IV KK 476/21

Sąd Najwyższy2021-10-25
SNKarnewykonanie karWysokanajwyższy
kasacjazatarcie skazaniawykonanie karyzakaz prowadzenia pojazdówSąd Najwyższykodeks karnypostanowienie uzupełniające

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o uzupełnieniu wyroku, uznając, że postępowanie w tym zakresie było niedopuszczalne z powodu zatarcia skazania.

Prokurator Generalny wniósł kasację od postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o uzupełnieniu wyroku w sprawie M. T. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że postanowienie uzupełniające zostało wydane po zatarciu skazania. Skazanie za zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na 3 lata upłynęło z dniem 14 marca 2017 r., a wyrok uprawomocnił się 19 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i postanowienie Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść M. T. od postanowienia Sądu Okręgowego w K., które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. o uzupełnieniu wyroku z dnia 21 czerwca 2016 r. Główną kwestią było ustalenie dopuszczalności wydania postanowienia uzupełniającego w 2020 r., gdy doszło już do zatarcia skazania wynikającego z pierwotnego wyroku. Sąd Najwyższy stwierdził, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, orzeczony w wyroku z 2016 r., upłynął z dniem 14 marca 2017 r., a wyrok uprawomocnił się 19 stycznia 2017 r. Po zatarciu skazania, zgodnie z art. 106 k.k., uważa się je za niebyłe, co uniemożliwia jego modyfikację na niekorzyść skazanego, nawet w świetle późniejszych zmian przepisów, zgodnie z zasadą lex retro non agit. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie w przedmiocie wydania postanowienia uzupełniającego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wydanie postanowienia uzupełniającego wyrok w przedmiocie środka karnego po zatarciu skazania jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Po zatarciu skazania uważa się je za niebyłe, co uniemożliwia jego modyfikację na niekorzyść skazanego, zgodnie z zasadą lex retro non agit.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i umorzenie

Strona wygrywająca

M. T.

Strony

NazwaTypRola
M. T.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 535 § §5

Kodeks postępowania karnego

Pozwala na rozpoznanie kasacji w trybie uproszczonym, gdy zarzuty są oczywiste.

k.p.k. art. 17 § §1

Kodeks postępowania karnego

Określa przesłanki umorzenia postępowania, w tym pkt 6 dotyczący niedopuszczalności orzekania.

k.k. art. 106

Kodeks karny

Definiuje moment i skutki zatarcia skazania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 420

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wznowienia postępowania, ale nie ma zastosowania w tej sytuacji ze względu na zasadę lex retro non agit.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zatarcie skazania przed wydaniem postanowienia uzupełniającego. Niedopuszczalność modyfikacji orzeczenia na niekorzyść skazanego po zatarciu skazania. Zasada lex retro non agit.

Godne uwagi sformułowania

zatarcie skazania wynikającego z wyroku z dnia 21 czerwca 2016r. Nie istnieje zatem też po tym czasie żadna możliwość modyfikacji takiego orzeczenia na niekorzyść osoby skazanej. zgodnie z zasadą lex retro non agit

Skład orzekający

Jerzy Grubba

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zatarcia skazania i jego wpływu na możliwość uzupełniania wyroków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wydania postanowienia uzupełniającego po zatarciu skazania w sprawach karnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie terminów i zasad procesowych, nawet po latach od pierwotnego wyroku, co ma istotne znaczenie praktyczne dla obrońców i skazanych.

Czy można uzupełnić wyrok po latach? Sąd Najwyższy odpowiada: tylko do czasu zatarcia skazania!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV KK 476/21
POSTANOWIENIE
Dnia 25 października 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 25 października 2021r.
sprawy
M. T.
z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść M. T.
od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 września 2020r., sygn. akt IX Kz (…), utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 czerwca 2020r., sygn. akt II K (...)
p o s t a n o w i ł:
uchylić zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego i na podstawie art. 17§1 pkt 6 k.p.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania postanowienia uzupełniającego
do wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 czerwca 2016r., sygn. akt II K (…)
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona na korzyść
M. T.
przez Prokuratora Generalnego jest zasadna i to w stopniu oczywistym, co pozwala na jej rozpoznanie w trybie art. 535§5 k.p.k.
Zasadniczą kwestią, jaką należało rozstrzygnąć w niniejszej sprawie, była odpowiedź na pytanie, czy w roku 2020, a więc w czasie, kiedy wydano postanowienie uzupełniające, będące przedmiotem niniejszego postępowania, takie procedowanie w ogóle było dopuszczalne?
Na powyższe pytanie należy udzielić odpowiedzi negatywnej. A powodem takiej konkluzji jest zatarcie skazania wynikającego z wyroku z dnia 21 czerwca 2016r.
Zgodzić należy się ze skarżącym, że wskazany wyrok w pkt II i IV orzekł w sposób niebudzący wątpliwości, że orzeczono wobec M. T. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat i na poczet tego zakazu zaliczono mu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 marca 2014r.
Okres ten zatem upłynął z dniem 14 marca 2017r., w tym też bowiem czasie skazany uiścił grzywnę i świadczenie pieniężne, do czego został zobowiązany.
Wyrok ten uprawomocnił się wraz z wydaniem wyroku przez Sąd Odwoławczy, a więc 19 stycznia 2017r. (sygn. akt IX Ka (…)) i od tego czasu do zatarcia skazania nie był modyfikowany ani w zakresie wydłużenia zakazu ani poprzez wezwanie do złożenia innego dokumentu niż owo prawo jazdy, a więc tzw. wtórnika tego dokumentu.
Przyjąć zatem należy, że prawomocny wyrok został wykonany zgodnie z jego brzmieniem.
Zgonie zaś z dyspozycją art. 106 k.k. z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe. Nie istnieje zatem też po tym czasie żadna możliwość modyfikacji takiego orzeczenia na niekorzyść osoby skazanej.
Nie mogą też stworzyć takiej podstawy, zgodnie z zasadą
lex retro non agit
, zmiany w obowiązujących przepisach – np. art. 420 k.p.k. (poza sytuacjami absolutnie wyjątkowymi, jak dotyczące zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni komunistycznych itp. kiedy możliwość ich ścigania otwiera się dopiero po latach).
Mając na względzie przedstawione względy, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI