierdził, że zmiana ta nie była niekorzystna dla oskarżonego, a tym samym nie naruszała zasady reformationis in peius ani prawa do obrony. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił obie kasacje jako oczywiście bezzasadne i zasądził od skazanych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasad postępowania kasacyjnego, w szczególności niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych i powielania zarzutów apelacyjnych. Zasady stosowania prawa karnego materialnego i procesowego w kontekście zmian legislacyjnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; wymaga uwzględnienia kontekstu konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zarzuty kasacji dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które w istocie powielają argumentację z apelacji i zmierzają do ponownej kontroli ustaleń faktycznych, są dopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty kasacji, które w istocie stanowią powtórzenie zarzutów apelacyjnych i zmierzają do zakwestionowania ustaleń faktycznych, nie są dopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym, które kontroluje orzeczenie sądu odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie kasacyjne ma na celu kontrolę orzeczenia sądu odwoławczego, a nie ponowną kontrolę ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji. Zarzuty powielające argumentację z apelacji i kwestionujące ustalenia faktyczne są niedopuszczalne.
Czy uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu przez sąd odwoławczy bez uprzedniego poinformowania stron, a następnie zastosowanie stanu prawnego z daty późniejszej niż data popełnienia czynu, narusza prawo do obrony i zasadę reformationis in peius?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zmiana kwalifikacji prawnej czynu przez sąd odwoławczy nie jest niekorzystna dla oskarżonego, nie narusza to prawa do obrony ani zasady reformationis in peius.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wskazanie przez Sąd Apelacyjny, iż stosowana jest kwalifikacja prawna czynu według stanu prawnego z dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k., nie było orzeczeniem na niekorzyść oskarżonego, ponieważ poprzedni stan prawny był względniejszy. W związku z tym nie doszło do naruszenia zasady reformationis in peius ani prawa do obrony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.G. | osoba_fizyczna | skazany |
| R.K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 18 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 296 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 296 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 308
Kodeks karny
k.k. art. 300 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 300 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 21 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § § 1, 2 i 3
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 41 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 399
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 57b
Kodeks karny
Dodany z dniem 24 czerwca 2020 r., zmieniający reguły wymiaru kary przy skazaniu za przestępstwo z zastosowaniem art. 12 § 1 k.k.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacje obrońców są oczywiście bezzasadne, ponieważ w znacznej części powielają zarzuty apelacyjne i zmierzają do ponownej kontroli ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. • Zmiana kwalifikacji prawnej czynu przez Sąd Apelacyjny nie była niekorzystna dla oskarżonego, a tym samym nie naruszyła prawa do obrony ani zasady reformationis in peius.
Odrzucone argumenty
Zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) i materialnego (art. 296 § 1-3 k.k., art. 300 § 1-3 k.k., art. 308 k.k.) przez sądy obu instancji. • Błędne ustalenia faktyczne. • Nadzwyczajna surowość orzeczonej kary. • Naruszenie art. 399 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu bez uprzedniego poinformowania stron i zastosowanie stanu prawnego z daty późniejszej niż popełnienie czynu.
Godne uwagi sformułowania
podniesione przez obrońcę skazanego – adw. W. W. zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego i procesowego (...) stanowią wprost powielenie zarzutów apelacyjnych • skarżący nie respektował oczywistej, wyrażonej w art. 519 k.p.k. zasady zaskarżalności w postępowaniu kasacyjnym jedynie wyroków Sądów Odwoławczych, zmierzając w istocie do zakwestionowania w sprawie ustaleń faktycznych • autor kasacji jest podmiotem fachowym, to najwyraźniej nie całkiem przyswoił reguły postępowania kasacyjnego, z których zasadniczą jest kontrola orzeczenia sądu odwoławczego, a nie ponowienie, tym razem przez Sąd Najwyższy, kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji • nie sposób przyjąć, że zmiana wyroku Sądu I instancji ograniczająca się do wskazania, że wobec oskarżonego jest stosowana kwalifikacja prawna czynu „według stanu prawnego z dnia 23 czerwca 2020 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k.”, jest orzeczeniem na niekorzyść oskarżonego.
Skład orzekający
Zbigniew Puszkarski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad postępowania kasacyjnego, w szczególności niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych i powielania zarzutów apelacyjnych. Zasady stosowania prawa karnego materialnego i procesowego w kontekście zmian legislacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; wymaga uwzględnienia kontekstu konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie zasad postępowania kasacyjnego i niedopuszczalności powielania zarzutów apelacyjnych. Pokazuje praktyczne zastosowanie tych zasad.
“Sąd Najwyższy przypomina: Kasacja to nie apelacja! Jak nie popełnić błędów w skardze kasacyjnej?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.