IV KK 495/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego H.B., który został skazany na karę 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Wyrok Sądu Rejonowego utrzymał w mocy Sąd Okręgowy. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 7 k.p.k. (niewłaściwa ocena wiarygodności opinii seksuologicznej), art. 167, 201, 202 k.p.k. (niepowołanie nowych biegłych) oraz art. 172, 193 k.p.k. (zaniechanie konfrontacji biegłych). Podniósł również zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 93g § 3 w zw. z art. 93c pkt 3 k.k. (nieprawidłowe zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym). Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że celem postępowania drugoinstancyjnego jest kontrola, a nie ponowne rozpoznanie sprawy, a zarzuty kasacyjne stanowiły powielenie zarzutów apelacyjnych. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, nie dopuszczając się naruszeń prawa procesowego. W odniesieniu do środka zabezpieczającego, stwierdzono, że sądy obu instancji miały podstawy do jego zastosowania, opierając się na opiniach biegłych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących kontroli kasacyjnej, oceny opinii biegłych oraz stosowania środków zabezpieczających w sprawach karnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, z naciskiem na wymogi formalne kasacji.
Zagadnienia prawne (5)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił wiarygodność opinii biegłego seksuologa i czy jego uzasadnienie było wystarczające?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a jego uzasadnienie było zwięzłe i zgodne z wymogami prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. był bezzasadny, ponieważ sąd odwoławczy rozważył zarzuty apelacji, a jego uzasadnienie było zwięzłe, zgodnie z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k.
Czy sąd odwoławczy powinien z urzędu powołać nowy zespół biegłych w celu weryfikacji opinii?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie miał takiego obowiązku, ponieważ nie miał wątpliwości co do rzetelności dotychczasowych opinii.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy nie miał obowiązku powoływania nowych biegłych, gdyż nie miał wątpliwości co do materiału dowodowego. Dowód z opinii innych biegłych dopuszcza się tylko w ściśle określonych przypadkach, a niezadowolenie strony z wniosków opinii nie jest podstawą do ponawiania czynności procesowych.
Czy sąd odwoławczy naruszył prawo, nie przeprowadzając konfrontacji między biegłymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeprowadzenie konfrontacji jest uprawnieniem sądu, a nie obowiązkiem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że naruszenie art. 172 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. jest nietrafne, ponieważ przeprowadzenie konfrontacji między dowodami jest fakultatywne, a sąd odwoławczy nie dostrzegł potrzeby jej przeprowadzenia.
Czy zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zakładzie psychiatrycznym było uzasadnione?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zastosowanie środka było uzasadnione wnioskami z opinii biegłych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sądy obu instancji miały podstawy do zastosowania środka zabezpieczającego, opierając się na opiniach biegłych, które wskazywały na zaburzenia preferencji seksualnych i możliwość popełnienia przestępstwa. Uzasadnienia sądów nie były lakoniczne.
Czy zarzuty kasacyjne, będące powtórzeniem zarzutów apelacyjnych, mogą stanowić podstawę do kontroli kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty o charakterze apelacyjnym nie mogą stanowić podstawy do inicjowania kontroli w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że ustawa postępowania karnego dopuszcza kwestionowanie nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jedynie orzeczenia sądu instancji odwoławczej i przeprowadzenie oceny prawidłowości orzekania tego sądu. Zarzuty kasacyjne stanowiły niemalże dosłowne powielenie zarzutów apelacyjnych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| P. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (25)
Główne
k.k. art. 200 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 93g § 3
Kodeks karny
k.k. art. 93c § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 62
Kodeks karny
k.k. art. 41a § 2
Kodeks karny
k.k. art. 41a § 4
Kodeks karny
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 458
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 196 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty kasacyjne stanowią powtórzenie zarzutów apelacyjnych i nie mogą być podstawą kontroli kasacyjnej. • Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie miał obowiązku powoływania nowych biegłych ani przeprowadzania konfrontacji. • Zastosowanie środka zabezpieczającego było uzasadnione wnioskami z opinii biegłych.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa procesowego przez sąd odwoławczy (niewłaściwa ocena opinii, brak powołania nowych biegłych, brak konfrontacji). • Naruszenie prawa materialnego przez nieprawidłowe zastosowanie środka zabezpieczającego.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym • zarzuty apelacyjne nie mogą stanowić podstawy do inicjowania kontroli w postępowaniu kasacyjnym • celem postępowania drugoinstancyjnego nie jest ponowne rozpoznawanie sprawy • kwestionowanie spełnienia przez sąd odwoławczy standardu kontroli rzetelnej obarczone jest dodatkowym wymogiem, precyzyjnego wykazania, które z zarzutów apelacyjnych nie zostały w ogóle rozpoznane • nie sposób skutecznie stawiać zarzutu obrazy art. 7 k.p.k. w sytuacji, gdy sąd odwoławczy nie dokonywał samodzielnych ustaleń faktycznych
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kontroli kasacyjnej, oceny opinii biegłych oraz stosowania środków zabezpieczających w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, z naciskiem na wymogi formalne kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu karnym, w szczególności ograniczeń kasacji i oceny dowodów z opinii biegłych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kasacja jako powtórka apelacji? Sąd Najwyższy przypomina o granicach kontroli kasacyjnej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.