IV KK 49/22

Sąd Najwyższy2022-05-24
SNKarnewykonanie karWysokanajwyższy
wyrok łącznykara pozbawienia wolnościkara grzywnyzawieszenie wykonania karytermin przedawnieniakasacjaSąd Najwyższyprawo karneart. 75 k.k.art. 85 k.k.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego w B. w części dotyczącej połączenia kar pozbawienia wolności i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnego objęcia karą łączną kary, której wykonanie wygasło.

Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego K. H. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Skarga dotyczyła objęcia karą łączną pozbawienia wolności kary, której wykonanie nie mogło być zarządzane z powodu upływu terminu przewidzianego w art. 75 § 4 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok w tej części i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego K. H. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B. z dnia 23 lutego 2021 r. Kasacja dotyczyła rozstrzygnięcia o połączeniu kar pozbawienia wolności i zaliczeniu na ich poczet okresów odbytych kar. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 569 § 1 k.p.k.) oraz prawa materialnego (art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 75 § 4 k.k.). Głównym zarzutem było objęcie karą łączną kary 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w C., której wykonanie nie mogło być zarządzane z powodu upływu 6-miesięcznego terminu od zakończenia okresu próby (art. 75 § 4 k.k.). Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja jest oczywiście zasadna. Potwierdził, że w dniu 11 maja 2018 r. upłynął termin, w którym można było zarządzić wykonanie wspomnianej kary, co wyłączało możliwość objęcia jej karą łączną. W związku z tym, Sąd Rejonowy nie był uprawniony do objęcia tej kary węzłem wyroku łącznego. Wadliwość ta miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, prowadząc do orzeczenia kary łącznej w rozmiarze przekraczającym ustawową granicę. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie pkt I i II i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania, z zaleceniem ukształtowania kary łącznej pozbawienia wolności zgodnie z prawem i uwzględnieniem sumy pozostałych kar oraz zaliczeniem okresów już odbytych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, po upływie 6-miesięcznego terminu od zakończenia okresu próby, przewidzianego w art. 75 § 4 k.k., nie ma możliwości zarządzania wykonania takiej kary, co wyłącza jej objęcie karą łączną.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że termin określony w art. 75 § 4 k.k. jest ostateczny i nie może być przedłużony. Upływ tego terminu skutkuje brakiem możliwości wprowadzenia kary do wykonania, a tym samym wyłącza możliwość objęcia jej węzłem kary łącznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Prokurator Generalny (na korzyść skazanego)

Strony

NazwaTypRola
K. H.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (15)

Główne

k.k. art. 75 § § 4

Kodeks karny

Określa 6-miesięczny termin od zakończenia okresu próby, w którym może nastąpić zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności. Termin ten jest ostateczny.

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 280 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 275 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 276

Kodeks karny

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 224a

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 574

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 569 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 92

Kodeks karny

Dotyczy wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Upływ terminu przewidzianego w art. 75 § 4 k.k. uniemożliwia zarządzanie wykonania kary pozbawienia wolności i jej objęcie karą łączną. Wadliwe objęcie karą łączną jednej z kar jednostkowych nie wpływa na prawidłowość orzeczenia o karze łącznej grzywny.

Godne uwagi sformułowania

„Granica czasowa przewidziana w art. 75 § 4 k.k. została określona na 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Termin ten jest ostateczny i nie może być przedłużony”.

Skład orzekający

Andrzej Stępka

przewodniczący

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

członek

Paweł Wiliński

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 75 § 4 k.k. w kontekście wyroków łącznych i terminów wykonania kar."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 czerwca 2015 r. w zakresie art. 92 k.k. i stosowania art. 75 § 4 k.k.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy istotnego zagadnienia wykonania kar w polskim prawie karnym, a konkretnie momentu, w którym wykonanie kary zawieszonej staje się niemożliwe, co ma bezpośrednie przełożenie na wymiar kary łącznej. Jest to ważna kwestia dla praktyków prawa karnego.

Czy kara „zawieszona” może zniknąć? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice wykonania kary.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KK 49/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)
‎
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
‎
SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)
Protokolant Olga Tyburc - Żelazek
w sprawie
K. H.
‎
w sprawie wyroku łącznego
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 maja 2022 r.,
w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
‎
od wyrok Sądu Rejonowego w B.
‎
z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt IX K (…),
uchyla pkt. I i II zaskarżonego wyroku łącznego i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w B.  do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w B.  wyrokiem łącznym z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt IX K (…), w sprawie K. H., skazanego uprzednio następującymi prawomocnymi wyrokami:
1.
Sądu Rejonowego w B.  z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. akt III K (…), zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w B.  z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt VII Ka (…), za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zb. z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby w rozmiarze 5 lat oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych, na mocy postanowienia wymienionego Sądu Rejonowego z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt III 1 Ko (…)  zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
2.
Sądu Rejonowego w B.  z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt IX K (…), za przestępstwo z art. 224a k.k., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby oraz na orzeczoną obok kary pobawienia wolności karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych, na mocy postanowienia wymienionego Sądu Rejonowego z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt IX 1 Ko (…), zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
3.
Sądu Rejonowego w B.  z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt IX K (…), za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych, na mocy postanowienia wymienionego Sądu Rejonowego z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt IX 1 Ko (…)  zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
4.
wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w C.  z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II K (…), za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, której wykonania nie zarządzono oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych,
orzekł:
1.
połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 2) 3) i 4) części wstępnej wyroku i wymierzył skazanemu karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;
2.
na poczet orzeczonej kary w pkt I części dyspozytywnej wyroku zaliczył skazanemu okresy odbytych kar pozbawienia wolności w sprawach Sądu Rejonowego w B.: o sygn. akt IX K (…) od dnia 9 czerwca 2019 r. do dnia 4 kwietnia 2020 r. oraz o sygn. akt IX K (…) od dnia 4 kwietnia 2020 r. do dnia 1 lipca 2020 r.;
3.
połączył kary grzywny orzeczone wyrokami opisanymi w pkt 3 i 4 części wstępnej wyroku i wymierzył skazanemu karę łączną grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych;
4.
na poczet orzeczonej kary w pkt III części dyspozytywnej wyroku zaliczył skazanemu wykonane kary grzywny orzeczone w sprawach: Sądu Rejonowego w B. o sygn. akt IX K (…) oraz Sądu Rejonowego w C. o sygn. akt II K (…). uznając karę łączną grzywny za wykonaną w całości;
5.
w pozostałymi zakresie umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego;
Powyższy wyrok nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 3 marca 2021 r.
Kasację od wskazanego wyżej orzeczenia wywiódł Prokurator Generalny, zaskarżając
powyższy wyrok w zakresie
orzeczenia o połączeniu kar pozbawienia wolności i stanowiącego jego konsekwencję orzeczenia o zaliczeniu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresów odbytych jednostkowych kar pozbawienia wolności, tj. rozstrzygnięć zawartych odpowiednio w pkt 1) i 2) części dyspozytywnej, na korzyść skazanego K. H.. Zarzucił w niej: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. oraz art. 569 § 1 k.p.k., polegające na zaniechaniu uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności, wynikających z dokumentów ujawnionych w toku rozprawy głównej wskazujących, iż w odniesieniu do kary 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej na mocy prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w C. z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II K (…), z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, w dniu 11 maja 2018 r. upłynął wskazany w treści art. 75 § 4 k.k. - liczony od zakończenia okresu próby - 6-miesięczny okres, w którym mogło nastąpić zarządzenie wykonania wskazanej powyżej kary, a w konsekwencji rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. oraz art. 75 § 4 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., polegające na orzeczeniu wobec skazanego K. H. kary łącznej roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującej:
- karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 maja 2014 r„ sygn. akt IX K (…) z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, której wykonanie następnie zarządzono postanowieniem wymienionego Sądu Rejonowego z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt IX 1 Ko (…);
-
karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną na mocy prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt IX K (…) z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, której wykonanie następnie zarządzono postanowieniem wymienionego Sądu Rejonowego z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt IX 1 Ko (…);
-
karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną na mocy prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w C.  z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II K (…)  z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby;
w sytuacji upływu w dniu 11 maja 2018 r. wskazanego w treści art. 75 § 4 k.k. 6-miesięcznego okresu, w którym mogło nastąpić zarządzenie wykonania wskazanej powyżej w tiret trzecie kary pozbawienia wolności, co skutkowało brakiem możliwości wprowadzenia tej kary do wykonania i tym samym objęcia węzłem kary łącznej, w następstwie czego wymierzona na mocy zaskarżonego wyroku kara łączna roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, została ukształtowana w rozmiarze powyżej górnej granicy kary łącznej, określonej w art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., wynoszącej w niniejszej sprawie rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności.
Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł
o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co pozwoliło na jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Analiza akt sprawy wskazuje na prawidłowe ustalenie przez skarżącego, że w dniu 11 maja 2018 r. upłynęło 6-miesięcy od zakończenia
w dniu 11 października 2017 r.
3-letniego okresu próby, na jaki warunkowo zawieszono wykonanie wobec skazanego orzeczonej
wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w C.  z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II K (…), kary 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonania nie zarządzono. Z upływem wskazanego okresu brak jest możliwości wprowadzenia tej kary do wykonania, co konsekwentnie wyłącza również możliwość objęcia jej węzłem kary łącznej. Wydając zatem w dniu 23 lutego 2021 r. wyrok łączny Sąd Rejonowy w B. nie był uprawniony do objęcia węzłem wyroku łącznego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem II K (…). Nie zmienia tego faktu także brak zatarcia skazania, wynikający z zastępczego wykonania orzeczonej tym samym wyrokiem kary grzywny. Jak bowiem trafnie wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego „Granica czasowa przewidziana w art. 75 § 4 k.k. została określona na 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Termin ten jest ostateczny i nie może być przedłużony” (zob. postanowienie SN z dnia 19 listopada 2004 r., III KK 230/04). Wadliwość rozstrzygnięcia nie rozciąga się jednak na wydane w kwestionowanym wyroku Sądu Rejonowego w B.  rozstrzygnięcie o karze łącznej grzywny (obejmującej grzywnę orzeczoną w sprawie II K (…), którą z mocy tego wyroku uznano za wykonaną w całości).
Nie budzi wątpliwości, że stwierdzone uchybienie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, skoro wobec wyeliminowania z węzła kary łącznej pozbawienia wolności kary orzeczonej w sprawie II K (…) Sąd Rejonowy mógł objąć tym węzłem jedynie kary jednostkowe 10 miesięcy pozbawienia wolności i 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczone w sprawach IX K (...) oraz IX K (…), których suma wynosi 13 miesięcy, podczas gdy orzeczono karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Rozpoznając ponownie sprawę w zakresie wynikającym z niniejszego wyroku Sąd Rejonowy, mając na względzie treść przepisu art. 92 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., a więc w stanie prawnym, który przyjęto w niniejszej sprawie, ukształtuje na nowo karę łączną pozbawienia wolności, której wymiar będzie uwzględniał wskazaną wyżej sumę obu kar łączonych, a także zaliczy na jej poczet okresy kar już odbytych w sprawach w sprawach IX K (…) oraz IX K (...).
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI