IV KK 504/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. J. od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Pułtusku w sprawie o czyny z art. 291 § 1 k.k., art. 292 § 1 k.k. oraz art. 270 § 1 k.k. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa, w tym naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez brak rzetelnej kontroli instancyjnej, nierozważenie zarzutów apelacyjnych dotyczących dowolnej oceny dowodów z opinii biegłych oraz bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną w zakresie, w jakim skarżący zarzucił naruszenie standardu kontroli odwoławczej w odniesieniu do zarzutów dotyczących strony podmiotowej czynów przypisanych skazanemu. Kluczową kwestią była sprzeczność w uzasadnieniu sądu odwoławczego, który odmiennie identyfikował standard postępowania nabywcy samochodu lub części samochodowych co do ich pochodzenia. Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy raz kwestionował konieczność podejmowania przez kupującego daleko idących czynności weryfikacyjnych, a innym razem wymagał od niego podjęcia ponadstandardowych czynności. Ta wewnętrzna sprzeczność uniemożliwiała stronie ocenę, czy zarzuty apelacyjne zostały uwzględnione. Ponadto, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na konieczność precyzyjnego wskazania, z jakiego konkretnie czynu zabronionego pochodziło nabywane mienie, co jest niezbędne do przypisania przestępstwa paserstwa. Z uwagi na te uchybienia, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy orzeczenia sądu rejonowego dotyczące czynów z pkt I, II, III, IV, VI, VII i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja standardu kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy, wymogi dotyczące ustalenia strony podmiotowej przestępstwa paserstwa, konieczność precyzyjnego określenia czynu zabronionego jako źródła pochodzenia rzeczy w sprawach o paserstwo.
Dotyczy specyfiki spraw karnych dotyczących paserstwa i wymogów proceduralnych w postępowaniu odwoławczym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacyjne dotyczące strony podmiotowej czynów paserstwa, w szczególności czy jego uzasadnienie jest wewnętrznie spójne w zakresie oceny świadomości sprawcy co do pochodzenia nabywanych rzeczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy naruszył standard kontroli instancyjnej poprzez wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie, co uniemożliwiło ocenę, czy zarzuty apelacyjne zostały prawidłowo rozpoznane.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał na sprzeczność w uzasadnieniu sądu okręgowego, który raz kwestionował konieczność podejmowania przez nabywcę daleko idących czynności weryfikacyjnych, a innym razem wymagał od niego podjęcia ponadstandardowych działań. Taka sprzeczność uniemożliwia prawidłową ocenę strony podmiotowej przestępstwa paserstwa.
Czy dla przypisania przestępstwa paserstwa z art. 291 k.k. lub art. 292 k.k. konieczne jest precyzyjne wskazanie, z jakiego konkretnie czynu zabronionego pochodziło nabywane mienie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dla przypisania przestępstwa paserstwa niezbędne jest ustalenie znamion czynu zabronionego, z którego pochodziła rzecz, a brak takiego wskazania prowadzi do dekompletacji strony przedmiotowej typu z art. 291 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na orzecznictwo wskazujące, że dla przypisania przestępstwa paserstwa niezbędne jest ustalenie znamion czynu zabronionego, z którego rzecz pochodzi. Brak wskazania typu czynu zabronionego prowadzi do niekompletności strony przedmiotowej.
Czy przerobienie znaków identyfikacyjnych VIN stanowi czyn zabroniony, z którego pochodzi rzecz w rozumieniu art. 291 k.k.?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy wskazuje na potrzebę rozważenia tej kwestii, powołując się na orzecznictwo, które kwestionuje, czy samo oznaczenie towaru podrobionym znakiem towarowym powoduje, że rzecz tak została uzyskana za pomocą przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zwraca uwagę na problem interpretacji znamienia „pochodzący z czynu zabronionego” w kontekście przerobienia znaków VIN, powołując się na orzecznictwo, które nie traktuje takiego działania jako podstawy do przypisania przestępstwa paserstwa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 291 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 292 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 1 i 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.w. art. 122
Kodeks wykroczeń
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. przez brak rzetelnej kontroli instancyjnej i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie sądu odwoławczego w zakresie oceny świadomości sprawcy co do pochodzenia nabywanych rzeczy. • Naruszenie art. 170 § 1 pkt 1 i 5 k.p.k. w zw. z art. 427 § 3 k.p.k. przez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych obrońcy.
Odrzucone argumenty
Kasacja w pozostałym zakresie została oddalona jako oczywiście bezzasadna.
Godne uwagi sformułowania
Sąd odwoławczy w uzasadnieniu popada w sprzeczność, odmiennie (niespójnie) identyfikując ów standard. • Zestawienie powyżej zarysowanych ścieżek postępowania w przypadku nabywania na rynku wtórnym pojazdów lub części samochodowych jawi się jako jednoznacznie sprzeczne. • Kontrola nie spełnia tych standardów, gdy jej efektem jest rozstrzygnięcie sprzeczne wewnętrznie, które uniemożliwia stronie ocenę, czy podniesione przez nią w apelacji zarzuty sąd ostatecznie uznał za zasadne, czy też nie. • Przestępstwo paserstwa wymaga każdorazowo wykazania, że przedmiot pochodził z czynu zabronionego. • Brak wskazania typu czynu zabronionego, z którego pochodzić miały rzeczy nabywane przez rzekomego pasera, prowadzi do dekompletacji strony przedmiotowej typu z art. 291 k.k.
Skład orzekający
Piotr Mirek
przewodniczący
Marek Pietruszyński
członek
Włodzimierz Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja standardu kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy, wymogi dotyczące ustalenia strony podmiotowej przestępstwa paserstwa, konieczność precyzyjnego określenia czynu zabronionego jako źródła pochodzenia rzeczy w sprawach o paserstwo."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki spraw karnych dotyczących paserstwa i wymogów proceduralnych w postępowaniu odwoławczym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczy ważnych kwestii procesowych i materialnych w sprawach karnych, w szczególności dotyczących paserstwa. Wskazuje na błędy sądu niższej instancji w zakresie kontroli instancyjnej i uzasadnienia, co jest cenne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy: Sprzeczność w uzasadnieniu sądu okręgowego to poważne naruszenie prawa w sprawie o paserstwo!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.