IV KK 490/24

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanej A.W. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Mysłowicach. Skazana została uznana za winną zniesławienia (art. 212 § 1 k.k.) za anonimowy list, za co wymierzono jej karę grzywny oraz nawiązkę na rzecz pokrzywdzonych. Obrońca w kasacji podniósł zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. i art. 101 § 2 k.k., wskazując na przedawnienie karalności czynu. Argumentował, że pokrzywdzeni posiadali wiedzę o sprawcy przed 30 czerwca 2020 r., co oznaczałoby, że termin przedawnienia upłynął przed wniesieniem aktu oskarżenia. Sąd Najwyższy, analizując zebrany materiał dowodowy i orzecznictwo, uznał, że wiedza o osobie sprawcy została powzięta przez pokrzywdzonych we wrześniu 2022 r., po uzyskaniu informacji o przedstawieniu zarzutów A.W. w innym postępowaniu i po wydaniu opinii biegłego. Sąd podkreślił, że momentem rozpoczynającym bieg terminu przedawnienia jest dzień, w którym pokrzywdzony powziął wiadomość na tyle uprawdopodabniającą popełnienie czynu przez daną osobę, że możliwe jest wniesienie aktu oskarżenia. W ocenie Sądu Najwyższego, ustalenia sądów niższych instancji w tym zakresie były prawidłowe, a zarzut przedawnienia nie zasługiwał na uwzględnienie. W konsekwencji, kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna, a skazaną obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający